«Καλημέρα, Χριστέ μου …ο Συμεών είμαι».
Το 1922 ήρθε από την Μικρασία με τους πρόσφυγες, ένα ορφανό Ελληνόπουλο, ονόματι Συμεών. Εγκαταστάθηκε στον Πειραιά σε μια παραγκούλα και εκεί μεγάλωσε μόνο του. (συνέχεια…)
Πατήρ Γεώργιος Calciu – ο ομολογητής και ποιμένας.
Το 1945 στη Ρουμανία σχηματίσθηκε κυβέρνησι συνασπισμού από κομμουνιστές και σοσιαλδημοκράτες της αριστεράς. Το 1947 επήλθε το τέλος της βασιλείας, ενώ η κυβέρνησι ανακήρυξε τη χώρα λαϊκή δημοκρατία. (συνέχεια…)
03 Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος Πολυδώρου του εκ Κύπρου – Συναξάριον.
Εξωμότης
Ο Πολύδωρος καταγόταν από την Κύπρο και μάλιστα από την Λευκωσία. Ο πατέρας του ωνομαζόταν Λουκάς και η μητέρα του Λουρδανώ. (συνέχεια…)
Λόγος εις τον πάνσεπτον του Χριστού Πρόδρομον και Βαπτιστήν Ιωάννην – του Οσίου Πατρός ημών Γρηγορίου του Παλαμά.
Αν ο θάνατος των οσίων είναι αξιοτίμητος, και συνεπώς, αν η μνήμη του ανθρώπου που σ όλη του τη ζωή έκανε με συνέπεια το θέλημα του Θεού, πανηγυρίζεται με εγκωμιαστικούς λόγους, πόσο περισσότερο έχουμε εμείς υποχρέωση να γιορτάζουμε με εγκώμια τη μνήμη του Ιωάννη, που βρίσκεται στην πιο ψηλή κορφή, πάνω απ όλους τους οσίους και τους δικαίους; (συνέχεια…)
27 Αυγούστου, μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου – Συναξάριον και Παρακλητικός Κανών.
Ο Άγιος Φανούριος είναι από τους πιο αγαπητούς αγίους σε όλο τον ελληνικό λαό, ο οποίος κάθε χρόνο τιμά και πανηγυρίζει τη μνήμη του στις 27 Αυγούστου. (συνέχεια…)
Λόγος εις την Πάνδοξον Κοίμησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών και Παναχράντου Θεοτόκου Μαρίας – Αγ. Νικολάου του Καβάσιλλα.
Κανείς, νομίζω, δεν αγνοεί ότι σπουδαιότερος αγώνας ρητορικής εγκωμιαστικού λόγου δεν μπορεί να υπάρξη από αυτόν εδώ, εάν βέβαια ήθελε να προσπαθήσει κανείς να τηρήση τα καθιερωμένα και πρέποντα. Εγώ προσωπικά δυσκολεύομαι τόσο περισσότερο να επιδιώξω στην προκειμένη περίσταση τον πρέποντα λόγο, όσο νομίζω ότι όλοι μεν οι άνθρωποι οφείλουν ασφαλώς αυτό τον άθλο των εγκωμίων προς την Παρθένο, πλην όμως ούτε είναι καν δυνατόν να ελπίζουν ότι θα ανταποκριθούν με τα εγκώμιά τους στο μεγαλείο της πραγματικότητας. (συνέχεια…)
Του Οσίου Πατρός ημών Ιωάννου του Δαμασκηνού – Εγκωμιαστικοί λόγοι εις την Κοίμησιν της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Όλα τα έθνη ας κροτούν τα χέρια κι όλοι ας υμνούν τη Θεοτόκο. Οι άγγελοι ας υπηρετούν σώμα θνητό. Θυγατέρες της Ιερουσαλήμ, μπείτε στην ακολουθία της βασίλισσας και παίρνοντας θέση δίπλα της σαν παρθένες, που το Πνεύμα τη νιότη τους φροντίζει, βαδίστε μαζί της προς το νυμφίο, για να σταθείτε στα δεξιά του Κυρίου. Κατέβα, Κύριε, κατέβα, καταχρεωμένος στη Μητέρα σου για να ξεπληρώσεις τα τροφεία που της «χρωστάς». (συνέχεια…)
Η αγάπη – Οσίου Μαξίμου του Ομολογητού.
«Αγάπη είναι μια αγαθή διάθεση της ψυχής, που κάνει τον άνθρωπο να μην προτιμάει τίποτ’ άλλο περισσότερο από το να γνωρίσει το Θεό. Είναι αδύνατον όμως ν’ αποκτήσει σταθερά μέσα του αυτή την αγάπη, όποιος έχει εμπαθή προσκόλληση σε κάτι από τα γήινα. (συνέχεια…)
Αρχαία μαρτυρία από την Ορθοδοξία της δύσεως. Η νοερά προσευχή και άσκηση υπήρχαν πάντοτε στη ζωή της Εκκλησίας.
Μία από τις σημαντικώτερες ενδείξεις ότι ο Θεός δεν εγκατέλειψε ακόμη την αναξία μας γενεά, μέσα στους πονηρούς αυτούς καιρούς, είναι και το ότι παρά τους συνεχείς κλονισμούς και εκτροχιασμούς, δεν απωλέσαμε ακόμη την μυστική μνήμη και βίωσι της προσευχής της Ορθοδόξου Παραδόσεως. (συνέχεια…)
07 Αυγούστου. Ο Άγιος Νικάνωρ και το Μοναστήρι του στη Ζάμπορδα – Φώτη Κόντογλου.
Παράξενο πράγμα φαίνεται στη σημερινή γενεά το να καταγίνεται κανένας με τη θρησκεία και με τους αγίους. Αυτά τα θεωρούνε προλήψεις οι σημερινοί άνθρωποι, ζαλισμένοι από την επιστήμη. (συνέχεια…)
Επόμενη σελίδα: »