Αρχείο κατηγορίας Λειτουργικά, εορτολογικά, Νεοελληνική απόδοση Ύμνων, Συναξάρια

Τέλεια Θεία Λειτουργία κατά τη Μ. Τεσσαρακοστή. Μία ακόμα παρέκκλιση των Λατίνων ψέγει με σύντομο και περιεκτικό τρόπο, στη συνέχεια του τρίτου Συντάγματός του, ο Υδρουντινός ηγούμενος, την τέλεση τελείας θείας Λειτουργίας κατά τη διάρκεια της Μ. Τεσσαρακοστής, εκτός του … Συνέχεια →

Τα 226 κεφάλαια περί των οιομένων εξ έργων δικαιούσθαι του οσίου Μάρκου του Ασκητού. Εισαγωγή – Θεοκλήτου Μοναχού Διονυσιάτου. Εκ του τίτλου των Κεφαλαίων καταφαίνεται και ο σκοπός της συγγραφής των. εικάζεται βασίμως, ότι η πλάνη του παπισμού, περί δικαιώσεως

Ψαλμός ΣΤ – 6. Εις το τέλος, εν ύμνοις, υπέρ της ογδόης, ψαλμός τω Δαυϊδ. ΚΥΡΙΕ, μή τω θυμώ σου ελέγξης με, μηδέ τη οργή σου παιδεύσης με.

Λόγος ενδέκατος. Για τη νηστεία. Και ότι δεν πρέπει να τηρούμε και να αποδεχόμαστε με προθυμία την ωφέλεια της νηστείας στην πρώτη και μόνο εβδομάδα των νηστειών, αλλά είναι απαραίτητο να διατηρούν οι αγωνιστές την ίση και την ίδια προθυμία … Συνέχεια →

Με τον Μωσαϊκό νόμο πρόσταξε ο Θεός τους Ισραηλίτες να ξεχωρίζουν κάθε χρόνο το ένα δέκατο από όσα θα αποκτούν (Αριθμ. 18) και να τα αφιερώνουν στον Θεό. Και κάνοντας αυτό, να παίρνουν ευλογία για όλα τους τα έργα. Έχοντας … Συνέχεια →

Ο εξόριστος άνθρωπος μεταφέρθηκε από την αγαπημένη του πατρίδα, τον Παράδεισο, στη γη της πικρής εξορίας του (Κυριακή της Τυρινής). Αλυσοδεμένος με τον βαρύ των παθών του κλοιό, ρίχτηκε στα κάτεργα

Από το Γεροντικό Ο αββάς Δανιήλ διηγούνταν σχετικά με τον αββά Αρσένιο και έλεγε: «Τόσα χρόνια έμεινε μαζί μας ο γέροντας και μόνο ένα καλάθι σιτάρι του δίναμε για τις ανάγκες όλης της χρονιάς˙ και όταν τον επισκεπτόμασταν, τρώγαμε

81. Εκείνος που έχει το λογισμό του σε μέριμνα για τα βιοτικά πράγματα δεν είναι ελεύθερος˙ διότι κατέχεται και έχει υποδουλωθεί από τη μέριμνα για τα βιοτικά, είτε δηλαδή μεριμνά γι’ αυτά για χάρη του εαυτού του είτε

Όταν επισκεφτήκαμε στη Σκήτη τον αββά Σερίνο, άνθρωπο άγιο και θεοφόρο, μετά από συζήτηση διαφόρων ψυχωφελών θεμάτων, τον ρωτήσαμε και σχετικά με τους δαιμονισμένους.4 «Γιατί», του είπαμε, «στη χώρα μας

Μνησικακία Στὴν Λαύρα τῶν Σπηλαίων του Κιέβου ζοῦσαν δύο μοναχοί, ὁ ἱερομόναχος Τίτος καὶ ὁ διάκονος Εὐάγριος. Ἦταν φίλοι. Καὶ ὁμόφρονες.