Ο Αγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός και ομολογητής, ο εκ Γεωργίας: Η διδασκαλία του για το Μυστήριο της Βάπτισης – ΜΑΛΧΑΖΙ ΤΖΙΝΟΡΙΑ.

Μόλις απέκτησα το πρώτο μου παιδί, ρώτησα τον π. Γαβριήλ πότε θα ήταν καλύτερα να το βαπτίσω, και μου απάντησε:
-Το πνεύμα και το σώμα δημιουργούνται μαζί, με τη σύλληψη. Όταν συλληφθεί το παιδί, στην αρχή ζει με την ψυχή, όμως μετά ο Κύριος, στη μήτρα της μητέρας, δίνει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, για να συνεχιστεί η ζωή τον τέταρτο μήνα από τη σύλληψη. Εκείνη τη χρονική στιγμή το παιδί στην κοιλιά θα κινηθεί και με τα άκρα του θα σε κλοτσήσει. Θα σου επισημάνει την παρουσία του: «Να ‘μια! Ήρθα». Το παιδί πρέπει να βαπτιστεί οκτώ ημέρες μετά τη γέννησή του. Αν η ζωή του βρεθεί σε επικίνδυνη κατάσταση, τότε μπορεί να βαπτιστεί και πριν από οχτώ μέρες. Αν περάσουν οι σαράντα μέρες και το παιδί πάθει κάτι, τότε οι γονείς είναι υπόλογοι στον Θεό. Αν πεθάνει αβάπτιστο μέσα στις σαράντα ημέρες, θα ισχύσουν οι παλιοί νόμοι. Αν όμως περάσουν τις σαράντα ημέρες, τότε πάει προσωρινά στον Άδη, αλλά δεν βασανίζεται. Κάθεται στις λάσπες αλλά δεν τιμωρείται, γιατί είναι πνεύματα αγγελικά. Στην τελική Κρίση θα βγουν αυτά τα πνεύματα από την Κόλαση. Θα ελευθερωθούν απ’ όλα. Όμως δεν θα δουν το μεγαλείο του Θεού, γιατί δεν έχουν λάβει το Άγιο Πνεύμα! Μέχρι που να βαπτίσεις το παιδί, βάλε το Σταυρό δίπλα στο κρεβάτι του. Το βαπτισμένο παιδί μπορεί να το πολεμά ο πονηρός ή να το ενοχλεί μια αρρώστια και αυτό δεν μπορεί να σου το πει. Γι’ αυτό πρέπει ο ιερέας να διαβάζει, με σταυρό που έχει τον Εσταυρωμένο, τις ειδικές ευχές για τα νήπια. Αν το παιδί ασθενήσει και δεν προλαβαίνεις να το βαπτίσεις, τότε ακόμη και ο παππούς μπορεί να βαπτίσει τον εγγονό του. Σε αυτή την περίπτωση ούτε ο Άγγελος μπορεί να εμποδίσει τη βάπτιση. Ο νονός είναι υπεύθυνος για το βαπτιστήρι του, για να μην πεθάνει πνευματικά. Αν όμως ο νονός πει κάτι και το βαπτιστήρι του δεν τον ακούσει, τότε εκείνος δεν φέρει ευθύνη.

-Γιατί πρέπει όταν κάποιος πεθάνει να βαπτίζονται τα αβάπτιστα μέλη της οικογένειάς του εντός σαράντα ημερών;1
-Στα Σαράντα του νεκρού, στη μικρή κρίση, θα συζητηθεί αν κάποιος από την οικογένειά του παραμένει αβάπτιστος. Με την αγία βάπτιση ο νεκρός παίρνει χάρη.
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ.
1. Εδώ πρέπει να υπογραμμιστεί στους Έλληνες αναγνώστες ότι στη Γεωργία, μετά την επιβολή του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1921, επικράτησε ο αθεϊσμός, κι έτσι οι περισσότεροι Γεωργιανοί δεν βαπτίζονταν.

-Το παιδί βαπτίζεται με την πίστη του νονού. Αν ο νονός δεν πιστεύει, τότε με την πίστη των γονέων. Κι αν οι γονείς είναι άπιστοι, τότε με την πίστη του ιερέα. Με τη βάπτιση συγχωρείται το προπατορικό αμάρτημα. Όμως, αν κάποιος βαπτίζεται σε μεγάλη ηλικία, χωρίς να έχει μετανοήσει για τις αμαρτίες του, με τη βάπτιση πιο πολύ θα τιμωρηθεί παρά θα ωφεληθεί.

Όταν βαπτίσαμε το πρώτο μας παιδί και πήγαμε στον π. Γαβριήλ, μας είπε:
-Το σπίτι σας, τώρα που το παιδί είναι μικρό, είναι αγιασμένο και ο Κύριος το φυλάει. Το παιδί μέχρι τριών χρονών κουβαλάει μέσα στου τον Θεό.
-Αλλά, πάτερ, αρρωσταίνει πολύ συχνά. Κάνουμε τα πάντα και προσευχόμαστε πολύ. Μήπως αρρωσταίνει εξαιτίας των αμαρτιών μας;
-Όχι, ο Κύριος από τώρα το μαθαίνει να συνηθίζει τις δοκιμασίες, που θα το ωφελήσουν αργότερα. Μόνο να προσεύχεσθε. Η προσευχή της μητέρας έχει μεγάλη δύναμη. Ανεβαίνει μέχρι το θρόνο του Κυρίου.

-Γέροντα, αφού δεν υπάρχει καμία αγία με το όνομα της γυναίκας μου, αλλά αντίθετα είναι το όνομα μιας θεότητας σε μια άλλη γλώσσα, μήπως πρέπει ν’ αλλάξει το όνομά της.
Ο Γέροντας τότε του απάντησε:
-Τότε τί να πει η αγία πρωτομάρτυρας Θέκλα ή ο άγιος πρωτομάρτυρας Ραζντέν; Ούτε αυτοί είχαν αγίους με το όνομά τους. Στη γυναίκα σου δεν έδωσαν αυτό το όνομα προς τιμήν της θεότητας. Όμως, αλίμονο σ’ αυτόν που θ’ αλλάξει το όνομα που του έδωσε το Άγιο Πνεύμα.

Ο π. Γαβριήλ συνιστούσε να μην προσευχόμαστε μαζί με έναν αβάπτιστο ή κάποιον που δεν μετέχει στη Θεία Κοινωνία, γιατί είναι το ίδιο με το να συμπροσεύχεσαι με έναν άπιστο. Τον είχα ρωτήσει κάποτε:
-Αν ένας άνθρωπος είναι βαπτισμένος αλλά δεν κοινωνά, ενώ θέλει να κοινωνήσει και να προσευχηθεί μαζί με άλλους πιστούς τότε τί γίνεται;
-Εκεί τότε πρέπει να παρευρίσκεται ο ιερέας. Εκείνος σας ενώνει. Χωρίς ιερέα δεν κάνει. Και αν ο άνθρωπος δεν είναι βαπτισμένος αλλά έχει επιθυμία να βαπτιστεί, και τότε χρειάζεται να παρίσταται ιερέας.

Από το βιβλίο: “ΜΑΛΧΑΖΙ ΤΖΙΝΟΡΙΑ, “Ο Αγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός και ομολογητής (1929 – 1995).
Μετάφραση ΝΑΝΑ ΜΕΡΚΒΙΛΑΤΖΕ
Γλωσσική επιμέλεια ΦΑΝΗ ΡΟΠΟΚΗ
ΑΘΗΝΑ 2013.

Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη.

Κατηγορίες: Αγιολογικά - Πατερικά. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.