Ένθεος αποκάλυψις – Ιερομ. Προδρόμου Νεοσκητιώτου.

Είναι προχωρημένη αρκετά η ημέρα και βρισκόμουν με έναν νέο επίσκοπο του Οικουμενικού πατριαρχείου εξ Αμερικής, στην κάτω αυλόπορτα του γέροντος Παϊσίου. Ήταν χειμώνας, παραμονές του αγίου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου και είχαμε την πανύγηρι του παρεκκλησίου του αγίου Ανδρέου στο κονάκι της Μονής Ξενοφώντος.
Χτυπούσαμε το καμπανάκι του γέροντος για πολύ ώρα, αλλά ο γέροντας δεν εμφανιζόταν.
Η επιθυμία του επισκόπου να γνωρίση τον γέροντα μας έδιδε υπομονή και ελπίδα, αλλά εις μάτην. Η νύχτα έφθασε πολύ γρήγορα και άρχισε να μας πηρουνιάζη το κρύο και η παγωνιά. Η υγρασία τον χειμώνα στις Καρυές είναι εις τον ανώτατον βαθμόν.
Δεν έχουμε άλλο χρόνο για αναμονή και παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής, με την διαβεβαίωσι του επισκόπου ότι θα το ξαναεπιχειρήσουμε την επαύριο. Προχωρώντας είχε τόσο ομίχλη και σκοτάδι που μόλις βλέπαμε μπροστά στα πόδια μας και τίποτε περισσότερο. Το αποτέλεσμα ήτο να χάσουμε το μονοπάτι και να περιφερώμεθα δεξιά και αριστερά. Ο επίσκοπος είχε απόλυτον εμπιστοσύνη εις εμένα, αλλά εγώ τα είχα χαμένα. Αυτό δεν άργησε να το καταλάβη και με ενθάρρυνε να φωνάξω. Ποιός θα μας ακούση, σκέφθηκα μέσα στη ρεματιά; Το έκανα όμως από υπακοή και φώναξα διακριτικά. Τότε αντί άλλης ανθρωπίνης απαντήσεως ή παρουσίας, βρέθηκε ένας σκύλος. Προχωρούσε μπροστά μας και εμείς ακολουθούσαμε την δική του πορεία. Κάθε φορά που χανόμασταν ο σκύλος δεν προχωρούσε και γαύγιζε, έτσι ο καλός μας οδηγός μας συνόδευσε έως την κεντρική είσοδο της μονής Κουτλουμουσίου, μας κοίταξε συμπαθώς, τον ευχαριστήσαμε και έφυγε.
Ο επίσκοπος μου λέγει: Ο Γέρων Παΐσιος δεν μας δέχθηκε, αλλά μας έστειλε τον σκύλο δια να μην χαθούμε. Δόξα σοι ο Θεός! Ωφεληθήκαμε και χωρίς να τον δούμε!
Μπήκαμε στο καθολικό της μονής δια να προσκυνήσουμε, διότι οι πατέρες είχαν ήδη αρχίσει την αγρυπνία.
Γυρίσαμε στο κονάκι σχολιάζοντας το γεγονός. κάναμε την πανήγυρι και ο επίσκοπος έφυγε δια μία περιοδεία στις αγιορείτικες μονές, χωρίς να ξανακάνουμε το εγχείρημα της επισκέψεως στον γέροντα Παΐσιο. Την άλλη ημέρα αφού συμμάζεψα τα της πανηγύρεως, φρόντισα να επισκεφθώ τον γέροντα, ο οποίος με μάλωσε αρκετά: Τί μου τον έφερες εδώ; Τί να του κάνω εγώ; Τί να του πώ; Ξέρεις ότι είναι κανονισμένος από το πατριαρχείο; Έμεινα αποσβολωμένος! Μας είδε; Πού έμαθε ότι ήτο επίσκοπος;
Αυτά είναι άγνωστα στο δικό μας μυαλό αλλά όχι και στους πεφωτισμένους εκ του αγίου πνεύματος νόες.
Μετά μερικές ημέρες μάθαμε ότι πράγματι ο συγκεκριμένος επίσκοπος ήτο κανονισμένος εκ της Συνόδου του Πατριαρχείου!
Η λεπτότητα και η διάκρισις το γέροντος ήτο μεγάλη και ασφαλώς εσέβετο την προσωπικότητα του άλλου, διότι ο καθένας μας είναι «εικών της αρρήτου δόξης του Θεού, ει και στίγματα φέρει πταισμάτων…» (Νεκρώσιμος ακολουθία).
Δεν ήθελε να στενοχωρήση κάποιον, αλλά προσπαθούσε με ευγένεια να τον βοηθήση να αντιληφθή ότι βρισκόταν σε λανθασμένο δρόμο, διαφορετικά του συμπαρίστατο προσευχητικά.
Η δυσκολία όμως είναι μεγάλη όταν πρόκειται να χειρισθή κανείς ειδικά εκκλησιαστικά θέματα, διότι δεν πρέπει να έλη αντιμέτωπος με τον Θεόν, άλλ’ ούτε και με τους κανόνες των Αγίων Πατέρων. Στις περιπτώσεις αυτές επεκαλείτο τον θείο φωτισμό και το άπειρο έλεος του Θεού.
Ένας τέλειος συνδυασμός της αρετής της διακρίσεως και της ευλογημένης πείρας του, έκαναν τους ανθρώπους να του εμπιστεύονται πλήρως τα προβλήματά των και να μην αμφιβάλλουν για τις λύσεις που έδιδε.
Ο ίδιος όταν έβλεπε κάποιον, από την εξωτερική ακόμη εμφάνισή του καταλάβαινε την ψυχική του κατάστασι. Πολλές φορές όμως και χωρίς να δη κάποιον επληροφορείτο εκ Θεού περί τίνος πρόκειτο!
Αρκετές φορές όταν η Θεία Χάρις τον πληροφορούσε ότι κάποιος θα εκμεταλλευθεί τα λόγια του ή ότι δεν θα ωφεληθή απέφευγε να τον δη. Σε δύσκολες καταστάσεις προσευχόταν στον Θεό να του αποκαλύψη το Άγιο Θέλημά Του και γι’ αυτό αργούσε να απαντήσει.
Πάντως με πολλή υπευθυνότητα και διάκρισι εχειρίζετο τις ψυχές που κατέφευγαν σ’ αυτόν για συμβουλή και προσευχή.

Από το βιβλίο: Δράγματα αειζωοτροφίας, Ό,τι ενθυμούμαι από τις επισκέψεις μου στον Γέροντα Παΐσιο. Ιερομονάχου Προδρόμου Νεοσκητιώτου. Ιδιωτική Έκδοση. 01 Ιουλίου 2007.

Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη.

Κατηγορίες: Λειτουργικά, εορτολογικά, Νεοελληνική απόδοση Ύμνων, Συναξάρια. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.