Αρχείο κατηγορίας Λειτουργικά, εορτολογικά, Νεοελληνική απόδοση Ύμνων, Συναξάρια

Σήμερα η εκκλησία μας εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του αγίου μάρτυρα Θεμιστοκλή. Ο άγιος Θεμιστοκλής, πατρίδα του είχε τα Μύρα της Λικίας,

(α) Θεῖο καὶ ἀνθρώπινο θέλημα Οἱ ἅγιοι Θεοπάτορες Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα (9 Σεπτ.) ἀνήκουν στὰ ἅγια ἀνδρόγυνα τῆς Ἱερᾶς Ἱστορίας. Μὲ τὴ θεοσέβεια ποὺ τοὺς διέκρινε ἀξιώθηκαν νὰ γίνουν οἱ κατὰ σάρκα προπάτορες (οἱ παπποῦδες δηλαδὴ) τοῦ Χριστοῦ. Κι ὅμως … Συνέχεια →

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. Ο ευλαβέστατος άνδρας Λιβερτίνος,1 ο οποίος υπήρξε δευτεράριος2 αυτού του μοναστηριού της Φούνδης στους χρόνους του βασιλιά των Γότθων Τοτίλα,3 πολιτεύθηκε και μορφώθηκε μέσα στην μαθητεία εκείνου. Σχετικά με αυτόν έχουν ευρέως διαδοθεί σίγουρες διηγήσεις πολλών για πολλές δυνάμεις, … Συνέχεια →

Τή ΙΗ’ τού αυτού μηνός (Δεκεμβρίου), Μνήμη τού Αγίου Μάρτυρος Σεβαστιανού καί τών σύν αυτώ: Ζωής, τραγκυλίνου, Νικοστράτου, Κλαυδίου, Κάστορος, Τιβουρτίου, Καστούλου, Μαρκελλίνου καί Μάρκου. Σεβαστιανὸς τῶν πλάνης σεβασμάτων, Καταφρονήσας τύπτεται τὸ σαρκίον.

Τόσο ο βασιλιάς Δαρείος, όσο και ο διάδοχός του Κύρος έτρεφαν μεγάλη εκτίμησι για τον Προφήτη Δανιήλ. Ωστόσο και οι δύο αναγκάστηκαν κάποτε να τον παραδώσουν στα χέρια του ωργισμένου όχλου.

Το πλήρες ιστορικό και διδακτικό αυτό γεγονός μπορείτε να το διαβάσετε στο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης: ΔΑΝΙΗΛ – ΣΩΣΑΝΑ, (ενσωματωμένο στο

Ἐλευθέριος, ὡς ἀδουλόνους φύσει, Σπάθας θεωρῶν, οὐκ ἐδουλοῦτο πλάνῃ.

Ο ίδιος, (ο εφημέριος της αγίας του Χριστού Αναστάσεως, που ονομαζόταν Αναστάσιος), έλεγε ότι ο αββάς Γεώργιος, που ήταν έγκλειστος στον μικρό αυτόν ναό, μία νύχτα, κατά την οποία χτυπούσε το ξύλο της σύναξης, έκλαιγε πικρά. Μόλις αυτός τον άκουσε, … Συνέχεια →

1.Ονωράτος, αββάς1 της μονής της Φούνδης Βενάντιος2 ο πατρίκιος είχε μιάν έπαυλη στα μέρη της Σαμνίας,3 στην οποία κάποιος κολωνός4 του είχε ένα γιο ονόματι Ονωράτο.5 Αυτός από τα παιδικά του

Του Οσίου Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου. Τω αυτώ μηνί (Δεκεμβρίω) Η΄, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Παταπίου. Φθαρτόν λελοιπώς Πατάπιε γης πάτον, Πατείς όπου πατούσι πραέων πόδες. Ογδοάτη Πατάπιε χλόης πέδον αμφεπάτησας.