Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
-Πόση μεγάλη δύναμη έχει ο σταυρός! Γιατί βέβαια πάνω του είναι ο Σταυρωμένος Χριστός. Γι’ αυτό και τίποτα πιο ακριβό από το βαπτιστικό σου σταυρό δεν υπάρχει. Εκείνος είναι ευλογημένος στο όνομά σας, και να μην τον δίνετε σε κανέναν άλλον. Δεν κάνει να βγάλετε ούτε για μια στιγμή αυτόν το σταυρό. Ούτε όταν κάνετε μπάνιο, με την αιτιολογία ότι το βρόμικο νερό θα χύνεται πάνω στο σταυρό. Και τί να κάνουμε; Ίσα – ίσα το νερό καθαρίζει το σταυρό. Χωρίς αυτόν μπορεί να σας χτυπήσει το κακό! Ούτε κι όταν έχετε συζυγικές επαφές να τον βγάζετε.
-Την Κυριακή και τις γιορτές μπορείς να φτιάχνεις σταυρούς, αλλά καλύτερα, αν δεν είναι πολύ απαραίτητο, να μην το κάνεις. Κι αν δείτε δύο σπίρτα πεταμένα κάτω να έχουν το σχήμα του σταυρού, μην τα πατήσετε!
-Γέροντα, μπορούμε να φοράμε στο λαιμό δύο διαφορετικούς σταυρούς;
-Το κυριότερο είναι η πίστη με την οποία τους φοράς. Ο σταυρός είναι το σύμβολο της πίστεως. Σταυρός σημαίνει υπομονή.
-Στους νεκρούς πρέπει οπωσδήποτε να βάζουμε το σταυρό; Ρώτησα.
-Ο νεκρός πρέπει οπωσδήποτε να έχει έναν απλό ξύλινο σταυρό και να τον κρατάει στο χέρι. Σταυρό όμως από χρυσό ή από άλλα μέταλλα που δεν λιώνουν δεν κάνει να βάζουμε στο νεκρό. Ο Χριστός αναστήθηκε και εμείς δεν μπορούμε να αφήσουμε το σταυρό Του στο χώμα. Όμως το ξύλο στο χώμα λιώνει.
Σχετικά με το σταυρό της αγίας Νίνας μας έλεγε ο π. Γαβριήλ:
-Όταν ξανάφεραν από τη Ρωσία το σταυρό της αγίας Νίνας, είχαν στραβώσει λίγο οι άκρες του από κάποια απροσεξία. Δεν μπορούσαν όμως εδώ να τις ισιώσουν με χρυσό; Αυτό δείχνει την πτώση μας! Αν κατεβείτε στο ναό του Σαμτάβρο, θα δείτε σε πιο παλιές εικόνες ότι ο σταυρός της αγίας Νίνας δεν είναι με επικλινείς κεραίες.
Μια φορά, που κήδευαν έναν ιερέα, ο π. Γαβριήλ φώναξε:
-Πού ακούστηκε να θάβουν τον Χριστό;
Και ξαφνικά η πομπή της κηδείας σταμάτησε και ο π. Γαβριήλ πλησίασε τον κεκοιμημένο και του έβγαλε τον μεταλλικό σταυρό που φορούσε, βάζοντας στη θέση του έναν ξύλινο.
-Γέροντα, ποιό σταυρό είναι καλύτερο να φοράμε;
-Καλό είναι να φοράς το σταυρό με τον οποίο σε βάπτισαν. Όμως αν δεν έχεις, τότε καλύτερα να φοράς το σταυρό με τον Εσταυρωμένο Χριστό.
ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Όταν γινόταν συζήτηση με τον π. Γαβριήλ για το σημείο του σταυρού, εκείνος εξηγούσε:
-Πρέπει να κάνεις σωστά το σταυρό σου. Όταν δεν τον κάνεις σωστά, τα πονηρά πνεύματα όχι μόνο δεν φεύγουν αλλά γελάνε. Και η Παναγία θυμώνει. Όταν κάνεις το σημείο του σταυρού, πρέπει να βάλεις το δεξί χέρι πρώτα στο μέτωπο, μετά στον αφαλό, ύστερα στον δεξιό ώμο και έπειτα στον αριστερό. Εκείνος που βάζει το χέρι του όχι πάνω στον αφαλό αλλά στην καρδιά, βγάζει ανάποδο σταυρό. Ούτε στον αέρα κάνει να σταυρώνεσαι. Το χέρι πρέπει οπωσδήποτε να αγγίζει το σώμα. Κι όταν σταυρώνεσαι, πρέπει να προσεύχεσαι. Αλλιώτικα, έτσι σταυρώνονται κι οι ηθοποιοί.
-Πρέπει να σταυρώνεις τα πάντα, εκτός από τα Άγια Δισκοπότηρα της Θείας Μετάληψης. Αν κάτι είναι πεταμένο στο δρόμο, ενδέχεται να είναι εκ του πονηρού. Αν δεις ότι κάποιος άλλος το σταύρωσε, τότε δεν χρειάζεται να το κάνεις κι εσύ. Αν δεν θέλεις να προκαλέσεις σύγχυση σ’ όσους σε βλέπουν αλλά δεν σε κατανοούν, τότε μπορείς να σχηματίσεις το σημείο του σταυρού με τα μάτια σου.
Μια μέρα κάποιος έδωσε ένα μήλο σε έναν πιστό κι εκείνος αμέσως το έφαγε. Κι ο Γέροντας τον μάλωσε:
-Πόσο εύκολο είναι να σε καταστρέψουν! Κι Άγγελος να σου το έδινε, έπρεπε πρώτα να το σταυρώσεις.
Ρώτησα κάποτε τον Γέροντα:
-Όταν χασμουριόμαστε, τί συμβαίνει; Τί μεταδίδεται;
-Όταν χασμουριέσαι, είναι καλό. Όμως πρέπει να σταυρώσεις το στόμα σου. Το τι ακριβώς συμβαίνει και τι μεταδίδεται δεν έχω δικαίωμα να σου αποκαλύψω. Δεν κάνει. Είναι μυστήριο.
Από το βιβλίο: “ΜΑΛΧΑΖΙ ΤΖΙΝΟΡΙΑ, “Ο Αγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός και ομολογητής (1929 – 1995).
Μετάφραση ΝΑΝΑ ΜΕΡΚΒΙΛΑΤΖΕ
Γλωσσική επιμέλεια ΦΑΝΗ ΡΟΠΟΚΗ
ΑΘΗΝΑ 2013.
Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη.
