Η Μητέρα Του και Μητέρα μας.

Πώς να υμνήσουμε και να δοξάσομε τον Δωρεοδότη Σωτήρα μας; Πώς να Τον ευχαριστήσουμε επάξια και ισόμετρα για τις ανεκλάλητες Ευεργεσίες προς το άθλιο και κατάστικτο από αμαρτίες γένος μας;

Δεν κατέβηκε μόνο στη γη, δεν μας έσωσε μόνο χαρίζοντάς μας την Βασιλεία Του, αλλά συνέχισε και μετά την Ανάληψή του να δωρίζει απροϋπόθετα την Χάρη του σε όποιον την επιζητεί!

Να, σήμερα γιορτάζουμε άλλη μια ευεργεσία Του! Τόσο δικούς Του μας θεωρεί, ώστε και την Μητέρα Του την έκανε και δική μας Μητέρα, με την δική της βέβαια ολοπρόθυμη συγκατάθεση!

Πόσο αλήθεια έλεγε όταν μας αποκαλούσε Φίλους του!

Να, ο δικός μας άνθρωπος, ο τέλειος άνθρωπος, η Παναγία Μητέρα Του, είναι και δική μας Μάννα, και δεν παύει να δέεται για το γένος της, τους ανθρώπους!

Να η χαρά της εορτής! Έχουμε πια τον δικό μας Άνθρωπο κοντά στον Κύριο και Θεό μας! Το στολίδι του γένους μας, η φιλοτιμία του γένους μας, η ελπίδα μας, μεσολαβεί και μεσιτεύει και για τους αμαρτωλούς συνανθρώπους Της!

Δεν είναι Πάσχα αυτό;

Κατηγορίες: Λειτουργικά, εορτολογικά, Νεοελληνική απόδοση Ύμνων, Συναξάρια. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.