Αρχείο συντάκτη orp

Η 1η Ελληνική Ταξιαρχία είχε φτάσει πριν λίγες μέρες στη Δυτική έρημο της Αιγύπτου και είχε εγκατασταθή σ’ ένα τομέα του συμμαχικού μετώπου. Ο στρατηγός Μοντγκόμερυ, ο διοικητής της 8ης Στρατιάς, στην οποία ανήκε κι ο Ελληνικός στρατός της Μέσης … Συνέχεια →

Κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα της Ρώμης Αυρηλιανού (270-5), στην πόλη Μάγυδο της Παμφυλίας, εκήρυττε τον Χριστό με παρρησία ο ευλαβής πιστός Ηλιόδωρος. Ενοχλημένοι οι ειδωλολάτρες τον κατήγγειλαν στον ηγεμόνα της πόλης εκείνης Αώτιο. Τον συνέλλαβαν και τον οδήγησαν στον … Συνέχεια →

Ο Κροάτης ποδοσφαιριστής Ιβάν Μάρτιτς( Ivan Martici),το βράδυ της Παρασκευής(2/11) και κατά την διάρκεια του αγώνα Πολιτέχνικα Ιασίου-Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα γονάτισε στον αγωνιστικό χώρο και άρχισε να

Δύσκολοι καιροί. Η φοβέρα και η σκλαβιά τα έσκιαζε όλα. Κι ένα χωριό σκαρφαλωμένο σε μια πλαγιά του Κισσάβου, πάνω απ’ την κοιλάδα των Τεμπών, να κατέχει παγκοσμίως την πρώτη θέση στην κατεργασία και στη βαφή του ερυθρού βαμβακερού νήματος! … Συνέχεια →

Λουκ.12, 16-21 «Ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου….» (Λουκ.12, 20) Ο άνθρωπος, αγαπητοί μου, είνε ένα θαυμάσιο αριστούργημα. Και όσο κανείς διά της επιστήμης το ερευνά, τόσο περισσότερο θαυμάζει το Δημιουργό, που εκ του μηδενός το δημιούργησε. … Συνέχεια →

Ο πάμπλουτος άρχοντας ήταν από καιρό ανήσυχος. Η αγωνία, η λύπη γέμιζαν το νου και την ψυχή του. Όλα είχαν πάει στις δουλειές του πολύ καλά. Απρόσμενα καλά. Αλλά δεν είχε τρόπο να εκμεταλλευτεί, να αποθηκεύσει τον περισσό πλούτο του. … Συνέχεια →

1 Είναι για μας επιτακτική ανάγκη να ξεριζώσουμε από τη φύση μας τα αγκάθια των παθών, όσο ζούμε σ’ αυτή τη γη. Με το επίμονο ξερίζωμα στο χωράφι της ψυχής μας, εξαφανίζονται τα αγκάθια˙ γιατί δεν έχει

Την 4ην Νοεμβρίου 1973 ειδοποιώ σχετικώς την Πολιτείαν Έχων πλέον, δια λόγους, τους οποίους εκθέτω εις το κείμενον της παραιτήσεώς μου, λάβει την αμετάκλητον απόφασιν, όπως υποβάλω αυτήν το αργότερον μέχρι της 31ης Δεκεμβρίου 1973, δια να μη αιφνιδιάσω και … Συνέχεια →

Μάϊος του 2003 και η Διακαινίσιμη περίοδος ήταν στο τέλος της. Με συντροφιά άλλους τρεις Χριστιανούς, ξεκινήσαμε πολύ πρωί- αξημέρωτα ακόμα- για ένα προσκύνημα, στην Ι. Μ. της Παναγίας της Γαυριώτισσας. Η Παρέα μας, γνωστός

“Από το Αφιέρωμα στον Πατριάρχη Δημήτριο ” “Αλησμόνητη παραμένει η ευσπλαχνική του (του Μακαριστού Οικουμενικού Πατριάρχου Δημητρίου) διάθεσις για όλους. Θα αναφερθώ στην μικρή πτωχή Τατιάνα.