Αρχείο κατηγορίας Άρθρα

Κάποιος σοφός Άραβας, πριν πεθάνει, είχε συντάξει τη διαθήκη του. Ανάμεσα λοιπόν στ’ άλλα, είχε γράψει: «Έκλεισα όλη μου την περιουσία μου στο μεγάλο χρηματοκιβώτιο του γραφείου μου. Όσα περιέχει, τα παραχωρώ στον πιο ευτυχισμένο της γης».

Στο τεύχος του β’τριμήνου 2008, του Ορθ. Χριστιανικού Ιεραποστολικού περιοδικού Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, διαβάζουμε το ακόλουθο απόσπασμα από τη Σιέρρα Λεόνε.

Ανθρωποι κάθε ηλικίας αφιερώνονται στη φροντίδα μοναχικών ασθενών νοσοκομείων «Η κυρία Παναγιώτα ήταν μια ηλικιωμένη που έμενε μόνη. Ενα βράδυ μπήκαν κλέφτες στο σπίτι της και την κακοποίησαν. Εμεινε πεσμένη στο πάτωμα επί 24 ώρες.

Παιδιά μου, Χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι ανάμεσά σας και έχω την ευκαιρία να συζητήσω μαζί σας και να ακούσω τους προβληματισμούς σας. Να σας πω πρώτα ότι η λέξη «νεολαίος», που χρησιμοποιείται στον τίτλο της Ημερίδος, πιστεύω ότι έχει την … Συνέχεια →

Α΄ Σας καλωσορίζω στον εκκλησιαστικόν αυτόν χώρο και παρακαλώ να μου επιτρέψετε να υποστηρίξω, ότι αυτή η συνάντησις και συνεργασία μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας (εννοώ εκκλησιαστικής διοικήσεως) μπορεί να γίνει ένας σταθμός στις σχέσεις των.

Ο άνθρωπος για να αγωνίζεται κατά του κακού εαυτού του, του εγωισμού αλλά και κατά των θελημάτων του κόσμου και του πονηρού, έχει ανάγκη να γεύεται την Χάρι του Θεού, να γλυκαίνεται από την γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος. Η εν … Συνέχεια →

Διαβάστε, παρακαλούμε, τούτο το κείμενο. Πρόκειται για μετάφραση ενός αποσπάσματος από το ημερολόγιο της εικοσάχρονης Αμερικανίδας Ιωάννας Μίλλερ, που εκοιμήθη από λευχαιμία τον Αύγουστο του 2001. Το κείμενο μας το εμπιστεύθηκε η μητέρα της Μαρία Μίλλερ,

Ολος ο κόσμος μας έχει συγκροτηθεί πάνω στις συντεταγμένες των βιοτικών αναγκών μας. Αυτές είναι η μοναδική μας μέριμνα. Να φάμε, να πιούμε, να ντυθούμε, να καταναλώσουμε, να διασκεδάσουμε. Η ικανοποίηση αυτών των αναγκών καλύπτει όλη τη σφαίρα του χρόνου … Συνέχεια →

Ποσες ανάγκες έδειχνε να έχει η διψασμένη γη μας μετά τον παγωμένο χειμώνα! Αχαρη, άχρωμη, στεγνωμένη. Είχε αποτυπωμένη πιο βαθιά την οδύνη και τον στεναγμό του ανθρώπου. «Συστενάζει» άλλωστε η φύση και «συνωδίνει» με τον άνθρωπο.

Είχα καιρό να συγχρωτισθώ επί μέρες με το σινάφι των καλλιτεχνών και των κριτικοθεωρητικών, σινάφι καταγωγικό και αγαπημένο μου. Πέρασα δυόμισι μέρες συγχρωτισμού, στο φιλόξενο Μέτσοβο, και μισή μέρα στα Γιάννενα, και τις χάρηκα εκτάκτως•