Αρχείο κατηγορίας Λειτουργικά, εορτολογικά, Νεοελληνική απόδοση Ύμνων, Συναξάρια

Του Οσίου Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου. Μήν Δεκέμβριος, έχων ημέρας λα΄. Η ημέρα έχει ώρας θ΄, και η νυξ ώρας ιε΄. Εις την Α΄, μνήμη του Αγίου Προφήτου Ναούμ. Ναούμ τον Ελκεσαίον εκπεπνευκότα, Έλκει πόθος με σμυρνίσαι σμύρνη λόγου. … Συνέχεια →

Το Αποστολικόν Ανάγνωσμα της Θείας Λειτουργίας. Προς Εφεσίους επιστολής Παύλου: Δ. 1 – 7. Αδελφοί, ΠΑΡΑΚΑΛΩ υμάς, εγώ ο δέσμιος εν Κυρίω, αξίως περιπατήσαι της κλήσεως ής εκλήθητε, μετά πάσης ταπεινοφροσύνης και πραότητος, μετά μακροθυμίας, ανεχόμενοι αλλήλων εν αγάπη, σπουδάζοντες … Συνέχεια →

Η Ευαγγελική Περικοπή της Θείας Λειτουργίας. Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον: Ιη. 18 – 27. Τω καιρώ εκείνω, επηρώτησεν τον Ιησούν τις αυτόν άρχων λέγων: διδάσκαλε αγαθέ, τί ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω?

Το Αποστολικόν Ανάγνωσμα της Θείας Λειτουργίας. Προς Εφεσίους επιστολής Παύλου: Β. 14 – 22. Αδελφοί, Χριστός εστίν η ειρήνη ημών, ο ποιήσας τα αμφότερα έν και το μεσότοιχον του φραγμού λύσας, την έχθραν, εν τη σαρκί αυτού τον νόμον των … Συνέχεια →

Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Κ Ο Μετά την άλωση της Κων/λεως και την υποταγή των νησιών του Αιγαίου στους Οθωμανούς και τους αλλεπάλληλους πολέμους που είχαν οι κατακτητές με την αριστοκρατία της Βενετίας, στο μέρος που βρίσκεται σήμερα … Συνέχεια →

Το Αποστολικόν Ανάγνωσμα της Θείας Λειτουργίας. Προς Εφεσίους επιστολή Παύλου: Β, 4 – 10. Αδελφοί, ο Θεός πλούσιος ών εν ελέει, δια την πολλήν αγάπην αυτού ήν ηγάπησεν ημάς, και όντας ημάς νεκρούς τοις παραπτώμασι, συνεζωοποίησε τω Χριστώ, χάριτί εστέ … Συνέχεια →

Η Ευαγγελική Περικοπή της Θείας Λειτουργίας. Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον: Ι. 25 – 37. Τω καιρώ εκείνω, νομικός τις προσήλθε τω Ιησού, πειράζων αυτόν και λέγων: διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω; Ο δέ είπε προς αυτόν: εν τω νόμω τί … Συνέχεια →

Του Οσίου πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου. Τω αυτώ μηνί ΙΓ΄, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου. Μύσας ο χρυσούς Ιωάννης το στόμα, Αφήκεν ημίν άλλο τας βίβλους στόμα. Αμφί τρίτην δεκάτην σίγησεν χρύσεα χείλη.

Από ρυπαρών χειλέων, από βδελυράς καρδίας, από ακαθάρτου γλώττης, εκ ψυχής ερρυπωμένης, δέξαι δέησιν, Χριστέ μου,. . . . Από χείλη λερωμένα και καρδιά σιχαμερή, από γλώσσα μολυσμένη και ακάθαρτη ψυχή την παράκλησή μου δέξου, ω Χριστέ μου, τη θερμή.

Του Οσίου Πατρός ημών νικοδήμου του Αγιορείτου. Τω αυτώ μηνί (Οκτωβρίω) ΚΖ΄, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Νέστορος. Ομού Λυαίον και λύμην την της πλάνης, Κτείνας ο Νέστωρ τέμνεται διά ξίφους.