Στην εκκλησία της Αλεξανδρείας, της οποίας αρχιεπίσκοπος ήταν ο μέγας Ιωάννης ο ελεήμων, δύο κληρικοί1 ήταν υποδηματοποιοί στο επάγγελμα και έμεναν στην ίδια γειτονιά. Ο ένας από αυτούς ήταν έγγαμος με παιδιά και είχε μαζί του τον πατέρα και τη μητέρα του, και όλους τους έτρεφε με την εργασία του, όμως δεν παραμελούσε τις ιερές συνάξεις στην εκκλησία. Ο άλλος, αν και ζούσε μόνος και ήταν πιο καλός στην τέχνη του και πιο επιμελής στην εργασία, ούτε για τον εαυτό του δεν μπορούσε να βγάλει τα απαραίτητα. Καθώς λοιπόν φθονούσε τον ομότεχνό του και δεν άντεχε άλλο το μαρτύριο της ζήλειας, τον συνάντησε ιδιαιτέρως και του είπε: «Σε ορκίζω στο όνομα του Θεού, να μη μου κρύψεις, αλλά να μου φανερώσεις, πώς γίνεται εσύ να είσαι πλούσιος παρά το ότι είσαι ράθυμος στην εργασία σου ενώ σ’ εμένα που είμαι επιμελής και εργατικός συμβαίνει το αντίθετο και έφτασα σε μεγάλη φτώχεια;».
Εκείνος, θέλοντας να τον κάνει πιο πρόθυμο για τις ιερές συνάξεις, για τις οποίες λίγο φρόντιζε, του απάντησε: «Και εγώ, αδελφέ, προηγουμένως είχα μεγάλη οικονομική στενότητα. Από τότε όμως που πήρα την απόφαση να συχνάζω στις ιερές συνάξεις, συμβαίνει καμιά φορά, καθώς πηγαίνω, να βρίσκω χρήματα στον δρόμο, και από αυτό μαζεύτηκε όλος ο πλούτος μου που βλέπεις. Όμως, αν θέλεις να με ακούσεις, ακολούθα με όταν θα πηγαίνω, και από αυτό θα βρεις μεγάλη ανακούφιση». Ο άλλος τον πίστεψε και, πηγαίνοντας μαζί του σε κάθε σύναξη στην εκκλησία, σύντομα διαπίστωσε την ευλογία του Θεού να έρχεται στο σπίτι του και ομολογούσε ότι οφείλει ευγνωμοσύνη στον καλό σύμβουλό του. Εκείνος τότε φανέρωσε το τέχνασμα και είπε στον ομότεχνό του: «Ουδέποτε βρήκα χρήματα στον δρόμο, αλλά αυτό το επινόησα θέλοντας να σε παρακινήσω να έρχεσαι στις ιερές συνάξεις».
Το γεγονός αυτό έφτασε στα αυτιά του αγίου Ιωάννη, ο οποίος εκτίμησε την καλή του πρόθεση και τον έκρινε άξιο να τον χειροτονήσει ιερέα.
Υποσημείωσις.
1. Εννοεί κατώτερους κληρικούς (π.χ. αναγνώστες, υποδιακόνους κλπ.)
Από το βιβλίο: Ευεργετινός: “Ήτοι Συναγωγή των θεοφθόγγων ρημάτων και διδασκαλιών των θεοφόρων και αγίων πατέρων, από πάσης γραφής θεοπνεύστου συναθροισθείσα.”
Τόμος 4-ος. μετάφραση (Νεοελληνική απόδοση): Δ. Χρισταφακόπουλος
Εκδόσεις, Το Περιβόλι της Παναγίας, 2001
Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη.
