Αρχείο κατηγορίας Αγιολογικά – Πατερικά

Ἀπὸ τῶν νεανικῶν μου χρόνων εὑρίσκομαι ἐν θλιβερᾷ ἀμηχανίᾳ ἐκ τῆς ἐκτυλισσομένης ἐνώπιόν μου σκηνῆς. Ὑπῆρξαν ὅμως ὧραι παραδόξου θριάμβου, ὅτε ἡ ἄκρα μωρία τῶν πάντων διεβεβαίου ἐμὲ περὶ τῆς ἀναποφεύκτου παρουσίας ἑνὸς ἄλλου

Στον γαλανό και ασυννέφιαστο ουρανό μιας υπέροχης καλοκαιριάτικης ημέρας, ο μεγαλόπρεπος ήλιος ακολουθούσε τη συνηθισμένη του πορεία. Άστραφταν οι χρυσοί σταυροί του πεντάτρουλου μοναστηριακού

1. Πέμπτη ἀρετή εἶναι ἡ ἀγρυπνία. • Οἱ ἀρχάριοι μοναχοί ἔχουν χρέος, τήν μισή νύκτα νά ἀγρυπνοῦν‧ καί τήν ἄλλή μισή, μέχρι

Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και Θεός, αδελφοί μου, ο γλυκύτατος αυθέντης και Δεσπότης, ο ποιητής των Αγγέλων και πάσης νοητής και αισθητής κτίσεως, παρακινούμενος ο Κύριος από την πολλήν του

Παροιμίαι – Κεφάλαιο ΙΓ’ (13) Στίχ. 1-25. Παροιμίες για την αγωγή των παιδιών, την υπακοή των παιδιών προς τους γονείς, την αεργία, τον πλούτο κ.ά. 1 Το έξυπνο και φρόνιμο παιδί υπακούει στον πατέρα του, ενώ το ανόητο και ανυπάκουο … Συνέχεια →

«Παναγία μου! Στο περιβόλι σου είμαστε. Παιδάκια σου είμαστε. Εσύ μας υποσχέθηκες πως και τροφός και ιατρός θα είσαι». Ε, τί να σας πω. Μια ειρήνη ήρθε στην καρδιά. Μια αίσθηση. Μια πληροφορία. Η ψυχή ησύχασε. Μέχρι να κάνω μερικά … Συνέχεια →

Είπε ο αββάς Ησαΐας: Αν ο αδελφός σου από μικροψυχία σου πει έναν λόγο, υπόμεινέ τον με χαρά. Και αν ερευνήσεις τον λογισμό σου με τα κριτήρια του Θεού, θα βρεις ότι εσύ αμάρτησες.

Ένα από τα πιο εμβληματικά του κείμενα είναι ο «Επιβατήριος» λόγος του, τον οποίο εκφώνησε όταν έφτασε στην Αθήνα. Απόσπασμα από τον «Επιβατήριο» Λόγο (Σε ελεύθερη απόδοση από τα μεσαιωνικά ελληνικά)

Ο Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης μιλάει για την απέραντη μακροθυμία και ανεξικακία του Χριστού, την οποία πρέπει να επιδιώκουμε στη ζωή μας.

1. Πρόσεξε, μοναχέ. Τόν νοῦ σου στούς πονηρούς καί ὕπουλους λογισμούς, πού σοῦ ὑποβάλλουν οἱ δαίμονες. Καί νῆφε. Οἱ πονηροί δαίμονες, ὅταν βλέπουν ἄνθρωπο, νά εἶναι χαρούμενος, νά κάνει μέ δάκρυα τήν προσευχή του καί νά ἀποκτάει ἀρετές, τοῦ φέρνουν