Ἡ τελευταία παράκληση τοῦ Σόλωνα πρὸς τοὺς Ἀθηναίους – Αλ. Σαββόπουλου.

Ὁ Πεισίστρατος μπῆκε θριαμβευτὴς στὴν Ἀθήνα. Εἶχε νικήσει τοὺς ἀντίπαλους ἀρχηγούς, τὸν Λυκοῦργο καὶ τὸν Μεγακλῆ καὶ θὰ ἔπαιρνε τὴν ἐξουσία στὰ χέρια του γιὰ τρίτη φορά. Ὁ ἴδιος ἔλεγε ὅτι ὑπερασπιζόταν τὰ συμφέροντα τῶν φτωχῶν. Ὅμως ὁ Σόλωνας εἶχε καταλάβει ὅτι ὁ Πεισίστρατος κοιτοῦσε στὴν πραγματικότητα μόνο τὸ δικό του συμφέρον.

Ἀποφάσισε λοιπὸν νὰ μὴν μείνει ἄπραγος. Συγκέντρωσε τοὺς Ἀθηναίους καὶ προσπάθησε νὰ τοὺς πείσει γιὰ τὸν ἐγωιστικὸ χαρακτῆρα τοῦ τυράννου Πεισίστρατου:

«Ω ἄντρες Ἀθηναῖοι», ἄρχισε νὰ μιλάει μὲ ἀποφασιστικότητα, «σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσετε προσεχτικά. Δὲν πᾶνε πολλὰ χρόνια ποὺ ζητούσατε νὰ καταργηθοῦν τὰ χρέη σας καὶ νὰ ξαναμοιραστεῖ ἡ γῆ δίκαια. Δὲν πᾶνε πολλὰ χρόνια ποὺ γιὰ αὐτοὺς τοὺς λόγους οἱ ἐμφύλιες διαμάχες ἦταν σχεδὸν καθημερινές. Τότε ἦταν ποὺ οἱ εὐγενεῖς ἐμπιστεύτηκαν ἐμένα, ἕνα ἁπλὸ ποιητή, καὶ μοῦ ἀνέθεσαν ρόλο νομοθέτη. Προσπάθησα ὅσο μποροῦσα νὰ ἱκανοποιήσω τὰ αἰτήματά σας καὶ νὰ φέρω τὴ δικαιοσύνη μὲ τοὺς νόμους ποὺ ἔγραψα.

Κατάργησα τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν. Ἀπαγόρευσα νὰ γίνεται κάποιος δοῦλος σὲ περίπτωση ποὺ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ξεπληρώσει κάποιο δάνειο. Καὶ μὲ τὸ νόμο αὐτό, τὴ σεισάχθεια, ξέρω ὅτι ἕνα μεγάλο βάρος ἔφυγε ἀπὸ τὶς πλάτες σας».

Ὅλοι τὸν ἄκουγαν πιὰ μὲ προσοχή. Τὰ λόγια του εἶχαν κινήσει τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ πλήθους ποὺ σιγά – σιγὰ γινόταν ὅλο καὶ μεγαλύτερο. Ὁ Σόλωνας συνέχισε τὸ λόγο του μὲ τὴν ἴδια τόλμη: «Τέλος, χώρισα τὸ λαό, ὅλους ἐσᾶς, σὲ τέσσερις τάξεις ἀνάλογα μὲ τὰ εἰσοδήματά σας καὶ ὄχι τὴν καταγωγή σας. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, περισσότεροι πολῖτες ἀπέκτησαν βασικὰ δικαιώματα καὶ ἐπί τέλους θὰ μποροῦσαν κι αὐτοὶ νὰ διεκδικήσουν κάποιο ἀξίωμα. Ὅ, τι ἔκανα, τὸ ἔκανα γιὰ ἐσᾶς. Κι

ὅπως μὲ ἐμπιστευτήκατε τότε, ἔτσι σᾶς ζητάω νὰ μὲ ἐμπιστευτεῖτε καὶ τώρα! Ὁ Πεισίστρατος δὲν ἔχει ἁγνοὺς σκοπούς! Δὲν εἶναι ὑπέρμαχος τῆς δημοκρατίας, μὰ τῆς τυραννίας καὶ ἂν δὲν σταματήσουμε τὴν ἄνοδό του στὴν ἐξουσία τώρα, θὰ ἐπιβάλλει νόμους σκληρούς, νόμους ποὺ συμφέρουν μόνο τὸν ἴδιο!»

«Καὶ γιατί νὰ σὲ πιστέψουμε Σόλωνα; Γιατί νὰ σὲ πιστέψουμε; Μπορεῖ κάποτε μὲ τὴ σεισάχθεια νὰ κατάργησες τότε τὰ χρέη μας, ὅμως δὲν κατάφερες ποτὲ νὰ πετύχεις αὐτὸ ποὺ τόσα χρόνια ἐμεῖς οἱ ἀγρότες παρακαλοῦμε: νὰ ξαναμοιραστοῦν δίκαια ἡ γῆ καὶ τὰ κτήματα. Αὐτὸ ποὺ δὲν κατάφερες ἐσύ, ὁ Πεισίστρατος ἴσως νὰ τὸ καταφέρει. Ἐγὼ πάντως τὸν ἐμπιστεύομαι». Σιωπὴ ἁπλώθηκε γιὰ λίγα δευτερόλεπτα. Καὶ μετὰ ἄρχισε ἕνα δυνατὸ σούσουρο ποὺ γινόταν ὅλο καὶ πιὸ ἔντονο, ὅσο περνοῦσε ἡ ὥρα.

Μάταια ὁ Σόλωνας προσπάθησε νὰ ξαναπάρει τὸ λόγο. Ἦταν πιὰ ἀργά. Ἤξερε ὅτι οἱ ἀγρότες ἤθελαν τὸ μοίρασμα τῆς γῆς ὁπωσδήποτε καὶ θὰ ἔκαναν τὰ πάντα γιὰ αὐτό.

Ἔτσι λοιπόν, ὁ Πεισίστρατος κατάφερε νὰ ἀνέβει στὴν ἐξουσία καὶ μάλιστα ὡς ἀρχηγὸς τῶν φτωχῶν. Κυβέρνησε γιὰ πολλὰ χρόνια καὶ σὲ κάποιες περιπτώσεις, κατάφερε νὰ ἐλαφρύνει τὴ δύσκολη θέση τῶν πιὸ ἀδύναμων οἰκονομικὰ τάξεων. Ὅμως σιγά – σιγὰ ἄρχισε νὰ φαίνεται τὸ ἀληθινό του πρόσωπο. Ὁ τρόπος ποὺ κυβερνοῦσε γινόταν ὅλο καὶ πιὸ σκληρός. Δὲν τὸν ἔνοιαζε πιὰ τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ, μόνο τὸ δικό του. Ἔτσι ἀπὸ ἀρχηγὸς τῶν φτωχῶν μετατράπηκε σὲ τύραννος. Τὰ λόγια τοῦ Σόλωνα ἐπαληθεύτηκαν.

Ὅμως γιὰ πόσα χρόνια θὰ ἀνέχονταν αὐτὴ τὴν κατάσταση οἱ Ἀθηναῖοι; Ἀποφάσισαν μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία νὰ ἀντιδράσουν καὶ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν τυραννία. Ἔτσι, ὅταν ὁ Πεισίστρατος πέθανε, ἀφήνοντας ὡς διάδοχό του τον γιό του Ἰππία, οἱ Ἀθηναῖοι ἐπαναστάτησαν. Δὲν θὰ ἄφηναν ἔτσι εὔκολα νὰ τοὺς κυβερνήσει ἀκόμα ἕνας τύραννος. Ὁ Ἰππίας ἐκδιώχθηκε ἀπὸ τὴν πόλη. Ἡ Ἀθήνα ἦταν πανέτοιμη νὰ ὑποδεχτεῖ τὴν δημοκρατία.

Η/Υ ΠΗΓΗ:
Πεμπτουσία.gr: 17 Νοεμβρίου 2021

Δημοσιεύθηκε στην Άρθρα, Ιστορικά. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.