Αρχείο συντάκτη orp

«Ο έχων βαλλάντιον αράτω, ομοίως και πήραν, και ο μη έχων πωλησάτω το ιμάτιον αυτού και αγορασάτω μάχαιραν» (Λουκ. κβ’ 36) Τον Αύγουστο του 1903, «αποφάσει συνοδική», ο Χρυσόστομος αναλαμβάνει Αρχιερατικός επίτροπος της ιεράς Μητροπόλεως Νευροκοπίου1 μετά την παραίτηση και … Συνέχεια →

Ονομάζομαι Ελπινίκη. Πριν ένα μήνα, όταν η κόρη μας ήταν 3,5 μηνών, η παιδίατρος άκουσε φύσημα στην καρδιά της και μας παρέπεμψε σε παιδοκαρδιολόγο. Στην εξέταση εντοπίσαμε μια τρύπα που ονομάζεται «μεσοκοιλιακή επικοινωνία»,

Μας διηγήθηκε κάποιος φιλόχριστος για τον βασιλιά Αναστάσιο ότι, αφού εξεδίωξε από τον πατριαρχικό θρόνο τον αοίδιμο Ευφήμιο – αυτός ήταν ο Επιφάνιος, μαθητής του αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν σαλού που μετονομάστηκε σε Ευφήμιος – και τον ιερό Μακεδόνιο, … Συνέχεια →

Άστρα, γρύλοι και κουδούνια Οι φίλοι μας κοιμούνται βαθιά στις καλύβες. Που και που ακούγονται παραμιλητά. Μερικοί φωνάζουν: «Αύριο θα

Γνωρίζεις πολύ καλά ότι στην εποχή μας τα πάντα αμφισβητούνται: θεσμοί, ιδέες, αξίες, συστήματα, γνώσεις και θεωρίες˙ κατά συνέπεια αμφισβητείται αν μάθαμε και αν μαθαίνουμε την αληθινή ιστορία, αν έχουμε παρουσίαση της αληθινής ιστορίας˙ ο νέος άνθρωπος, ο έφηβος πρώτα, … Συνέχεια →

Για τη μετάνοια και την αρχή του επαινετού βίου, πως πρέπει δηλαδή να ενεργεί κάθε μέρα αυτός που μετανοεί. Όπου γίνεται λόγος και για τα δάκρυα και την κατάνυξη. Αδελφοί μου αγαπητοί, ακούστε τη σημασία των λόγων μου και, σαν … Συνέχεια →

Πρωΐ-πρωΐ, διαβάζοντας τά νέα, ἔπεσα ἐπάνω σέ δύο ἀκόμη θανατηφόρα τροχαῖα μέσα στήν Ἀθήνα. Ποῦ θά πάει αὐτό τό κακό στήν δύσμοιρη πατρίδα μας; Μία κωμόπολη τόν χρόνο χάνουμε ἀπό τήν τρελή ὁδήγηση, τήν κακή σήμανση, τούς ἄθλιους δρόμους.

(πό Β. Π.) Ὁ Παναγιώτης Παναγιωτίδης γεννήθηκε στίς 11-5-1920 ἀπό εὐλαβεῖς γονεῖς πού ἦλθαν πρόσφυγες ἀπό τήν Ἀνατολική Θράκη καί ἐγκαταστάθηκαν στήν Θεσσαλονίκη. Στίς 12-5-1924 γεννήθηκε καί ἡ ἀδελφή του Δήμητρα. Μεγάλωσαν μέσα σέ δύσκολα χρόνια, διότι τήν ἐποχή ἐκείνη … Συνέχεια →

Πόση ευλάβεια πρέπει νά έχουμε στις εικόνες! Ενας μοναχός ετοίμασε μιά εικόνα του Αγίου Νικολάου, γιά νά τήν δώση ευλογία σέ κάποιον. Τήν τύλιξε μέ καλό χαρτί καί τήν έβαλε σέ ένα ντουλάπι, μέχρι νά τήν δώση. Άλλα, χωρίς νά … Συνέχεια →

Είναι πλέον διαπιστωμένο με βεβαιότητα πως η άποψη των αρχαίων Ελλήνων για τη σημασία της μουσικής υιοθετήθηκε από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας ή, τουλάχιστον, απετέλεσε γι’ αυτούς ένα από τα σοβαρότερα θέματα συζητήσεων ως προς την χριστιανική λατρεία.