Ο Αναστημένος αδελφός μας! Γιατί έπρεπε να αναστηθεί;

Από την Προς Εβραίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου.

Κεφάλαιον Β’

10Ο Θεός, λοιπόν, η αρχή και ο σκοπός των πάντων, ενώ οδήγησε πολλούς υιούς στη δόξα, έπρεπε να οδηγήσει τον αίτιο της σωτηρίας τους στην ολοκλήρωση του έργου του με το πάθος.
11Γιατί όλοι έχουν τον ίδιο πατέρα: και αυτός που εξαγνίζει και αυτοί που εξαγνίζονται, Γι’ αυτό και δεν ντρέπεται να τους ονομάζει αδέλφια.
12Όπως λέει η Γραφή:
Θα διαλαλήσω στ’ αδέλφια μου το μεγαλείο σου,
θα σε εξυμνήσω μέσα στη συνάθροιση.
13Και αλλού:
Θα εμπιστευτώ τον εαυτό μου σ’ αυτόν.
Και συνεχίζει:
Να, εγώ και τα παιδιά
που μου ’δωσε ο Θεός.
14Επειδή λοιπόν «τα παιδιά» αυτά ήταν άνθρωποι, έγινε κι ο Ιησούς άνθρωπος, για να καταργήσει με το θάνατό του αυτόν που εξουσίαζε το θάνατο, δηλαδή το διάβολο,
15και μ’ αυτόν τον τρόπο να απελευ¬θερώσει όσους ο φόβος του θανάτου τούς είχε καταδικάσει να είναι δούλοι σ’ όλη τους τη ζωή.
16Είναι φανερό ότι δεν έρχεται να βοηθή¬σει αγγέλους, αλλά τους απογόνους του Αβραάμ.
17Έπρεπε λοιπόν να γίνει σ’ όλα όμοιος με τ’ αδέλφια του, ώστε να γίνει σπλαχνικός και πιστός αρχιερέας στην υπηρεσία του Θεού, για τη συγχώρηση των αμαρτιών του λαού.
18Έτσι, επειδή ο ίδιος υπέφερε και δοκιμάστηκε, μπορεί τώρα να βοηθήσει αυτούς που δοκιμάζονται.

10 έπρεπε γάρ αυτώ, δι’ όν τά πάντα και δι’ ού τά πάντα, πολλούς υιούς εις δόξαν αγαγόντα, τον αρχηγόν της σωτηρίας αυτών δια παθημάτων τελειώσαι.
11 ο τε γάρ αγιάζων και οι αγιαζόμενοι εξ ενός πάντες, δι’ ήν αιτίαν ουκ επαισχύνεται αδελφούς αυτούς καλείν,
12 λέγων, απαγγελώ το όνομά σου τοις αδελφοίς μου, εν μέσω εκκλησίας υμνήσω σε,
13 και πάλιν, εγώ έσομαι πεποιθώς επ’ αυτώ, και πάλιν, ιδού εγώ και τά παιδία ά μοι έδωκεν ο Θεός.
14 επεί ούν τά παιδία κεκοινώνηκε σαρκός και αίματος, και αυτός παραπλησίως μετέσχε των αυτών, ίνα δια του θανάτου καταργήση τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τούτ’ έστι τον διάβολον,
15 και απαλλάξη τούτους, όσοι φόβω θανάτου δια παντός του ζήν ένοχοι ήσαν δουλείας.
16 ου γάρ δήπου αγγέλων επιλαμβάνεται, αλλά σπέρματος Αβραάμ επιλαμβάνεται.
17 όθεν ώφειλε κατά πάντα τοις αδελφοίς ομοιωθήναι, ίνα ελεήμων γένηται και πιστός αρχιερεύς τά προς τον Θεόν, εις το ιλάσκεσθαι τας αμαρτίας του λαού.
18 εν ώ γάρ πέπονθεν αυτός πειρασθείς, δύναται τοις πειραζομένοις βοηθήσαι.

Κατηγορίες: Αγιολογικά - Πατερικά, Θαυμαστά γεγονότα, Κυριακοδρόμιο (προσέγγιση στο Ευαγγέλιο και τον Απόστολο της Κυριακής και των Μεγάλων Εορτών), Λειτουργικά, εορτολογικά, Νεοελληνική απόδοση Ύμνων, Συναξάρια, Λογοτεχνικά, Υγεία – επιστήμη - περιβάλλον. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.