Αρχείο κατηγορίας Κυριακοδρόμιο (προσέγγιση στο Ευαγγέλιο και τον Απόστολο της Κυριακής και των Μεγάλων Εορτών)

α´ ᾿Επειδή ἀπεκόπημεν ἀπό τήν πρώτη καί θεία καί μακαρία ζωή, λόγῳ τῆς παραβάσεως τοῦ προπάτορος, καί μακρυνθέντες ἀπό τόν Θεόν, ἐγίναμε ἐξόριστοι τοῦ Παραδείσου, καί ξεπέσαμε εἰς μία πολύ ἁμαρτωλή ζωή, καί

Για τη φοβερή μέρα του Κυρίου και τη μέλλουσα κρίση, ότι δηλαδή συντελείται σ’ εμάς από εδώ ακόμη και πριν από τον θάνατο, καθώς καθαριζόμαστε με τα δάκρυα, και ότι σε όποιους θα πραγματοποιηθεί στην παρούσα ζωή δεν τους συναντά … Συνέχεια →

[Φιλιπ.2,5-11] «Τοῦτο γὰρ φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, εἶνε χαρμόσυνος θεομητορικὴ ἑορτή. Ἑορτάζουμε τὴ γέννησι τῆς ὑπερ­αγίας Θεοτόκου. Ποῖο εἶνε τὸ περιεχόμενο τῆς ἑορτῆς καὶ τί συναισθήματα μᾶς δημιουργεῖ;

Οίόν τι πάσχουσιν οι των ιππικών αγώνων φιλοθεάμονες, οι τοις παρ’ αυτών σπουδαζομένοις εν ταις αμίλλαις των δρόμων, καν μηδέν προθυμίας εις τάχος ελλείπωσιν, όμως

201. Εάν ο Πέτρος δεν απετύγχανεν, εις την δι’ όλης της νυκτός αλιείαν του, δεν θα επετύγχανε την επομένην ημέραν (Λουκ. ε’, 5). Και εάν ο Παύλος δεν ετυφλώνετο αισθητώς, δεν θα ανέβλεπε νοητώς (Πράξ. θ’, 8). Και εάν ο … Συνέχεια →

[Λουκά 4,16-30] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα: [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-9-1996] [Β΄έκδοσις] Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας γιορτάζει την πρωτοχρονιά της. Δηλαδή το ξεκίνημα του χρόνου για

Υπόθεση ΙΕ’ Του αββά Μάρκου1 Όπως το πρόβατο δεν πάει να ζευγαρώσει και να τεκνοποιήσει με λύκο, έτσι δεν ζευγαρώνει και ο πόνος της καρδιάς με τον χορτασμό, ώστε να κυοφορηθούν οι αρετές.

Για την αληθινή γνώση, και ότι η γνώση του Θεού δεν προστίθεται στον αγωνιστή από τα μαθήματα, αλλά από την καθαρότητα και την ουράνια χάρη˙ και ότι είναι φοβερό το να κρίνει κανείς˙ και έλεγχος εκείνων που νομίζουν ότι γνωρίζουν … Συνέχεια →

Αγίου Ρωμανού του μελωδού Κοντάκιο στην Αποκεφάλισι του Προδρόμου Προϊμιον Ι Πρόδρομε, αντάξιος έπαινος σου πρέπει, αφού για την αιώνια επέθανες ζωή, επειδή την πρόσκαιρη δεν ελογάριασες.