Αρχείο κατηγορίας Αγιολογικά – Πατερικά

Ο αββάς Ζωσιμάς διηγήθηκε και αυτό για τον αββά Σέργιο τον αναχωρητή, ότι, όταν ήλθε στο Σιναίο όρος, τον διόρισε ο ηγούμενος φύλακα των μουλαριών. Μια ημέρα πηγαίνοντας με τα ζωντανά σε

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. Θα σου διηγηθώ τώρα κάτι για γειτονικό μας τόπο,1 το οποίο γνώρισα από διήγηση του ευσεβούς ανδρός Μαξιμιανού2 επισκόπου και Λαυρίωνος γέροντος παλαιού μοναχού (τον οποίο έχεις γνωρίσει) οι οποίοι και οι δύο ζουν μέχρι σήμερα. Αυτός ο Λαυρίων … Συνέχεια →

Ήταν δε αυτός ο νέος πολύ ικανός σε καθετί που έκανε. Υπηρετούσε τους αρρώστους στο νοσοκομείο, έτσι ώστε καθένας να αναπαύεται με τον τρόπο που εκτελούσε τη διακονία του. Γιατί τα έκανε όλα τέλεια. Και αν τύχαινε καμιά φορά να … Συνέχεια →

[Ματθ.6,14-21] [Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ.6,19-23] «Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διαρύσσουσι καὶ κλέπτουσι· θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν

Α’ Τι είναι μετάνοια Μετάνοια είναι μεταστροφή ή μεταλλαγή εννοιών και φρονημάτων. Μεταμέλεια δια το κακόν το οποίον επράξαμε, μεταβολή εκ του χείρονος εις το κρείττον, επιστροφή και επάνοδος μετά έννοια,

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. Επίσκοπος της ίδιας αυτής εκκλησίας της Αγκώνας υπήρξε επίσης ένας άνθρωπος ευσεβούς ζωής, ο Μαρκελλίνος,1 στον οποίο η ποδάγρα με φρικτούς πόνους είχε παραλύσει το βάδισμα και οι συγγενείς του τον κουβαλούσαν στα χέρια όπου ήταν ανάγκη. Κάποια μέρα … Συνέχεια →

[….] Αλλά ούτε και ένα απλόν λόγον να μην ανταλλάξωμεν με τον διπλανόν μας, μη τυχόν, αντί να εξευμενίσωμεν τον ποιητήν του Ουρανού και της γης, τον παροργίσωμεν.

Κάποτε ο παπα-Νικόλας ο Πλανάς, θυμιάτιζε την ώρα της ενάτης ωδής, όταν έψαλλαν οι ιεροψάλτες «την Τιμιωτέραν των Χερουβείμ…» και πέρασε μπροστά από

… Είπε ο αββάς Μωυσής: «Είναι αδύνατο να μην ενοχλείται καθόλου ο νους από κακές σκέψεις, καθένας όμως που κυριαρχεί στον εαυτό του μπορεί ή να τις δέχεται και να τις μελετά ή να τις απορρίπτει. Όπως δηλαδή το να

Ο πραγματικά μακάριος αββάς Δωρόθεος, αφού, με τη βοήθεια του Θεού, ασπάσθηκε τον μοναχικό βίο, αναχώρησε για το κοινόβιο του αββά Σερίδου. Εκεί βρήκε πολλούς μεγάλους ησυχαστές και ανάμεσά τους και δύο μεγάλους