Αρχείο κατηγορίας Αγιολογικά – Πατερικά

Ο πιο αρμόδιος τρόπος, με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί η πνευματική (διανοητική) και η θρησκευτική μόρφωση του ανθρώπου, είναι εκείνος που ξεκινά από αυτή τη βρεφική ηλικία. Επειδή όμως οι μόνοι άμεσοι και αρμόδιοι δάσκαλοι αυτής της ηλικίας είναι … Συνέχεια →

Η απάντησι σε επιστολή από τον Θ´ αιώνα μ.Χ. Ακούστε το κατωτέρω κείμενο, όπως αυτό «δημοσιεύθηκε» στο 103-ο τεύχος (Ιανουάριος – Φεβρουάριος του 2007) του

Γράφει ο π.Εφραίμ πως αντίκρισε το Γέροντά του (Ιωσήφ τον ισυχαστή) για πρώτη φορά: «… Παρ΄ότι που δεν φρόντιζε να χτενίζεται, να κόβει τα νύχια του, δηλαδή να περιποιείται τον εαυτό, το σώμα του, εν τούτοις η παρουσία του είχε … Συνέχεια →

Για την εικόνα αυτή διηγούνται ότι πληγώθηκε από το μαχαίρι ενός δύστροπου ιεροδιάκονου και εκκλησιάρχη (επιμελητή της εκκλησίας, νεωκόρου), ο οποίος, εξαιτίας δήθεν του διακονήματος του, έφθανε πάντοτε

“Άλλο ένα πράγμα που παρατηρώ”, γράφεις, “είναι το πως τρέχουν όλοι με κομμένη ανάσα πέρα-δώθε, κυνηγώντας, θαρρείς, κάτι που ποτέ δεν καταφέρνουν να πιάσουν. Τί φασαρία, τί αναβρασμός, τί πήγαιν’ έλα είν’ εκείνο που βλέπω, όποτε

Τη ΛΑ’ του αυτού μηνός (Ιανουαρίου), μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Αρσενίου του νέου, του εν Πάρω. Αγίων Αρσένιε τον βίον ζήσας, Συν Αγίοις Άγιος νυν συναγάλλη.

Σε μια εποχή εγωκεντρική σαν τη δική μας, έχει ιδιαίτερη ανάγκη της φιλίας η νεανική ψυχή. Μα η αναζήτησή της και οι δοκιμές τη γεμίζουν τις περισσότερες

Ο σήμερα τιμώμενος Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, στον οποίο η Εκκλησία απέδωσε τον ιδιαίτερο τίτλο «Θεολόγος», υπήρξε εκτός των άλλων ένας φλογερός υπέρμαχος της κοινωνικής δικαιοσύνης, ειδικά στο ζήτημα της αδικίας που υφίστανται οι γυναίκες, αλλά και στο πρόβλημα της

Η Οσία Ξένη κατήγετο από την Ρώμη. Οι γονείς της ήσαν πλούσιοι κι επιφανείς, «εκ των τα πρώτα φερόντων’. Ευτυχώς ήσαν και καλοί Χριστιανοί. Δι΄αυτό και την ανάθρεψαν, όπως συνιστά ο Απ. Παύλος, «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου».

Μεταξύ των πολλών εκκλησιαστικών κειμηλίων, τα οποία μετεκόμισαν εις Ζάκυνθον οι πρόσφυγες Κρήτες το έτος 1669, το και πολυτιμότερον, ήτο το λείψανον του Οσίου Ιωσήφ του Σαμάκου.