Γέροντα, ο Άγιος Ιάκωβος λέει: «Πολύ ισχύει δέησις δικαίου ενεργουμένη». πώς εννοείται το «ενεργουμένη»;
να θέλη Και αυτός που ζητά την προσευχή να βοηθηθή, να σωθή, και να αγωνίζεται. για να βοηθηθή δηλαδή κανείς από την προσευχή «δικαίου» ανθρώπου, χρειάζεται να εχη καλή διάθεση. η ευχή που γίνεται με την καρδιά εισακούεται• πρέπει όμως και ο άλλος να είναι δεκτικός. Αλλιώς, εκείνος που προσεύχεται πρέπει να εχη την αγιότητα του Μεγάλου Παϊσίου, για να μπορέση να τον βγάλη από την κόλαση. Γι’ αυτό κάνετε προσευχή πρώτα γι’ αυτούς που έχουν διάθεση να σωθούν.
εγώ, όταν παρακαλώ τον Θεό για διάφορες περιπτώσεις, λέω: «Θεέ μου, να είναι αισθητή η βοήθεια Σου, για να βοηθηθούν οι άνθρωποι και πνευματικά• αν δεν είναι αισθητή, μή μας βοηθάς». Πολλοί ούτε καν καταλαβαίνουν από τί μπόρες μας γλυτώνει ο Θεός και ούτε καν το σκέφτονται, για να δοξολογήσουν τον Θεό. Γι’ αυτό να ζητάμε να βοηθάνε ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι τον κόσμο, αλλά να είναι και αισθητή η βοήθεια Τους, για να ωφελούνται οι άνθρωποι. Ας υποθέσουμε ότι κινδυνεύει κάποιος να πέση από την σκαλωσιά και οικονομάει ο Θεός να σκαλώση κάπου, που δεν ήταν να σκαλώση, Και γλυτώνει. ή πέφτει κάπου και δεν σακατεύεται. ή τρακάρει Και γλυτώνει. να ευχηθούμε να καταλάβη ότι ο Θεός τον βοήθησε Και σώθηκε, για να βοηθηθή πνευματικά. Κάποιος έπεσε από ένα γεφύρι κάτω Και σώθηκε. «Κατέβηκες να μετρήσης το βάθος;», του λέω. στα χέρια μας κρατούν οι Άγιοι.
Ένα παιδί που του είχα δώσει ένα σταυρουδάκι, καθώς έτρεχε με το μοτοσακό, πέρασε πάνω από ένα ταξί, έκανε μιά τούμπα και συνέχισε να τρέχη στον δρόμο, χωρίς να πάθη τίποτε. Πολλοί γλυτώνουν, αλλά λίγοι καταλαβαίνουν Και διορθώνονται.
Αν κάνω προσευχή για κάποιον, αλλά εκείνος δεν ζητά βοήθεια, θα βοηθηθή;
θα εξαρτηθή από πολλά. Κατ’ αρχάς, αν εκείνος είχε καλή διάθεση, αλλά δεν βοηθήθηκε, δικαιούται την θεία βοήθεια. Και να μήν προσευχηθούν οι άλλοι, θα οικονομήση ο Θεός αργότερα να βοηθηθή. Αλλά, αν ο ίδιος ζητήση εξ αρχής βοήθεια, θα έπέμβη ο Θεός νωρίτερα Και θα βοηθηθή νωρίτερα• αλλιώς θα βοηθηθή αργότερα. με την προσευχή δίνουμε δικαίωμα στον Θεό να έπέμβη. Κανονικά, ένας άνθρωπος, αν ζητάη βοήθεια με την καρδιά του Και λέη ταπεινά «εύχου, Πάτερ, Και για μενα», σου ραγίζει την καρδιά Και δεν μπορείς να τον ξεχάσης. Ενώ, αν λέη τελείως επιπόλαια «εύχου, εύχου, τράβα κανέναν κόμπο», σαν να λέη «γεια χαρά!», πως να τον θυμηθής;
Οταν γίνεται προσευχή καρδιακή, με πόνο, για τα προβλήματα του κόσμου, όσοι άνθρωποι ζητουν εκείνη την ώρα βοήθεια από τον Θεό, λαμβάνουν αμέσως βοήθεια. Έχω πολλά χειροπιαστα παραδείγματα. Πριν από χρόνια, ένας άνθρωπος βαθιά απελπισμένος πέρασε μεσα στην σκοτοδίνη του τα σύνορα Και βρέθηκε στο Παραπέτασμα. Εκεί τον πέρασαν για κατάσκοπο, τον συνέλαβαν, τον ταλαιπώρησαν Και τον φυλάκισαν. μεσα στην φυλακή προσευχόταν. Ένας γνωστός μου μοναχός έμαθε για το κατάντημα του Και προσευχήθηκε. «Θεέ μου, είπε, σε παρακαλώ, ελευθέρωσε τον. για Σένα είναι εύκολο αυτό να το κάνης». Μετά την φυλάκιση του τον κάλεσαν σε απολογία. Μετά την απολογία ο άνθρωπος αυτός βρέθηκε σε ελληνικό έδαφος. Οταν οι Έλληνες του έκαναν ανακρίσεις, είπε: «Μέ έδειραν, με φυλάκισαν, μου ζήτησαν απολογία. Από ‘κεϊ και πέρα δεν θυμάμαι τίποτε. Δεν ξέρω, ούτε κατάλαβα πως βρέθηκα στο Ελληνικό φυλάκιο». Αυτή είναι η δύναμη της προσευχής. η προσευχή κάμπτει τον Θεό.
Καλά είναι ό… ασύρματος μας να δουλεύη συνέχεια, για να προλαβαίνη όλους τους ανθρώπους που ζητούν βοήθεια. Στον στρατό, στις Διαβιβάσεις, παρακολουθούσαμε τους ξένους σταθμούς, αλλά Και βοηθούσαμε τους δικούς μας. Κάναμε τον ενδιάμεσο στους δικούς μας σταθμούς που ήταν μακριά από το κέντρο Και δεν ακούγονταν. Παίρναμε τα σήματα τους Και τα διαβιβάζαμε. Ήμασταν πάντοτε δύο άτομα Και κάναμε δύο βάρδιες. Γιατί, αν ήταν μόνον ένας, θα διέκοπτε Και δεν θα μπορούσε να βοηθηθή ο άλλος που ζητούσε βοήθεια, Και τα σήματα του δεν θα έφθαναν στον προορισμό τους. Ένας τέτοιος σταθμός, όταν δουλεύη συνέχεια, μπορεί να βοηθάη αυτούς που τα σήματα τους δεν φθάνουν στην μονάδα τους. Έτσι Και αυτός που έχει παρρησία στον θεό Και προσεύχεται για τον άλλον κάνει τον ενδιάμεσο, στον άνθρωπο που ζητά βοήθεια Και στον Θεό. Αν ο ένας όμως ζητά βοήθεια, Και ο άλλος εχη κλειστό τον σταθμό του, δεν προσεύχεται, τί γίνεται;
Από το βιβλίο: Λόγοι του Γέροντος Παισίου Β’. Πνευματική αφύπνιση.
Έκδοση: Ιερόν Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος. Σουρωτή Θεσσαλονίκης. 1999.
