Του αγίου Εφραίμ
Ποιά είναι η τιμή της αγνότητας και ποιά η ατιμία της πορνείας και ποιά η πληρωμή και η ανταμοιβή της καθεμίας, και τώρα και στο μέλλον.
Θέλεις να μάθεις, αδελφέ, πόσο φοβερή και ολέθρια είναι η πορνεία; Συλλογίσου ότι, εκείνους που δεν μπόρεσαν να τους θανατώσουν τα τσιμπήματα των φιδιών στην έρημο,1 αυτούς τους έστρωσε κάτω νεκρούς η πορνεία στη χώρα Μαδιάμ˙ και γι’ αυτήν δεν αρνήθηκαν να τρώνε κρέατα θυσιασμένα στα είδωλα. Από αυτή την αιτία έπεσαν σε μια μέρα νεκροί είκοσι τρεις χιλιάδες2 από τον λαό.
Από το Γεροντικό.
Κάποιος αδελφός ρώτησε έναν γέροντα: «Τι να κάνω, αββά, που με πολεμά φοβερά η πορνεία;» Και ο γέροντας του είπε: «Σχετικά με αυτόν τον λογισμό, φυλάξου με όλη σου τη δύναμη˙ γιατί, όποιος νικηθεί από αυτόν τον λογισμό, φτάνει σε απόγνωση για τη σωτηρία του. Όπως δηλαδή το πλοίο που παλεύει με τα κύματα και τη θύελλα και τη θάλασσα, αν χάσει το πηδάλιο, κινδυνεύει βέβαια, αλλά όμως πλέει ακόμη˙ επίσης, αν σπάσει η κεραία ή αν χαθεί κάποιο από τα εξαρτήματα που χρειάζονται για να πλέει με ασφάλεια, οι επιβάτες του εξακολουθούν να ελπίζουν, αφού το σκάφος παραμένει. Έτσι και ο μοναχός˙ αν δείχνει ραθυμία στα άλλα πάθη, αν νικιέται δηλαδή από κάποιο από αυτά εξαιτίας της ραθυμίας του, ελπίζει ότι με τη μετάνοια θα τα νικήσει˙ αν όμως μια φορά πέσει στο πάθος της πορνείας, φτάνει σαν τον ναυαγό στην απόγνωση, επειδή το πλοίο πήγε στον βυθό».
Ένας γέροντας είπε: «Λίγη αψιθιά3 αχρηστεύει ολόκληρο δοχείο μέλι, και μία αμαρτία σωματική διώχνει από τη βασιλεία των ουρανών και στέλνει στη γέεννα της φωτιάς. Φεύγε μακριά, ταλαίπωρε μοναχέ, από τη σωματική αμαρτία σαν από φωτιά, για να μην καείς από αυτήν».
Του αγίου Εφραίμ
Όπως το θυμίαμα ευφραίνει την αίσθηση, έτσι και με την αγνότητα ευφραίνεται το άγιο Πνεύμα και κατοικεί μέσα στον άνθρωπο. Και όπως το γουρούνι ευχαριστιέται να κυλιέται στον βούρκο,4 έτσι και οι δαίμονες ευχαριστιούνται με τη δυσωδία της πορνείας. Μέσα στην αγνότητα κατοικεί άπλετο φως και χαρά και ειρήνη και υπομονή˙ η πορνεία, αντίθετα, είναι δεμένη με λύπη και ακηδία και αχόρταγο ύπνο και πηχτό σκοτάδι. Αγάπα, μοναχέ, την αγνότητα με την αγάπη του Χριστού˙ γιατί είναι τόσο ταιριαστή στον τρόπο της ζωής σου, όπως το σκεπάρνι στον ξυλουργό.
Αδελφέ, μην περιποιείσαι έτσι και καλλωπίζεις χωρίς φόβο το σώμα σου, αλλά άκουσε τον απόστολο που λέει: «Απόφευγε τις νεανικές επιθυμίες».5 Δεν γνωρίζεις με ποιον εχθρό παλεύεις; Δεν γνωρίζεις ότι είναι πολύ κακό να γίνεσαι παγίδα άλλης ψυχής; Αλλά και αυτό να ξέρεις: αν ο έξω άνθρωπος είναι καλλωπισμένος και ωραίος, ενώ μέσα η ψυχή είναι βρώμικη, και τούτου η ομορφιά δεν θα αργήσει να χαθεί. Αν όμως αποκτήσεις ψυχική ομορφιά, η ψυχή θα μεταγγίσει6 από την ομορφιά της και στον έξω άνθρωπο, και η ομορφιά αυτή θα σου μείνει.
Υποσημειώσεις.
1. Πρβ. Αριθμ. 21, 6-9.
2. Αριθμ. 25, 1-9. Πρβ. Α’ Κορ. 10, 8.
3. Η αψιθιά (άψινθος) είναι φυτό παροιμιώδες για την πικράδα του.
4. Β’. Πέτρ. 2, 22.
5. Β’. Τιμ. 2, 22.
6. Στο κείμενο: συμφωνήσει. Διόρθωση: σιφωνήσει (Εφραίμ, έργα Α’ , Κατά μίμησιν των παροιμιών, σ’. 263).
Από το βιβλίο: Ευεργετινός: “Ήτοι Συναγωγή των θεοφθόγγων ρημάτων και διδασκαλιών των θεοφόρων και αγίων πατέρων, από πάσης γραφής θεοπνεύστου συναθροισθείσα.”
Τόμος 2-ος. μετάφραση (Νεοελληνική απόδοση): Δ. Χρισταφακόπουλος
Εκδόσεις, Το Περιβόλι της Παναγίας, 2001
Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη.
