Αρχείο κατηγορίας Άρθρα

ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ Ήγουν πραγματεία σύντομος περί ετερότητος πολιτιστικής και αναρχίας φιλοθέου του Μιχαήλ Μπερκουτάκη, Θεολόγου Εκπαιδευτικού “…Οι ιερές μορφές των Τριών Ιεραρχών αποτελούν για τους νέους μας, όχι μόνο φωτεινά πρότυπα ζωής, … Συνέχεια →

Κατ’ αρχήν θα του έλεγα ότι έχει δίκιο που θυμώνει με όσα απαράδεκτα διαπιστώνει καθώς μεγαλώνει. Με την ασυνέπεια λόγων και έργων των μεγάλων. Με την αδικία της κοινωνίας. Με τη χλιδή των ολίγων και την ανέχεια των πολλών.

Παραινετική επιστολή δια τας σχέσεις μας προς τον πλησίον και διά την σημασίαν των θλίψεων Τίποτε δεν κάνει τόσο εύκολο τον δρόμο διά την προσέγγισι του Θεού, όσο το έλεος που προσφέρεται από το βάθος της ψυχής, προς εκείνους που … Συνέχεια →

Οι πρόσφατες εκρήξεις των δεκαπεντάρηδων, όπως τις απεκάλεσαν, έδωσαν το έναυσμα για διάφορες αναλύσεις, οι οποίες τις περισσότερες φορές είναι αποσπασματικές και υποκειμενικές. Η Ψυχολογία, η Παιδαγωγική και η Κοινωνιολογία έχουν μελετήσει παρόμοια φαινόμενα με ψυχραιμία και νηφαλιότητα.

Είναι τόσο συνηθισμένη τις πρώτες ημέρες του νέου χρόνου, η ανταλλαγή ευχών. Και είναι τόσο συνηθισμένη η ευχή’ «…και ο,τι επιθυμείς». « Ο,τι επιθυμείς»! Αραγε τι θα μπορούσε κανείς να επιθυμήσει για τον εαυτό του, το καλύτερο, το περισσότερο, στις … Συνέχεια →

Όσο περνούν τα χρόνια, ενισχύεται η ανάγκη του ανθρώπου να ζήσει τις ημέρες των Χριστουγέννων, ολοένα και με εντονότερο τρόπο. Ωστόσο, οι υπερβολές στην εκκοσμίκευση της θρησκευτικής αυτής εορτής, προβληματίζουν, διότι, όπως κάθε υπερβολή, δείχνουν να καλύπτουν σημαντικά μυστικά! Μυστικά, … Συνέχεια →

Ανταποκρίνομαι πρόθυμα στην πρόταση κάποιων συνα­δέλφων, να γράψω για το «Μάθημα των Θρησκευτικών», όχι διότι περιμένω την διάσωσή του —«ήδη εβάφη κάλαμος απο­φάσεως»— αλλά «για την ιστορία», όπως λέμε.

Θα σας μεταφέρω, αγαπητοί μου, ένα μέρος μιας επιστολής που έλαβα, που δεν εξαντλείται στο “υγεία έχω και υγεία ποθώ για σας”, όχι ότι δεν είναι βέβαια σπουδαίο και αυτό, και θα πω λίγα λόγια μετά.

Το 1984, σε ανύποπτο δηλαδή χρόνο, έγραφα σε ένα κείμενό μου: Σχετικά με την κατοχή οποιωνδήποτε αγαθών «υπάρχει ένας χριστιανικός κανόνας, που δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνεία.

Ένα κείμενο γραμμένο πριν από 10 και πλέον χρόνια, που παραμένει επίκαιρο στην σημερινή διεθνή κρίση. Πρόκειται για μια μόνιμη κρίση της δικαιοκρισίας, όπου οι κυβερνήσεις μετρούν με δύο μέτρα και δύο σταθμά, κατά τα (νομιζόμενα) συμφέροντά τους.