Ιωνάς – Κεφάλαιο Β’
Στίχ. 1-11. Ο Ιωνάς προσεύχεται μέσα στην κοιλιά του κήτους.
1 Στο μεταξύ ο Κύριος είχε προστάξει ένα μεγάλο θαλάσσιο κήτος να καταπιεί τον Ιωνά, και ο Ιωνάς έμεινε εκεί μέσα στην κοιλιά αυτού του κήτους τρεις ημέρες και τρεις νύχτες.
2 Και μέσα από την κοιλιά του κήτους ο Ιωνάς άρχισε να προσεύχεται στον Κύριο και Θεό του
3 κι έλεγε: «Μέσα στη θλίψη μου σε σένα, Κύριε, κραύγασα με όλη μου την δύναμη και με άκουσες. Από την κοιλιά του κήτους, που μοιάζει με τα σπλάχνα του Άδη, βγήκε η κραυγή μου κι εσύ άκουσες τη φωνή μου.
4 Με πέταξες στα πιο απόμακρα βάθη της θάλασσας και με περικύκλωσαν σαν ποτάμια τα ρεύματά της, όλες οι φοβερές τρικυμίες και οι κλυδωνισμοί των κυμάτων σου πέρασαν από πάνω μου.
5 Κι εγώ κάποια στιγμή είπα: ¨Με πέταξες μακριά απ’ τα μάτια σου, αηδιάζεις και μόνο που με βλέπεις. Άραγε θα αξιωθώ άλλη φορά να δω, έστω και απέξω, τον άγιο Ναό σου;
6 Τριγύρω μου περιχύθηκαν τα νερά της θάλασσας και εισχώρησαν μέχρι τα βάθη της ψυχής μου, η απύθμενη άβυσσος της θάλασσας με περικύκλωσε και με πέταξε στον βυθό της, το κεφάλι μου βυθίστηκε σε σχισμές υποθαλάσσιων βουνών.
7 Κατέβηκα στους πιο βαθείς πυθμένες της γης, στα σύνορα του Άδη, εκεί όπου οι πανίσχυρες αμπάρες του κρατούν για πάντα φυλακισμένες τις ψυχές, αλλά σε παρακαλώ, Κύριε και Θεέ μου, βγάλε από αυτή τη φθορά τη ζωή μου¨.
8 Κι ενώ ένιωθα να σβήνει η ζωή μου και να φεύγει η ψυχή από το σώμα μου, θυμήθηκα τον Κύριο και στράφηκα προς αυτόν. Κύριε, ας φθάσει σε σένα η προσευχή μου, στον ναό τον άγιό σου.
9 Όσοι τιμούν και λατρεύουν τα μάταια και ψεύτικα είδωλα, χάνουν το έλεος που θα τους χάριζες εσύ, ο αληθινός Θεός.
10 Όμως εγώ θα προσφέρω θυσίες σε σένα, τον αληθινό Θεό, ψάλλοντάς σου με όλη μου τη δύναμη ύμνους και δοξολογίες, και θα εκπληρώσω όσα τάματα σου έκανα για τη σωτηρία μου. Διότι εσύ, Κύριε, είσαι η σωτηρία μου.
Στίχ. 11. Ο Ιωνάς βγαίνει από το κήτος.
11 Τότε ο Κύριος πρόσταξε το θαλάσσιο κήτος κι εκείνο αμέσως έβγαλε έξω από τα σπλάχνα του τον Ιωνά στη στεριά.
1 ΚΑΙ προσέταξε Κύριος κήτει μεγάλω καταπιείν τον Ιωνάν, και ήν Ιωνάς εν τη κοιλία του κήτους τρείς ημέρας και τρείς νύκτας.
2 και προσηύξατο Ιωνάς προς Κύριον τον Θεόν αυτού εκ της κοιλίας του κήτους
3 και είπεν: Εβόησα εν θλίψει μου προς Κύριον τον Θεόν μου, και εισήκουσέ μου, εκ κοιλίας άδου κραυγής μου ήκουσας φωνής μου.
4 απέρριψάς με εις βάθη καρδίας θαλάσσης, και ποταμοί εκύκλωσάν με, πάντες οι μετεωρισμοί σου και τα κύματά σου επ’ εμέ διήλθον.
5 και εγώ είπα, απώσμαι εξ οφθαλμών σου, άρα προσθήσω του επιβλέψαι με προς ναόν τον άγιόν σου;
6 περιεχύθη μοι ύδωρ έως ψυχής, άβυσσος εκύκλωσέ με εσχάτη, έδυ η κεφαλή μου εις σχισμάς ορέων.
7 κατέβην εις γήν, ής οι μοχλοί αυτής κάτοχοι αιώνιοι, και αναβήτω εκ φθοράς η ζωή μου, προς σέ Κύριε ο Θεός μου.
8 εν τω εκλείπειν απ’ εμού την ψυχήν μου του Κυρίου εμνήσθην, και έλθοι προς σέ η προσευχή μου εις ναόν το άγιόν σου.
9 φυλασσόμενοι μάταια και ψευδή έλεον αυτών εγκατέλιπον.
10 εγώ δέ μετά φωνής αινέσεως και εξομολογήσεως θύσω σοι, όσα ηυξάμην αποδώσω σοι εις σωτηρίαν μου τω Κυρίω.
11 και προσέταξε Κύριος τω κήτει, και εξέβαλε τον Ιωνάν επι την ξηράν.
Από το: “η Παλαιά Διαθήκη, κατά τους εβδομήκοντα, με σύντομη ερμηνεία.” Ερμηνευτική απόδοσις υπό π. Τρεμπέλα, Ηρ. Παπαδημητρίου, Γ. Ψαλτάκη, Ν. Βασιλειάδη. Απόδοση της ερμηνείας στην Νεοελληνική Μάριος Δομουχτσής.
Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη.
