Υμνολογική εκλογή.
ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ
Ει βούλει εορτάσαι τούς Αγίους τούτους, μετά τόν Προοιμιακόν, ειπέ τήν α’ στάσιν τού Μακάριος ανήρ. Ει δέ τό, Κύριε εκέκραξα, ιστώμεν Στίχους ς’ καί ψάλλομεν Στιχηρά Προσόμοια γ’ δευτερούντες αυτά.
Ήχος πλ. β’ Αυτόμελον
Όλην αποθέμενοι, εν ουρανοίς τήν ελπίδα, θησαυρόν ασύλητον, εαυτοίς οι Άγιοι εθησαύρισαν, δωρεάν έλαβον, δωρεάν διδούσι, τοίς νοσούσι τά ιάματα, χρυσόν ή άργυρον, ευαγγελικώς ουκ εκτήσαντο, ανθρώποις τε καί κτήνεσι, τάς ευεργεσίας μετέδωκαν, ίνα διά πάντων, υπήκοοι γενόμενοι Χριστώ, εν παρρησία πρεσβεύωσιν, υπέρ τών ψυχών ημών.
Αφού εναπόθεσαν όλη την ελπίδα τους στους ουρανούς, οι Άγιοι αποταμίευσαν για τους εαυτούς τους θησαυρό που δεν κλέβεται. Δωρεάν έλαβαν [τη χάρη], δωρεάν δίνουν τις θεραπείες σε όσους νοσούν. Χρυσάφι ή ασήμι δεν απέκτησαν, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, και μετέδωσαν τις ευεργεσίες σε ανθρώπους και ζώα, ώστε αφού έγιναν υπάκουοι στον Χριστό σε όλα, να μεσιτεύουν με θάρρος για τις ψυχές μας.
Ύλην εβδελύξαντο, τήν επί γής φθειρομένην, ουρανοπολίται δέ, εν σαρκί ισάγγελοι εχρημάτισαν, η ομόφρων συσκηνος, ξυνωρίς ομότροπος, τών Αγίων καί ομόψυχος, διό τοίς κάμνουσι, πάσι τάς ιάσεις βραβεύουσιν, ανάργυρον παρέχοντες, τήν ευεργεσίαν τοίς χρήζουσιν, Ούς εν ετησίοις, τιμήσωμεν αξίως εορταίς, εν παρρησία πρεσβεύοντας, υπέρ τών ψυχών ημών.
Σιχάθηκαν την ύλη που φθείρεται πάνω στη γη και, ως πολίτες του ουρανού, έζησαν μέσα στο σώμα τους σαν άγγελοι. Η ομόφρων συγκατοίκηση, το ζευγάρι (ξυνωρίς) με τον ίδιο τρόπο ζωής και την ίδια ψυχή των Αγίων [έλαμψε]· γι’ αυτό και βραβεύουν με ιάσεις όλους όσοι υποφέρουν, παρέχοντας την ευεργεσία χωρίς χρήματα σε όσους την έχουν ανάγκη. Αυτούς ας τιμήσουμε επάξια στις ετήσιες γιορτές, καθώς μεσιτεύουν με θάρρος για τις ψυχές μας.
Όλην εισοικίσασα, εν εαυτή τήν Τριάδα, δυάς η αοίδιμος, Κοσμάς καί Δαμιανός οι θεόφρονες, ως κρουνοί βλύζουσιν, εκ πηγής νάματα, ζωηφόρου τών ιάσεων, ών καί τά λείψανα, πάθη δι’ αφής θεραπεύουσι, καί μόνα τά ονόματα, νόσους εκ βροτών απελαύνουσι, πάντων τών προσφύγων, σωτήριοι τελούντες, τώ Χριστώ, εν παρρησία πρεσβεύουσιν, υπέρ τών ψυχων ημών.
Η ένδοξη δυάδα, ο Κοσμάς και ο Δαμιανός οι θεόφρονες, αφού στέγασαν μέσα τους ολόκληρη την Τριάδα, αναβλύζουν σαν κρουνοί από πηγή ζωηφόρα τα νάματα των ιάσεων· των οποίων [Αγίων] και τα λείψανα θεραπεύουν τα πάθη με την αφή, και μόνο τα ονόματά τους διώχνουν τις νόσους από τους ανθρώπους, καθώς γίνονται σωτήριοι για όλους όσοι καταφεύγουν σε αυτούς, και μεσιτεύουν με θάρρος στον Χριστό για τις ψυχές μας.
Δόξα… Ήχος πλ. Β’ Ανατολίου
Ατελεύτητος υπάρχει τών Αγίων η χάρις, ήν παρά Χριστού εκομίσαντο, όθεν αυτών καί τά λείψανα, εκ θείας δυνάμεως, διηνεκώς ενεργούσι τοίς θαύμασιν, ών καί τά ονόματα μόνα, εκ πίστεως επιβοώμενα, τών ανιάτων άλγηδόνων απαλλάττουσι, Δι’ ών Κύριε καί ημάς, τών τής ψυχής καί τού σώματος παθών ελευθέρωσον, ως φιλάνθρωπος.
Η χάρη των Αγίων, την οποία έλαβαν από τον Χριστό, είναι ατελείωτη! Γι’ αυτό και τα λείψανά τους, με θεία δύναμη, ενεργούν διαρκώς μέσα από τα θαύματα. Ακόμη και τα ονόματά τους μόνο, όταν τα επικαλούμαστε με πίστη, απαλλάσσουν από τους πόνους των ανίατων ασθενειών. Μέσω αυτών, Κύριε, ελευθέρωσε και εμάς από τα πάθη της ψυχής και του σώματος, ως φιλάνθρωπος.
Καί νύν… Θεοτοκίον
Τίς μή μακαρίσει σε, Παναγία Παρθένε; τίς μή ανυμνήσει σου τόν αλόχευτον τόκον, ο γάρ αχρόνως εκ Πατρός εκλάμψας Υιός μονογενής, ο αυτός εκ σού τής αγνής προήλθεν, αφράστως σαρκωθείς, φύσει Θεός υπάρχων, καί φύσει γενόμενος άνθρωπος δι’ ημάς, ουκ εις δυάδα προσώπων τεμνόμενος, αλλ’ εν δυάδι φύσεων ασυγχύτως γνωριζόμενος, Αυτόν ικέτευε, σεμνή παμμακάριστε, ελεηθήναι τάς ψυχάς ημών.
Ποιος δεν θα σε μακαρίσει, Παναγία Παρθένε; Ποιος δεν θα ανυμνήσει τον τόκο (τη γέννα) σου που έγινε χωρίς μεσολάβηση άνδρα; Διότι ο Μονογενής Υιός, που έλαμψε άχρονα από τον Πατέρα, ο ίδιος βγήκε από εσένα την αγνή, αφού σαρκώθηκε με τρόπο ανέκφραστο· ενώ ήταν από τη φύση του Θεός, έγινε για εμάς από τη φύση του άνθρωπος, χωρίς να χωρίζεται σε δύο πρόσωπα, αλλά να αναγνωρίζεται σε δύο φύσεις χωρίς αυτές να συγχέονται. Αυτόν ικέτευε, σεμνή και παμμακάριστη, να ελεηθούν οι ψυχές μας.
Εις τήν Λιτήν, Στιχηρά Ιδιόμελα. Ήχος Β’
Η πηγή τών ιαμάτων, ένα καί μόνον εθεράπευε τού έτους, η σκηνή τών Αναργύρων, άπαν τό πλήθος θεραπεύει τών νοσούντων, ανενδεής γάρ υπάρχει, καί αδαπάνητος ο πλούτος τών Αγίων, Ταίς αυτών ικεσίαις Χριστέ, ελέησον ημάς.
Η πηγή των ιαμάτων (δηλ. η Προβατική κολυμβήθρα στα Ιεροσόλυμα) θεράπευε έναν και μόνο [ασθενή] τον χρόνο· η σκηνή (ο ναός/το καταφύγιο) των Αναργύρων θεραπεύει ολόκληρο το πλήθος των αρρώστων. Διότι ο πλούτος των Αγίων είναι ανεξάντλητος και δεν δαπανάται (δεν τελειώνει). Με τις δικές τους προσευχές λοιπόν, Χριστέ, ελέησέ μας.
Ο αυτός Θεοφάνους
Πόθω θείω, καί έρωτι τών μελλόντων, πρακτικώς πολιτευσάμενοι, τάς σωτηρίους οδούς διηνύσατε, όθεν τό καθαρόν τής ψυχής ακηλίδωτον τηρήσαντες, τών ενύλων τελείως απέστητε, Πνεύματι δέ θείω χρυσωθέντες, αχρύσως τάς ιάσεις τοίς νοσούσι παρέχετε, δυάς ιερά, φωταυγής ξυνωρίς, πεφωτισμένον θείον ζεύγος, Ανάργυροι, εν θλίψεσι καί νόσοις επισκεπτόμενοι ημάς, καί τών ψυχών ημών τάς νόσους, αναργύρως ιώμενοι.
Με θεϊκό πόθο και έρωτα για τα μελλοντικά αγαθά, αφού ζήσατε με πρακτική αρετή, διανύσατε τους δρόμους της σωτηρίας. Έτσι, διατηρώντας την ψυχή σας καθαρή και ακηλίδωτη, απομακρυνθήκατε τελείως από τα υλικά πράγματα. Αφού “χρυσωθήκατε” από το Άγιο Πνεύμα, παρέχετε δωρεάν (αχρύσως) τις θεραπείες στους νοσούντες, ιερή δυάδα, φωτεινό ζευγάρι, φωτισμένο θείο ζεύγος, Ανάργυροι· εσείς που μας επισκέπτεστε στις θλίψεις και στις αρρώστιες και γιατρεύετε τις νόσους των ψυχών μας χωρίς πληρωμή.
Ο αυτός Γερμανού
Μεγάλων αξιωθέντες δωρεών πανεύφημοι, εν ταπεινότητι βίου εν τή γή επολιτεύσασθε, καί διερχόμενοι πανταχού, δωρεάν τών νοσούντων τά πάθη ιώμενοι, ώφθητε Αγγέλων συνόμιλοι, Κοσμά σύν Δαμιανώ τώ σοφώ, αδελφοί τερπνότατοι, καί ημών τά πάθη, ταίς ευχαίς ημών ιάσασθε.
Σεις που αξιωθήκατε μεγάλων δωρεών, πανεύφημοι, ζήσατε πάνω στη γη με ταπεινότητα βίου. Και περνώντας από παντού, γιατρεύοντας δωρεάν τα πάθη των αρρώστων, φανήκατε σύντροφοι των Αγγέλων, Κοσμά μαζί με τον σοφό Δαμιανό, αδέλφια πολύ αγαπητά· γιατρέψτε και τα δικά μας πάθη με τις προσευχές σας.
Ο αυτός
Αγάλλεται ο χορός τών Αγίων εις αιώνας, βασιλείαν γάρ ουρανών εκληρονόμησαν, Γή τά Λείψανα αυτών δεξαμένη, ευωδίαν διέπνευσε, Δούλοι Χριστού γεγόνασι, κατασκηνώσαντες εις ζωήν τήν αιώνιον.
Χαίρεται ο χορός των Αγίων στους αιώνες, γιατί κληρονόμησαν τη βασιλεία των ουρανών. Η γη, αφού δέχθηκε τα λείψανά τους, ανέδωσε ευωδία. Έγιναν δούλοι του Χριστού και εγκαταστάθηκαν στην αιώνια ζωή.
Ο αυτός
Ιατροί τών ασθενούντων, θησαυροί τών ιαμάτων, σωτήριοι τών πιστών, Ανάργυροι πανευκλεείς, τούς εν ανάγκαις κράζοντας, καί οδυνωμένους ιάσασθε, ικετεύοντες Θεόν τόν αγαθόν, λυτρώσασθαι ημάς τών παγίδων τού εχθρού.
Γιατροί των ασθενών, θησαυροί των θεραπειών, σωτήρες των πιστών, Ανάργυροι ένδοξοι, γιατρέψτε όσους φωνάζουν μέσα στις ανάγκες και όσους πονούν, παρακαλώντας τον αγαθό Θεό να μας λυτρώσει από τις παγίδες του εχθρού.
Δόξα… Ήχος πλ. Β’ Ανδρέου Πυρού
Φαιδρά καί επίφωτος ανέτειλε σήμερον, η μνήμη τών Αναργύρων Χριστού, λαμπρώς καταλάμπουσα ταίς ακτίσι τών θαυμάτων, Δεύτε ούν φιλέορτοι, πιστώς πανηγυρίσωμεν, δεύτε, τή σορώ τών Αγίων, προθύμως πάντες προσδράμωμεν, όπως τήν ταχίστην ίασιν αφθόνως παρ’ αυτών κομισώμεθα, αναργύρως γάρ παρέχουσι πάσι, τή ενεργεία τού Αγίου Πνεύματος, τών ιαμάτων τά χαρίσματα.
Λαμπρή και γεμάτη φως ανέτειλε σήμερα η μνήμη των Αναργύρων του Χριστού, φωτίζοντάς μας έντονα με τις ακτίνες των θαυμάτων. Ελάτε λοιπόν όσοι αγαπάτε τις γιορτές, ας πανηγυρίσουμε με πίστη· ελάτε, ας τρέξουμε όλοι με προθυμία στη λάρνακα των Αγίων, ώστε να λάβουμε άφθονα από αυτούς τη γρήγορη θεραπεία. Διότι παρέχουν σε όλους δωρεάν τα χαρίσματα των ιαμάτων, με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.
Καί νύν… Θεοτοκίον
Θεοτόκε σύ εί η άμπελος η αληθινή, η βλαστήσασα τόν καρπόν τής ζωής, σέ ικετεύομεν, Πρέσβευε Δέσποινα, μετά τών Αναργύρων, καί πάντων τών Αγίων, ελεηθήναι τάς ψυχάς ημών.
Θεοτόκε, εσύ είσαι η αληθινή άμπελος (κλήμα) που βλάστησε τον καρπό της ζωής· εσένα ικετεύουμε: Μεσίτευε, Δέσποινα, μαζί με τους Αναργύρους και όλους τους Αγίους, για να ελεηθούν οι ψυχές μας.
Εις τόν Στίχον, Στιχηρά Προσόμοια. Ήχος Α’ Τών ουρανίων Ταγμάτων
Τών Αναργύρων τή μνήμη πάντες συνδράμωμεν, εν καθαρά καρδία, καί αγνώ συνειδότι, αυτοίς συνεκβοώντες, Χαίροις δυάς, τών ασθενούντων η ίασις, ότι υμείς απειλήφατε εκ Θεού, τήν εξουσίαν τών ιάσεων.
Ας τρέξουμε όλοι μαζί στη πανήγυρη των Αναργύρων, με καθαρή καρδιά και αγνή συνείδηση, φωνάζοντάς τους: Χαίρε δυάδα, η θεραπεία των αρρώστων, γιατί εσείς λάβατε από τον Θεό την εξουσία των ιάσεων.
Στίχ. Τοίς Αγίοις τοίς εν τή γή αυτού εθαυμάστωσεν ο Κύριος.
Τάς εντολάς τού Κυρίου καλώς φυλάξαντες, φιλαργυρίας νόσον, εκτεμόντες πανσόφως, ιάσθε αναργύρως, όθεν υμών, τήν πανσέβαστον κοίμησιν, αξιοχρέως Τιμώμεν θαυματουργοί, ικετεύσατε σωθήναι ημάς.
Αφού φυλάξατε καλά τις εντολές του Κυρίου, ξεριζώνοντας πανσόφως την αρρώστια της φιλαργυρίας, γιατρεύετε δωρεάν· γι’ αυτό και τιμούμε επάξια την πάνσεπτη κοίμησή σας, θαυματουργοί· ικετεύστε ώστε να σωθούμε.
Στίχ. Ιδού δή τί καλόν, ή τί τερπνόν, αλλ’ ή τό κατοικείν αδελφούς επί τό αυτό.
Ως παρρησίαν λαβόντες παρά τού μόνου Θεού, τού ελεείν καί σώζειν, εκ ποικίλων κινδύνων, λυτρώσασθε τούς πίστει υμνούντας υμάς, θεοφόροι Ανάργυροι, καί έκ παθών καί κινδύνων καί πειρασμών, ψυχής άμα καί τού σώματος.
Ως άνθρωποι που αποκτήσατε θάρρος από τον μόνο Θεό, να ελεείτε και να σώζετε από ποικίλους κινδύνους, λυτρώστε όσους σας υμνούν με πίστη, θεοφόροι Ανάργυροι, και από πάθη και από κινδύνους και πειρασμούς, της ψυχής μαζί και του σώματος.
Δόξα… Ήχος πλ. Β’
Πάντοτε έχοντες Χριστόν, ενεργούντα εν υμίν, Άγιοι Ανάργυροι, θαυματουργείτε εν κόσμω, ασθενούντας θεραπεύετε, καί γάρ τό ιατρείον υμών, πηγή υπάρχει ανεξάντλητος, αντλουμένη δέ, μάλλον υπερεκβλύζει, καί χεομένη περισσεύεται, καθ’ εκάστην κενουμένη καί πληθυνομένη, πάσι χορηγούσα καί μή λειπομένη, καί οι αρυόμενοι κορέννυνται ιάματα, καί αύτη διαμένει αδαπάνητος, Τί ούν υμάς καλέσωμεν, θεράποντας ιατρούς ψυχών τε καί σωμάτων, Ιατήρας παθών ανιάτων, δωρεάν ιωμένους άπαντας, ειληφότας χαρίσματα, παρά τού Σωτήρος Χριστού, του παρέχοντος ημίν τό μέγα έλεος.
Έχοντας πάντοτε τον Χριστό να ενεργεί μέσα σας, Άγιοι Ανάργυροι, θαυματουργείτε στον κόσμο και θεραπεύετε τους ασθενείς. Διότι το ιατρείο σας είναι πηγή ανεξάντλητη· όσο αντλείται, τόσο περισσότερο αναβλύζει, και όσο χύνεται, τόσο περισσεύει· κάθε μέρα αδειάζει και πληθαίνει, προσφέροντας σε όλους χωρίς να τελειώνει. Και όσοι αντλούν από αυτήν χορταίνουν γιατρειά, ενώ αυτή παραμένει αδαπάνητη. Λοιπόν, τί να σας ονομάσουμε; Υπηρέτες γιατρούς ψυχών και σωμάτων; Θεραπευτές ανίατων παθών, που γιατρεύετε όλους δωρεάν, έχοντας λάβει τα χαρίσματα από τον Σωτήρα Χριστό, ο οποίος μας παρέχει το μέγα έλεος.
Καί νύν… Θεοτοκίον. Τριήμερος ανέστης Χριστέ
Μετάνοιαν ου κέκτησαι, ψυχή αμετανόητε, Τί βραδύνεις; τού θανάτου η τομή, εγγίζει καί τό τέλος, εφέστηκεν ως κλέπτης, τή Θεοτόκω δράμε πρόσπεσον.
Δεν έχεις αποκτήσει μετάνοια, ψυχή αμετανόητη! Γιατί καθυστερείς; Η τομή του θανάτου πλησιάζει και το τέλος έφτασε σαν τον κλέφτη. Τρέξε και πέσε ως ικέτιδα στη Θεοτόκο.
Απολυτίκιον Ήχος πλ. Δ’
Άγιοι Ανάργυροι καί θαυματουργοί, επισκέψασθε τάς ασθενείας ημών, δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε ημίν.
Άγιοι Ανάργυροι και θαυματουργοί, επισκεφθείτε (φροντίστε) τις αρρώστιες μας· δωρεάν λάβατε [τη χάρη], δωρεάν δώστε τη σε εμάς.
ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ
Μετά την α’ Στιχολογίαν, Κάθισμα Ήχος πλ. δ’
Την Σοφίαν και Λόγον
Ουρανόθεν θαυμάτων την δωρεάν, παραδόξως λαβόντες παρά Χριστού, πάντα θεραπεύετε, αενάως τα πάθη’ εν υμίν γάρ ώφθη, η χάρις του Πνεύματος, ενεργούσα θείων ιάσεων δύναμιν’ όθεν και αφθάρτων, αγαθών ευπορίαν, τη πίστει εκτήσασθε, αναργύρω φρονήματι, θεοφόροι Ανάργυροι. Πρεσβεύσατε Χριστώ τώ Θεώ, των πταισμάτων άφεσιν δωρήσασθαι, τοις εορτάζουσι πόθω, την αγίαν μνήμην υμών.
Απ’ τον ουρανό με παράδοξο τρόπο λάβατε την δωρεά των θαυμάτων, και θεραπεύετε ασταμάτητα όλες τις ασθένειες, γιατί σε σας φανερώθηκε η χάρη του Αγίου Πνεύματος, να ενεργεί τη δύναμη των θείων θεραπειών. Γι’ αυτό και αποκτήσατε την αφθονία των αφθάρτων αιωνίων αγαθών, με το ανάργυρο σας φρόνημα και την αφιλοκερδή διάθεση, θεοφόροι ανάργυροι. Με τις πρεσβείες σας παρακαλέστε λοιπόν τον Χριστό να χαρίζει άφεση των αμαρτιών, σε όσους εορτάζουν με πόθο την αγία σας μνήμη.
Μετά την β’ Στιχολογίαν, Κάθισμα Ήχος δ’
Επεφάνης σήμερον
Την φαιδράν πανήγυριν, των Αναργύρων, οι πιστοί τελέσωμεν, καθικετεύοντες αυτούς, ίνα ημάς απαλλάττωσι, παντοίων νόσων, ψυχής τε και σώματος.
Ελάτε όλοι οι πιστοί να εορτάσουμε με τελετές την μνήμη τωνν αγίων Αναργύρων, που μας γεμίζει με χαρά, η οποία φαίνεται μάλλιστα στα χαρούμενα προσωπά μας, παρακαλώντας τους να μας απαλλάσσουν από κάθε είδους αρρώστια της ψυχής και του σώματος.
Κοντάκιον Ήχος β’
Οι την χάριν λαβόντες των ιαμάτων, εφαπλούτε την ρώσιν τοις εν ανάγκαις, ιατροί θαυματουργοί ένδοξοι, Αλλά τη ημών επισκέψει, και των πολεμίων τα θράση καταβάλλετε, τον κόσμον ιώμενοι εν τοις θαύμασι.
Σείς που λάβατε την χάρη των θεραπειών, ξαπλώνετε την δύναμη της υγείας σε όσους βρίσκονται σε ανάγκες, ένδοξοι ιατροί και θαυματουργοί. Αλλά με την επίσκεψή σας τώρα νικήστε τα θράση των εχθρών δαιμόνων, θεραπεύοντας τον κόσμο με τα θαύματά σας.
Ο Οίκος
Πάσης συνέσεως και σοφίας, υπέρκειται ο λόγος των σοφών ιατρών, και πάσι γνώσιν παρέχουσι’ του γάρ Υψίστου χάριν λαβόντες, αοράτως την ρώσιν δωρούνται πάσιν’ όθεν καμοί διηγήσεως χάριν δεδώρηνται, υμνήσαι ως θεοφόρους, ευαρέστους Χριστού και θεράποντας, ιαμάτων πλήθη παρέχοντας’ αλγηδόνων γάρ πάντας λυτρούνται, τον κόσμον ιώμενοι εν τοις θαύμασι.
Είναι ανώτερος ο λόγος των σοφών ιατρών από κάθε σύνεση και σοφία, καθώς χαρίζουν σε όλους την γνώση, γιατί δωρίζουν αοράτως σε όλους την δύναμη της υγείας, αφού την έλαβαν από τον Ύψιστο. Τώρα και σε μένα έχουν δωρήσει την χάρη της διηγήσεως, για να τους υμνήσω σαν θεοφόρους και ευάρεστους στο Χριστό και υπηρέτες Του, που χαρίζουν πλήθη θεραπειών, γιατί λυτ΄τρώνουν από ασθένειες που προκαλούν πολύ πόνο όλους, θεραπεύοντας τον κόσμο με τα θαύματά τους.
Συναξάριον
Τή Α’ του αυτού μηνός (Ιουλίου), Μνήμη των Αγίων και θαυματουργών Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, των εν Ρώμη τελειωθέντων.
Στίχοι
Βολαίς αδελφούς ου διέσπων οι λίθοι,
Ως εις έν, άμφω συμπεπηγότας λίθον.
Πρώτη Ιουλίοιο λίθοισιν Ανάργυροι ήθλουν.
Κατά την πρώτη ημέρα του Ιουλίου εορτάζουμε την μνήμη των αγίων και θαυματουργών Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, που βρήκαν τον θάνατο με μαρτυρικό τέλος στη Ρώνη.
Οι πέτρες με τις βολές και τα κτυπήματά τους δεν κομμάτιασαν τους αδελφούς, γιατί και οι δύο ήταν σαν ένας πηγμένος λίθος.
Κατά την πρώτη Ιουλίου άθλησαν μαρτυρικά οι Ανάργυροι.
Ούτοι υπήρχον επί Καρίνου του Βασιλέως, ιατροί την τέχνην, ανθρώποις και κτήνεσι τας ιάσεις παρέχοντες, και μισθόν της ιατρικής αιτούντες, την εις Χριστόν των θεραπευομένων ομολογίαν και πίστιν, και μηδέν έτερον κομιζόμενοι.
Διαβληθέντες ούν τω βασιλεί, ως μαγική τέχνη τας θεραπείας ποιούσιν, ετέρων δι’ αυτούς αγομένων, αυτοί παρέδωκαν εαυτούς. Αλλ’ ου μόνον αυτοί ουκ επείσθησαν αρνήσασθαι τον Χριστόν, αλλά μάλιστα και τον βασιλέα Καρινον της δυσσεβείας απήλλαξαν, ιάσεως της παρά των Αγίων τυχόντα και αυτόν. Εν γαρ τω ερωτάν αυτούς, και τα δεινότατα απειλείν, η του προσώπου αυτού θέσις, εκτραχηλισθείσα και διαστραφεισα επί νώτον αυτού, εθεραπεύθη υπό των Αγίων’ και επί τούτω οι παρεστώτες επίστευσαν εις Χριστόν. και αυτός δε ο βασιλεύς μετά πάντων των οικείων αυτού τον Χριστόν ωμολόγησε, και τους Αγίους εντίμως εν τοις ιδίοις εξέπεμψεν.
Ύστε¬ρον δε ο επιστατών της κατ’ αυτούς τέχνης, φθονήσας αυτοίς, επί τι όρος ανήγαγεν, ως προς συλλογήν δήθεν ιατρικών βοτάνων, και επιθέμενος, λίθοις ανείλεν αυτούς.
Αυτοί λοιπόν οι δύο μακάριοι αδελφοί, έζησαν στα χρόνια του ηγεμόνος Καρύνου, και ήταν γιατροί στο επάγγελμα. Έτσι, παρείχαν την θεραπεία και στους ανθρώπους μα και στα ζώα, που χρειάζονταν την βοήθειά τους, χωρίς να απαιτούν καμία άλη αμοιβή, παρά μόνον το να πιστεύσουν οι ασθενείς τους, και να ομολογήσουν ως Θεό, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Συκοφαντήθηκαν όμως στον ηγεμόνα, πως τάχα, κατόρθωναν τις θαυμαστές θεραπείες που επιτελούσαν, χρησιμοποιώντας την μαγική αγυρτεία, και όχι την επιστήμη.
Τότε, και οι δύο έσπευσαν να παραδοθούν στον ηγεμόνα, για να ομολογήσουν την πίστη τους στον Μέγαν Ιατρό, αν και κάποιοι άλοι παρουσιάστηκαν και ισχυρίσθηκαν πως εκείνοι ήταν οι κατηγορούμενοι δήθεν ιατροί!
Αλλά, όχι μόνον αυτοί οι μακάριοι αδελφοί πείσθεικαν να αρνηθούν τον Χριστό, αλλά απάλλαξαν και τον ηγεμόνα Καρίνο από την ειδωλική πλάνη, θεραπεύοντας και αυτόν τον ίδιο από βαρύτατη ασθένεια! Καθώς δηλαδή ο Καρίνος τους ανέκρινε για την πίστη τους, και τους απειλούσε με τα φοβερότερα των βασανηστιρίων, το πρόσωπό του άλλαξε θέση και στράφηκε προς τα πίσω, βλέποντας δηλ. την πλάτη του. Τότε οι ανεξίκακοι Άγιοι, τον θεράπευσαν αμέσως, οπότε και όλοι οι παρευρισκόμενοι πίστευσαν και αυτοί στον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Μα και αυτός ο ίδιος ο ηγεμόνας με όλους τους οικείους του ομολόγησε τον Χριστό, και έστειλε με τιμές τους Αγίους στις καθημερινές τους ασχολίες.
Αργότερα όμως, ο «αρχίατρος» της περιοχής, παρακινούμενος από φθόνο κατά των Αγίων, τους προέτρεψε να ανεβούν μαζί του σε ένα βουνό, με σκοπό την δήθεν συλλογή κάποιων βοτάνων. Εκεί λοιπόν στην ερημιά, τους επιτέθηκε, και με πέτρες, δολοφόνησε τους Αγίους ιατρούς, στην περιοχή της Ρώμης.
Τη αυτή ημέρα, Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Βασιλείου, του συστησαμένου την Μονήν του Βαθέος Ρύακος.
Τη αυτή ημέρα, Μνήμη του Οσίου Πέτρου, πατρικίου γενομένου εν τοις Ευάνδρου.
Ο όσιος Λέων ο ερημίτης, γυμνός διάγων, εν ειρήνη τελειούται.
Οι άγιοι δισχίλιοι μάρτυρες ξίφει τελειούνται.
Οι άγιοι είκοσι πέντε μάρτυρες οι εν Νικομηδεία, πυρί τελειούνται.
Ταίς αυτών αγίαις πρεσβείαις, ο Θεός, ελέησον ημάς.
Αμήν.
Εξαποστειλάριον, Εν πνεύματι τω Ιερώ
Την χάριν των ιάσεων, εκ Θεού ειληφότες, Ανάργυροι μακάριοι, ιατρεύετε νόσους, και θεραπεύετε πάντας, τους πιστώς προστρέχοντας, τω θείω υμών τεμένει’ διά τούτο συμφώνως, μακαρίζομεν αξίως, την σεπτήν υμών μνήμην.
Αφού λάβατε από τον Θεό την χάρη των θεραπειών, πανευτυχείς Ανάργυροι,ιατρεύετε τις ασθένειες και θεραπεύετε όλους, όσοι με πίστη τρέχουν στον θείο ναό σας. Γι’ αυτό όλοι με μια φωνή και συμφωνία, μακαρίζουμε τηνσεπτή σας μνήμη.
Δόξα… Ήχος δ’
Πηγήν ιαμάτων έχοντες, Άγιοι Ανάργυροι, τας ιάσεις παρέχετε πάσι τοις δεομένοις, ως μεγίστων δωρεών αξιωθέντες, παρά της αενάου πηγής του Σωτήρος Χριστού. Φησί γάρ πρός υμάς ο Κύριος, ως ομοζήλους των Αποστόλων: Ιδού δέδωκα υμίν την εξουσίαν, κατά πνευμάτων ακαθάρτων, ώστε αυτά εκβάλλειν, και θεραπεύειν πάσαν νόσον, και πάσαν μαλακίαν. Διό τοις προστάγμασιν αυτού καλώς πολιτευσάμενοι, δωρεάν ελάβετε, δωρεάν παρέχετε, ιατρεύοντες τα πάθη των ψυχών, και των σωμάτων ημών.
Εχοντας την πηγή των θεραπειών, άγιοι Ανάργυροι, χαρίζετε πλούσια τις θεραπείες σε όσους σας το ζητούν, γιατί έχετε αξιωθεί να έχετε αυτές τις μέγιστες δωρεές από ττην ασταμάτητη πηγή του Σωτήρος Χριστού. Να, απευθύνεται σε σας ο Κύριος, θεωρώντας σας ως ισάξιους των αγίων Του Αποστόλων, και σας λέγει: Σας έδωσα την εξουσία εναντίον των ακαθάρτων πνευμάτων, ώστε να τα διώχνετε μακρυά και έξω από τους ανθρώπους, και να θεραπεύετε έτσι, κάθε αρρώστια και αδυναμία. Και εσείς αφού ζήσατε σύμφωνα με τα προστάγματά Του, δωρεάν ελάβατε αυτή την χάρη από τον Θεό, και δωρεάν την μοιράσατε, ιατρεύοντας τα πάθη των ψυχών και των σωμάτων μας.
Απόδοση, Μοναχής Θεοδοσίας.
