Σε διάβαζε από μακριά
«Η ΠΡΩΤΗ συνάντησή μου με τον γέροντα Ευμένιο έγινε με πρωτοφανή για μένα τρόπο. Αυτοί που με έστειλαν στον Γέροντα, μου είπαν να κάνω μια πίτα νηστίσιμη, γιατί είναι μόνος του. Έκανα κι εγώ μιά χορτόπιτα και την έβαλα στο τελευταίο πιάτο ενός σερβίτσιου που είχα, κάνοντας την σκέψη να το αφήσω στον Γέροντα.
Πήγα στον Γέροντα και καθόμουν μαζί με τους άλλους. Κατά την διάρκεια της συζητήσεως, ο Γέροντας, απευθυνόμενος προς εμένα, μου είπε: “Να πάρεις το πιάτο σου. Εγώ δεν αντιλήφθηκα ότι είχε καταλάβει την σκέψη μου. Στην πορεία της συζητήσεως με τους άλλους, απευθυνόμενος ξανά σ’ εμένα, είπε: “Να πάρεις το πιάτο σου. Μέχρι που στο τέλος το πήρα και το έχω ακόμη.
Έτσι έκανε σε πολλά πνευματικά του παιδιά. Εγώ αυτό που μπορώ να πω, είναι ότι εκκλησιάζομαι κάθε Κυριακή και μεταλαμβάνω συχνά, κατόπιν εξομολογήσεως και γενικά έχω πλέον αγάπη για την Εκκλησία, που προηγουμένως ήμουν, όχι εχθρική, αλλά ουδέτερη.
Κάποιο καλοκαίρι, στις διακοπές μου, προβληματιζόμουν για κάποια θέματα. Όταν τον συνάντησα, λίγους μήνες αργότερα, καθόμουν στο πεζούλι της εκκλησίας κι εκείνος, περνώντας μπροστά μου, μου έδωσε την λύση του προβληματισμού μου με μία μικρή πρόταση, χωρίς εγώ να τον ρωτήσω ή να του αναφέρω τον προβληματισμό μου.» [Β.Α.Σ.]
«Πώς είναι στον Παράδεισο;»
«ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΟΥΝ, ΚΑΠΟΙΕΣ φορές, πώς να είναι στον Παράδεισο, χωρίς να το εκφράσω και, μια φορά, που βγήκα από το κελί του και έφευγα, χωρίς να έχω απομακρυνθεί από το προαύλιο της εκκλησίας, αισθάνθηκα, για κλάσματα του δευτερολέπτου, μια ευφορία άλλου τύπου, άγνωστη και κατάλαβα, ότι αυτό ήταν από την προσευχή του Γέροντα, που είχε διαβάσει την σκέψη μου.
Σε μια φάση της ζωής μου τον ενημέρωσα, ότι θα κάνω χειρουργείο. Ό Γεροντάς μου είπε: “΄Όχι χειρουργείο” και είχε δίκιο, γιατί πολύ σύντομα μου είχαν ξαναβγεί ινομυώματα ιδίου μεγέθους.» [Β.Α.Σ.]
Καλός ο Άγιος Εφραίμ
«ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ μου συζητούσαν για Αγίους και ανέφεραν και τον Άγιο Εφραίμ της Ν. Μάκρης ως θαυματουργό. Εγώ δεν είχα ακούσει για τον Άγιο Εφραίμ και κάνω την σκέψη: “Κάθε μέρα και νέο Άγιο μας φανερώνουν, όλα είναι ψέματα”.
Αρκετούς μήνες αργότερα βρέθηκα στον Γέροντα μαζί με άλλους και μιλούσαν για Αγίους. Ό Γέροντας, κοιτάζοντας προς το μέρος μου, λέει: “Είναι και ο Άγιος Εφραίμ της Ν. Μάκρης καλός Άγιος”.» [Β.Α.Σ.]
«Αν δεν ερχόμαστε, θα στενοχωριόμουν»
«Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Ευμένιος είναι στον Ευαγγελισμό και νοσηλεύεται. Έχω πάει μαζί με την σύζυγό μου να τον επισκεφθώ και να πάρω την ευλογία του, εάν μπορούσε να με δεχθεί. Μπαίνοντας μέσα, μια συνοδός του μας ενημερώνει, ότι δεν μπορούμε να τον δούμε, διότι ο Γέροντας είναι πολύ άρρωστος.
Την ευχαριστήσαμε και πήγαμε να φύγουμε. Τότε ακούμε τον Γέροντα να λέει: “Ας’ τον να μπει μαζί με την γυναίκα του. Ή συνοδός ταράχθηκε κι εμείς μείναμε αμήχανοι, αλλά κάναμε υπακοή και πήγαμε κοντά του.
Εκείνος σηκώθηκε, κάθησε στην άκρη του κρεβατιού, ζήτησε από την συνοδό του πλαστικά ποτήρια και το μπουκάλι με τον χυμό πορτοκαλιού. Κι ενώ δεν έβλεπε (ήταν σχεδόν τυφλός) γέμισε και τα δύο ποτήρια στο σωστό ύψος τους. Εμένα μου το γέμισε και δεύτερη φορά. Μέχρι εκείνη την στιγμή δεν μας είχε πει τίποτε. Δίνοντας το μπουκάλι στην συνοδό του, μας λέει: “Αν δεν ερχόσαστε, θα στενοχωριόμουν, διότι είχατε έρθει μέχρι το Χίλτον. Όντως, είχαμε πάει πίσω από το ξενοδοχείο Χίλτον για μιά προσωπική μας υπόθεση. “Τώρα πηγαίνετε. Ή Παναγιά μαζί σας.» [Παντείδης Κυριάκος]
«Τώρα πήγαινε»
«ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ο πατήρ Ευμένιος στον Ευαγγελισμό, είχα μείνει εκεί ένα βράδυ και το πρωί, θα ερχόταν η Μαρία η Γαβαλά, για να φύγω εγώ. Το πρωί, η Μαρία άργησε λίγο να έλθει κι εγώ είχα ανησυχία, γιατί θα καθυστερούσα στην δουλειά. Ό πατήρ Ευμένιος μου είπε να πάω στην Μονή Πετράκη, για να πάρω αντίδωρο. Όταν ετοιμαζόμουν να φύγω, μου λέει: “Μην πας τώρα. Με κράτησε λίγο και μετά μου είπε: “Πήγαινε τώρα. Βγαίνοντας να πάρω το ασανσέρ είδα που έβγαινε η Μαρία και χάρηκα πολύ.
Μετά πήγα στην Μονή Πετράκη, πήρα το αντίδωρο, το πήγα στον πατέρα Ευμένιο και έφυγα για την δουλειά μου.» [Νικολάου Χριστίνα]
«Πετάει ο Σεραφείμ»
«Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Σεραφείμ νοσηλευόταν στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Ό Γέροντας προσευχόταν συνέχεια και έψελνε καθημερινά την φήμη του. Παρακολουθούσε την εξέλιξη της υγείας του Αρχιεπισκόπου από τον ραδιοφωνικό σταθμό και συνέχεια έλεγε: “Καλά είναι ο Σεραφείμ και γελούσε το πρόσωπό του. Πράγματι, εκεί που έλεγαν ότι ο Αρχιεπίσκοπος χειροτερεύει, τα πράγματα άλλαζαν. Ό Σεραφείμ καλυτέρευε και έπαιρνε παράταση.
Το βράδυ που έκοιμήθη ο Σεραφείμ, άκουσε ο Γέροντας στις 8:00 τίς ειδήσεις από τον ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας. Μετά τίς ειδήσεις δεν έψαλε την φήμη, όπως συνήθιζε. Αργά την νύχτα, την ώρα που συνήθιζε να προσεύχεται, καθόταν στην καρέκλα του σκυφτός. Το πρόσωπό του έλαμπε ιδιαίτερα, όταν προσευχόταν. Μετά από αρκετές ώρες προσευχής, βαθιά μεσάνυχτα, βλέπω τον Γέροντα να ανοίγει τα χέρια του, να λάμπει το πρόσωπό του και με ιδιαίτερη χαρά να φωνάζει: “Γειά σου Σεραφείμ. Πετάει ο Σεραφείμ! Ωραίος που είναι ο Σεραφείμ! Πετάει ο Σεραφείμ!. Εγώ ξαφνιάστηκα, αλλά δεν είπα τίποτε.
Ό Γέροντας συνέχισε να προσεύχεται μέχρι τα ξημερώματα. Το πρωί μάθαμε, ότι την νύχτα εκείνη είχε κοιμηθεί ο Αρχιεπίσκοπος. Ό Γέροντας δάκρυσε. Ζήτησε να πάμε, να προσκυνήσουμε το λείψανό του. Πήγαμε δύο φορές. Παρακολούθησε και την ταφή από την τηλεόραση. Δεν θα το ξεχάσω, προσκύνησε το λείψανο του Αρχιεπισκόπου από την οθόνη. Αγωνιούσε πολύ για την διαδοχή. Παρακολουθήσαμε την ενθρόνιση του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Ό πατήρ Ευμένιος σηκώθηκε από το κρεββάτι και προσκύνησε τον νέο Αρχιεπίσκοπο στην οθόνη!» [Κουρουνιώτη Ευαγγελία]
Από το βιβλίο: Πατήρ Ευμένιος. Ο κρυφός άγιος της εποχής μας. Μοναχού Σίμωνος.
Αθήνα, 2009
