Αρχείο κατηγορίας Αγιολογικά – Πατερικά

[Γαλ.6,11-18] «῎Ιδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί(:δείτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας έγραψα με το ίδιο μου το χέρι)»[Γαλ.6,11]. Σκέψου πόση οδύνη κατέχει τη μακάρια εκείνη ψυχή· διότι, όπως ακριβώς εκείνοι οι οποίοι περιπίπτουν σε πένθος και αφού … Συνέχεια →

Και κάποιος άλλος χριστιανός, δούλος ενός σαρακηνού έλεγε ότι, βοσκώντας κάποτε τις καμήλες στην έρημο, βρήκε έναν ερημίτη γέροντα να κάθεται και να κρατάει ένα μικρό σακκούλι και του είπε: «Ευλόγησέ με, πάτερ». Ο γέροντας χωρίς να μιλήσει τον σταύρωσε … Συνέχεια →

Ο θάνατος του ανθρώπου του Θεού, που είχε σταλεί στη Βαιθήλ. Ο άνθρωπος του Θεού, που είχε σταλεί κατά την Σαμάρεια,1 επειδή από ανυπακοή έφαγε στο δρόμο, ένα λεοντάρι τον σκότωσε πάνω στον δρόμο αυτόν. Αλλά λέγει αμέσως μετά η … Συνέχεια →

Πράγματι κάθε καιρός είναι κατάλληλος για να γίνει αρχή ενός σωτήριου τρόπου ζωής. Και για να δηλώσει αυτό έλεγε ο μέγας Παύλος: «Ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας(:Να λοιπόν, τώρα είναι καιρός κατάλληλος, να, τώρα είναι ημέρα σωτηρίας)»[Β΄Κορ.6,2]· … Συνέχεια →

– Γέροντα, όταν μου ζητάη κάποιος βοήθεια, αλλά δεν έχω νά του δώσω; – Οταν θέλω νά κάνω ελεημοσύνη καί δεν έχω νά δώσω, τότε κάνω ελεημοσύνη με αΐμα. ο άλλος πού έχει καί δίνει υλική βοήθεια, νιώθει καί χαρά, … Συνέχεια →

Και επειδή και μιλάμε για τα μάτια, προσθέτω εδώ και την παράλογη ηδονή και την ματαιοδοξία που έχουν κάποιοι φιλήδονοι, το να στολίζουν δηλαδή τα σπίτια τους με μεγάλους και πολύτιμους καθρέφτες, για να ευχαριστούν μ’

[Α΄Κορ.16,13-24] Στη συνέχεια ο απόστολος Παύλος, για να δείξει ότι όχι στους διδασκάλους, αλλά και στους εαυτούς τους πρέπει να έχουν τις ελπίδες της σωτηρίας τους, λέγει: «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει (:Προσέχετε σαν άγρυπνοι φρουροί.

Ένας άλλος προσμονάριος τις ημέρες της ηγουμενίας του Ιωάννου της Κλίμακας, ανέβηκε στην αγία κορυφή το απόγευμα, για να θυμιάσει και ξαφνικά έπεσε χιόνι με ορμή, ώστε καλύφθηκε το όρος έως τέσσερις πήχες και έτσι αποκλείστηκε χωρίς να μπορεί να

Η κοίμησις του δούλου του Θεού Στεφάνου Από την διήγηση του προαναφερθέντος Πρόβου1 και άλλων θεοσεβών ανδρών γνώρισα αυτά, τα οποία φρόντισα να διηγηθώ στους ακροατές μου για τον ευσεβή πατέρα Στέφανο2 στις ομιλίες του Ευαγγελίου.3 Υπήρξε άνθρωπος, όπως

[Α΄Τιμ.2,1-7] “Παρακαλῶ οὖν πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις, προσευχάς, ἐντεύξεις, εὐχαριστίας, ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων, ὑπὲρ βασιλέων καὶ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων, ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι