Αρχείο κατηγορίας Αγιολογικά – Πατερικά

Τη Θ’ του αυτού μηνός (Μαϊου), Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Χριστοφόρου. Τον Χριστοφόρον οίδά σε Χριστοφόρος, Χριστώ τυθέντα τω Θεώ δια ξίφους.

(Σημ. σ. Κρίθηκε σκόπιμο να συμπεριληφθή εδώ και το κατωτέρω ευαγγελικό ανάγνωσμα, το οποίο αναγιγνώσκεται κατά τον Εσπερινό της Αγάπης την Κυριακή του Πάσχα, διότι ο άγιος Νικόδημος ήταν απόλυτα κάτοχος και αυτής της Ομηρικής διαλέκτου).

Μυστήρια των μυστηρίων απόκρυφα! Δυο κρυφοί μαθητές έρχονται να κρύψουν σε τάφο τον Ιησού, διδάσκοντας με τη δική τους απόκρυψη το κρυμμένο στον Άδη μυστήριο του κρυμμένου στη σάρκα Θεού. Και ξεπερνούσαν ο ένας τον άλλο στη διάθεση για

Ἡμέρα χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης σήμερα, ἀγαπητοί. Ἡμέρα ἀγαλλιάσεως καὶ σωτηρίας, ἡμέρα φωτισμοῦ καὶ ἁγιασμοῦ, ἡμέρα εἰρήνης καὶ καταλλαγῆς· ἡμέρα ἀναπλάσεως καὶ ἀνακαινισμοῦ τῶν ψυχῶν μας, ἡμέρα πραγματικὰ μεγάλη καὶ θαυμαστή, ἡμέρα ἐπιφανής. Αὐτὴ τὴν ἡμέρα μᾶς συνανέστησε ὁ

Τίτλος της ομιλίας αυτής του Μεγάλου Φωτίου , πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, είναι: «ομιλία ρηθείσα εις την θεόσωμον ταφήν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, τω αγίω Σαββάτω». Σώζονται πάρα πολλές

Μου γράφεις ότι άκουσες από την γιαγιά σου κάτι (σαν παραμύθι!), για τις πέντε πληγές του Χριστού. Και ρωτάς: Ποία είναι η πραγματικότητα; Διάβασε την Καινή Διαθήκη. Είναι ντροπή να μην ξέρωμε την Πιστη μας. Άφησε στην άκρη κάθε άλλο … Συνέχεια →

Ερμηνεία εις τον Κανόνα ΤΗΣ Αγίας και Μεγάλης Πέμπτης, Ποίημα όντα του Αγίου Κοσμά: και πρώτον εις την ακροστιχίδα. Ακροστιχίς. Τη μακρά Πέμπτη μακρόν ύμνον εξάδω. Ποίος είναι ο σκοπός της παρούσης Ακροστιχίδος, καθένας δύναται να τον εννοήση˙ επειδή γαρ … Συνέχεια →

Με όλα αυτά πρέπει να θεωρήσουμε πως ασφαλέστερη οδός είναι, ό,τι καλό ελπίζει ο καθένας να ενεργηθεί μετά τον θάνατό του από τους άλλους, να το κάνει ο ίδιος για τον εαυτό του όσο ζει. Μακαριότερο πράγματι είναι να εξέλθει … Συνέχεια →

[ Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ. 22,15 – 22] «Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ(:τότε πήγαν οι Φαρισαίοι στον τόπο των συσκέψεών τους και συμφώνησαν να Τον παγιδεύσουν με ερωτήσεις)»[Ματθ.22,15].

«Την ώρα, ψυχή, του τέλους εννοήσασα και την εκκοπήν της συκής δειλιάσασα, το δοθέν σοι τάλαντον φιλοπόνως έργασαι, ταλαίπωρε, γρηγορούσα και κράζουσα• Μη μείνωμεν έξω του νυμφώνος Χριστού». Αφού σκεφτείς, ψυχή μου, την ώρα του τέλους (της επίγειας ζωής, δηλαδή … Συνέχεια →