Σημπαράσταση των θηρίων στον Ιερομάρτυρα Ελευθέριο – Σίμωνος μοναχού του Αγιορίτου.

Ο Άγιος Ελευθέριος γεννήθηκε στην Ρώμη κατά το δεύτερο ήμισυ του 2ου μ. Χ. αιώνα. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι άνθρωποι και ευσεβείς. Η μητέρα του μάλιστα, ονόματι Ανθία, είχε διδαχθεί τον Χριστιανισμό από τους μαθητές του Αποστόλου Παύλου. Ο πατέρας του πέθανε, όταν ήταν ακόμα βρέφος, και η μητέρα του εμπιστεύθηκε την μόρφωσί του στον Αρχιερέα της Ρώμης. Εκείνος, βλέποντας το ήθος, την κοσμιότητα και τις άλλες αρετές του Ελευθερίου, τον χειροτόνησε Διάκονο σε ηλικία μόλις δεκαπέντε ετών, στα δεκαεπτά ιερέα και στα είκοσι Επίσκοπο του Ιλλυρικού.

Η γλυκύτητα και η σοφία των λόγων του ήταν τέτοια, που έπειθε πολύ εύκολα τους ακροατές του να γίνουν Χριστιανοί. Το γεγονός αυτό εξώργισε τον Ρωμαίο αυτοκράτορα, ο οποίος διέταξε να τον συλλάβουν. Όμως ο στρατηγός Φήλιξ, που εστάλη για τον σκοπό αυτό, μετεστράφη από τα λόγια του Αγίου, εβαπτίσθη και έγινε πιστός Χριστιανός. Όταν τελικά άλλοι στρατιώτες έφεραν τον Άγιο μπροστά στον αυτοκράτορα, εκείνος, βλέποντάς τον τόσο νέο, ωραίο και κόσμιο, τον συμπάθησε και του είπε:

-Γιατί, Ελευθέριε, άφησες την προπατορική σου πίστι και την ευσέβεια των θεών και πιστεύεις σε ένα κακοθάνατο άνθρωπο;

Του υποσχέθηκε μάλιστα δώρα πολλά και πλούσια, αν δεχόταν να θησιάση στα είδωλα. Αλλοιώς, τον περίμεναν μαρτύρια και θάνατος.

-Πώς να καταδεχθώ να προσκυνήσω τέτοιους θεούς αναίσθητους και ξόανα άψυχα; Όσο για σας, κλαίω, διότι αφήσατε τον αληθινό Θεό και για θεούς προσκυνάτε τους δαίμονες. Τις δε τιμές και δωρεές, τις οποίες μου υπόσχεσαι, τις απορρίπτω τελείως, και τα δεινά και φρικτά κολαστήρια, με τα οποία με απειλείς, τα νομίζω πληγές νηπίων και παίγνια, διότι εγώ τον θάνατο δια τον Χριστόν μου, τον θεωρώ τροφή και δόξα, τιμή και αγαλλίασι.

Μόλις τα άκουσε αυτά ο τύραννος, θύμωσε και διέταξε ν’ αρχίσουν τα βασανιστήρια. Υπεύθυνος των βασανιστηρίων ανέλαβε ένας έπαρχος, φίλος του αυτοκράτορα, ονόματι Κορέμων. Αλλά μόλις ετοίμασε το πρώτο βασανιστήριο, μετεστράφη κι αυτός από τον Άγιο, πίστευσε στον Χριστό και εμαρτύρησε. Το έργο των βασανιστών το ανέλαβαν άλλοι.

Αρχικά έδεσαν τον Άγιο σ’ ένα πυρακτωμένο χάλκινο κρεββάτι, με αναμμένα κάρβουνα από κάτω, και τον άφησαν εκεί ώρες πολλές. Μα ο Άγιος δεν έπαθε τίποτα. Μετά τον έβαλαν επάνω σε μια πυρωμένη σχάρα. Από κάτω είχαν πλήθος κάρβουνα αναμμένα και από επάνω έρριχναν λάδι για να δυναμώσουν τη φωτιά περισσότερο. Μα, μόλις ξάπλωσαν τον Άγιο επάνω, η φωτιά έσβησε και το σίδερο κρύωσε. Το επόμενο μαρτύριο ήταν ακόμα πιο σκληρό: έβαλαν σε ένα λέβητα λίπος, κερί και πίσσα, για να βράσουν μέσα τον Άγιο. Όμως και πάλι εξήλθε αβλαβής.

Αφού δοκίμασαν, ανεπιτυχώς, διάφορες μεθόδους για να θανατώσουν τον Άγιο, τον έρριξαν στην φυλακή. Ο Ρωμαίος τύραννος, μάλιστα, διέταξε να τον δέσουν και να τον αφήσουν να πεθάνη από την πείνα.

Ωστόσο, από την πρώτη κιόλας ημέρα, ένα περιστέρι περνούσε από τα κάγκελα του παραθύρου στο σκοτεινό κελλί, μεταφέροντας στον Άγιο τροφή. Κι αυτό συνεχίστηκε για όσες ημέρες παρέμεινε έγκλειστος ο Άγιος, κάτι που προκάλεσε, όπως ήταν φυσικό, τον θαυμασμό αλλά και την οργή του τυράννου.

Τυφλωμένος από το πάθος του, αυτός έβαλε τότε σ’ εφαρμογή ένα ακόμη πιο σκληρό σχέδιο. Πρόσταξε να δέσουν τον Άγιο πίσω από άγρια άλογα και να τον σύρρουν επάνω σε λίθους και κοφτερούς βράχους, για να κατακοπούν οι σάρκες του και να ξεψυχήση μαρτυρικά.

Μάταιος κόπος, όμως, γιατί τα άγρια άλογα, μόλις αντίκρυσαν τον Άγιο, ημέρεψαν.

Ο Κύριος έλυσε τα δεσμά του και, ο Άγιος κάθησε επάνω σε μία άμαξα, την οποία έσυραν τα ήμερα και σωφρονούντα πλέον άλογα. Έφτασε σ’ ένα κοντινό βουνό κι εκεί στάθηκε. Καθώς εκεί υμνολογούσε τον Κύριο, συνέβη και άλλο θαυμαστό: όλη η άλογη κτίσι, αρκούδες, λιοντάρια, αλεπούδες, τσακάλια και πολλά άλλα άγρια ζώα περικύκλωσαν χαρούμενα τον Άγιο, κλίνοντας προς την γη τα κεφάλια τους.

Κάποιοι κυνηγοί, που είδαν το θέαμα, έσπευσαν να μεταφέρουν τα νέα στον τύραννο κι εκείνος έστειλε αμέσως τους στρατιώτες του, να συλλάβουν και πάλι τον Άγιο Ελευθέριο. Τα θηρία όμως, μόλις τους αντίκρυσαν, ώρμησαν εξαγριωμένα εναντίον τους και θα τους κατασπάραζαν με τα νύχια και τα δόντια τους, αν δεν επενέβαινε ο Άγιος. Τα πρόσταξε να μη βλάψουν κανέναν και να γυρίσουν στα σπήλαιά τους, όπως και έγινε. Αυτά υπάκουσαν, λες και ήταν λογικά όντα. Ύστερα αυτός ακολούθησε πρόθυμα τους στρατιώτες, προτρέποντάς τους να διδαχθούν από την σύνεσι των θηρίων και να γνωρίσουν τον Ποιητή της κτίσεως.

Όταν έφθασαν στην Ρώμη, ο βασιλιάς κάλεσε τον κόσμο να συγκεντρωθή, για να δη τον μαρτυρικό θάνατο, που επεφύλασσε στον Άγιο. Τον έρριξαν μέσα σε μία αρένα και άφησαν ελεύθερη μία λέαινα, για να τον κατασπαράξη. Το άγριο θηρίο ώρμησε απειλητικά εναντίον του, όμως μόλις έφθασε κοντά του, κατέβασε το κεφάλι και άρχισε να του γλύφη τα πόδια. Και όχι μόνον αυτό, αλλά έκανε και μερικές κινήσεις και σημεία, σαν να είχε ανθρώπινη γνώσι και σαν να ευλαβείτο τον Μάρτυρα.

Ο σκληρόκαρδος τύραννος ούτε και μ’ αυτό το θαυμαστό γεγονός πίστεψε, αλλά, έχοντας την εντύπωσι πως το θηρίο δεν είχε αρκετή δύναμι, επειδή ήταν θηλυκό, διέταξε να ρίξουν στην αρένα ένα αρσενικό λιοντάρι. Κι αυτό όμως, πλησιάζοντας τον Άγιο, αποδείχθηκε ημερώτερο από το θηλυκό. Αγκάλιασε τα πόδια του και τα φιλούσε, κουνούσε χαρούμενα την ουρά του και χοροπηδούσε γύρω του, δείχνοντας έτσι την αγάπη του προς τον Άγιο Ελευθέριο.

Όσοι είδαν αυτά τα θαυμαστά γεγονότα, ανέκραξαν: «Μέγας ο Θεός των Χριστιανών».

Απελπίσθηκε τελείως ο τύραννος, βλέποντας πως ο Άγιος ξεπερνούσε όλα τα μαρτύρια, και, μη γνωρίζοντας πώς αλλοιώς να τον θανατώση, διέταξε να του κόψουν το κεφάλι. Μ’ αυτόν τον τρόπο παρέδωσε ο ένδοξος Ελευθέριος την ψυχή του στα χέρια του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

Από το βιβλίο: Η Ζωοφιλία των Αγίων και η Αγιοφιλία των ζώων.
Επιμέλεια, Σίμωνος μοναχού.
Εκδόσεις «Ο Αγιος Στέφανος»
ΑΘΗΝΑΙ 2006

Τη Σεπτή ευλογία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου

Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη.

Παράβαλε και:
15 Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Ελευθερίου: Συναξάριον, Υμνολογική εκλογή, Παρακλητικός Κανών.

Κατηγορίες: Αγιολογικά - Πατερικά, Λειτουργικά, εορτολογικά, Νεοελληνική απόδοση Ύμνων, Συναξάρια, Λογοτεχνικά. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.