Αρχείο κατηγορίας Λογοτεχνικά

Τη ΙΘ’ του αυτού Μηνός, Μνήμη του Οσίου Μελετίου του Γαλλησιώτου και ομολογητού. Κτείνει Δαβίδ μεν αλλόφυλον σφενδόνη, Κτείνει δε Μελέτιος Αυσόνων πλάνην.

Ο Δαβίδ βασιλιάς. Μετά το θάνατο του Σαούλ βασίλεψε ο Δαβίδ. Ο Δαβίδ ήταν έξοχος βασιλιάς και πρώτα πρώτα έκαμε πολλά πολεμικά κατορθώματα. Νίκησε όλους τους εχθρούς και μεγάλωσε το βασίλειο των Ισραηλιτών. Έπειτα ήταν

(Εκ του βιβλίου: Ακολουθίαι των Αγίων Τεσσάρων Νέων του Χριστού Μαρτύρων Αγγελή, Μανουήλ, Γεωργίου και Νικολάου, των εν Ρεθύμνη της Κρήτης μαρτυρησάντων• και του Οσίου και θεοφόρου Πατρός ημών Στυλιανού του Παφλαγόνος.

Τη ΙΖ’ του αυτού Μηνός (Ιανουαρίου), Μνήμη των Οσίων Αντωνίου και Φιλοθέου, κτητόρων της Ιεράς Μονής Αγίου Στεφάνου των Μετεώρων. Εις πέτραν στήσας σους πόδας Πατερ φθάνεις, Χριστόν την πέτραν Αντώνιε ασκήσας.

Τη ΙΣΤ’ του αυτού μηνός (Ιανουαρίου), η προσκύνησις της τιμίας Αλύσεως του Αγίου και ενδόξου Αποστόλου Πέτρου. Σην προσκυνούντα Πετρε σειράν τιμίαν, Σειράς μακράς λύσόν με των εγκλημάτων.

Ένα φίδι δάγκωσε μια μοναχή του Σαμτάβρο. Αμέσως έτρεξε στον π. Γαβριήλ, ο οποίος τότε ήταν σοβαρά άρρωστος . Εκείνος τότε μισοσηκώθηκε από το κρεβάτι, σταύρωσε την πληγή, τη ράντισε

Ο μακάριος Παύλος ο απλός, ο μαθητής του Αγίου Αντωνίου, διηγήθηκε στους Πατέρες ότι κάποτε επισκέφθηκε ένα μοναστήρι για ωφέλεια των αδελφών. Μετά τη συνηθισμένη συνομιλία μεταξύ τους, μπήκαν στην

Το πάθημα του διακόνου. ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος, αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος ΑΙ-), πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον… », αν δεν έβλεπε

«Δεν μπορώ να πω πως ο Ντοστογιέφσκι ήταν καλός ή ευτυχισμένος άνθρωπος… Ήταν κακός, διεφθαρμένος και γεμάτος ζήλεια. Όλη του τη ζωή ήταν θύμα του πάθους, που θα τον είχε κάνει γελοίο και δυστυχισμένο, αν ήταν λιγότερο

1 Διηγούνται για ένα πουλί που το λένε σειρήνα, ότι όποιος ακούσει τη μελωδική φωνή του, τόσο πολύ αιχμαλωτίζεται, ώστε το ακολουθεί στην έρημο και ξεχνάει εξαιτίας του και τις ανάγκες