Ιδιόμελον των Αποστίχων του Εσπερινού της Πεντηκοστής. Ηχος πλ. Β’
Κύριε, τού αγίου Πνεύματος η επιφοίτησις, τούς Αποστόλους σου εμφορήσασα, εν ετέραις γλώσσαις λαλείν παρεσκεύασεν: όθεν τό παράδοξον, τοίς μέν απίστοις μέθη ενομίζετο, τοίς δε πιστοίς πρόξενον σωτηρίας! Ού τής ελλάμψεως καί ημάς αξίωσον, δεόμεθα φιλάνθρωπε.
Κύριε, η έλευση (κάθοδος) του Αγίου Πνεύματος, αφού πλημμύρισε τους Αποστόλους Σου, τους προετοίμασε να μιλούν σε άλλες γλώσσες· γι’ αυτό και το παράδοξο αυτό γεγονός, από τους μεν απίστους θεωρήθηκε μέθη, για τους δε πιστούς έγινε πρόξενος σωτηρίας. Αξίωσε και εμάς αυτής της λάμψεως (του φωτισμού), Σε παρακαλούμε, Φιλάνθρωπε.
Δοξαστικό των Αποστίχων του Εσπερινού της Πεντηκοστής. Ήχος πλ. δ’
Γλώσσαι ποτέ συνεχύθησαν, διά τήν τόλμαν τής πυργοποιϊας: Γλώσσαι δέ νύν εσοφίσθησαν, δια τήν δόξαν τής θεογνωσίας! Εκεί κατεδίκασε Θεός τούς ασεβείς τώ πταίσματι: ενταύθα εφώτισε Χριστός τούς αλιείς τώ Πνεύματι! Τότε κατειργάσθη η αφωνία, πρός τιμωρίαν: άρτι καινουργείται η συμφωνία, πρός σωτηρίαν τών ψυχών ημών!
Κάποτε οι γλώσσες μπερδεύτηκαν (συγχύθηκαν), εξαιτίας της τόλμης για την οικοδόμηση του πύργου (της Βαβέλ)· τώρα όμως οι γλώσσες αποδείχθηκαν σοφές, εξαιτίας της δόξας της θεογνωσίας. Εκεί ο Θεός καταδίκασε τους ασεβείς για το σφάλμα τους· εδώ ο Χριστός φώτισε τους ψαράδες με το Άγιο Πνεύμα. Τότε επιβλήθηκε η αφωνία (η αδυναμία συνεννόησης) ως τιμωρία· τώρα ανακαινίζεται η συμφωνία (η ομόνοια), για τη σωτηρία των ψυχών μας.
