Αρχείο κατηγορίας Γενικά

Αδελφοί μου, ας μεριμνήσουμε με άγρυπνη φροντίδα για τις ψυχές μας. Ποιός θα μας ξαναδώσει αυτό το χρόνο, αν τον χάσουμε; Πραγματικά, θα έρθει ώρα που θα αναζητούμε αυτές τις ημέρες και δεν θα τις βρίσκουμε. Ο αββάς

Να δένουμε το τραύμα μας – Γέροντα, όταν στον αγώνα μου έχω πτώσεις, πανικοβάλλομαι. – Μη φοβάσαι. Αγώνας είναι και θα έχουμε και τραύματα. Με την εξομολόγηση αυτά θεραπεύονται. Βλέπεις, οι

Έχεις νιώσει ποτέ σου ότι απέναντί σου βρίσκεις τοίχο; Και ότι όσο και να το παλεύεις, είναι σαν να προσπαθείς με γυμνά χέρια, να γκρεμίσεις το ντουβάρι…

Εκείνος δε που ψεύδεται με λόγια είναι αυτός που, όταν, ας υποθέσουμε, βαριέται να σηκωθεί για την αγρυπνία, δεν λέει «συγχώρεσέ με, γιατί βαρέθηκα να σηκωθώ», αλλά λέι: «Είχα πυρετό, ήμουνα ζαλισμένος, δεν μπορούσα να

– Γέροντα, ποια βιβλία μπορούν να βοηθήσουν τους συζύγους; – Εκείνο που βοηθάει το ανδρόγυνο είναι να μη δικαιολογή ο καθένας τον εαυτό του. Αν δικαιολογούν τον εαυτό τους,

Κλήση από το Ράδιο ταξί. Άνω Κυψέλη για Πειραιά. Επιβιβάζω μια κυρία γύρω στα σαράντα. Στο ρα¬διόφωνο μόλις είχε τελειώσει η λειτουργία και μι¬λούσαν για τον βίο του αγίου της ημέρας

Σε μια στιγµή που οι απανωτές κρίσεις γονατίζουν και διαιρούν την ανθρωπότητα, οι αβεβαιότητες, οι ανισότητες, η φτώχεια κορυφώνονται, οι κλιματικές καταστροφές κλιμακώνονται, οι κοινωνίες διχάζονται, φανατίζονται,

Δεκαπενταύγουστος. Καθημερινές παρακλήσεις. Κοιτάω το πρόσωπο της Παναγίας και σκέφτομαι τις τρεις γυναίκες που έφυγαν σε τρείς μέρες τόσο άδικα από τα χέρια των ανδρών και συντρόφων τους. Μαζί με αυτές σκέφτομαι τις Δεκαεφτά

Έχω επιβιβάσει μια κοπέλα και πάμε για Παλαιό Φά¬ληρο. Στην πορεία της διαδρομής χτυπάει το κινητό της. Κάποια στιγμή την ακούω να φωνάζει και συγχρόνως να κλαίει:

Πέρασα μια δύσκολη νύχτα. Απ’ εκείνες που το ξημέρωμα σε βρίσκει κομμάτια. Πικραμένο κι άδειο εσωτερικά. Βέβαια ποτέ δεν είσαι άδειος. Απλά αισθάνεσαι έτσι, δεν είσαι. Μέσα μας είναι ο ουρανός και