Υμνολογική εκλογή.
ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
ΚΙΚΙΛΙΑΣ, ΒΑΛΛΕΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΙΒΟΥΡΤΙΟΥ
(Ποίημα του Μακαριστού Αποστόλου Παπαχρήστου, υμνογράφου της Εκκλησίας της Ελλάδος.)
Εις τον εσπερινόν
Μετά τον Προοιμιακόν Ψαλμόν και την α’ στάσιν του α’καθίσματος του ψαλτηρίου «Μακάριος ανήρ»• εις το, Κύριε εκέκραξα, ιστώμεν Στίχους στ’, ψάλλομεν τα τρία προσόμοια της Αγίας Κικιλίας δευτερούντες αυτά.
Ήχος δ’
Έδωκας σημείωσιν…
Διατήρησες το σώμα σου αμόλυντο και τον λογισμό σου ανέγγιχτο από τις ηδονές, και παρουσίασες τον εαυτό σου ως αγνή νύμφη στον Δημιουργό σου, ολότελα στολισμένη ιερά με το μαρτύριο, πολυμακάριστη· γι’ αυτό σε υποδέχτηκε στον φωτεινότατο θάλαμο και στον άχραντο νυμφώνα, Καικιλία πανεύφημη.
Σώμα ακηλίδωτον, και λογισμόν απαράδεκτον, ηδονών διετήρησας, και νύμφην ακήρατον, τω πεποιηκότι, σεαυτήν προσήξας, πεποικιλμένην ιερώς, τω μαρτυρίω αειμακάριστε• διο σε προσελάβετο, προς φωτεινότατον θάλαμον, και νυμφώνα ακήρατον, Κικιλία πανεύφημε.
Αφού σε αρωμάτισε ο Κύριος με μυρωδάτα ρόδα, σεμνοπάρθενε, κερδίσεις με τη μεσιτεία σου την δυάδα των αδελφών [τον Βαλεριανό και τον Τιβούρτιο], οι οποίοι μύρισαν την ευωδιά από την εκτενή προσευχή σου· γι’ αυτό, εγκαταλείποντας τη δύσοσμη λατρεία της πλάνης, αξιώθηκαν [να δεχτούν] το θείο μύρο που χύθηκε από την άφατη καλοσύνη της Παρθένου κόρης.
Ρόδοις ηδυπνόοις σε, ευωδιάσας ο Κύριος, αισθητώς σεμνοπάρθενε, ζωγρεί μεσιτεία σου, αδελφών δυάδα, ενοσφρησαμένην, τούτων ευχή σου εκτενεί• όθεν λιπόντες δυσώδες σέβασμα, της πλάνης ηξιώθησαν, του εκ Παρθένου νεάνιδος, μύρου θείου δι’ άφατον, κενωθέντος χρηστότητα.
Περιφρόνησες τον πλούτο, αγαπώντας τον επουράνιο· και αθέτησες τον μνηστήρα, αφού κατέταξες τον εαυτό σου με σοφία ανάμεσα στις τάξεις των παρθένων, και πρόσφερες τον εαυτό σου στον ουράνιο Νυμφίο, πανσεβασμία, αφού αγωνίστηκες με καρτερία και καταπάτησες ανδρείεα την αλαζονεία του πονηρού, εσύ το κόσμημα των αθλητών.
Πλούτου κατεφρόνησας, την επουράνιον στέργουσα• και μνηστήρος ηλόγησας, παρθένων εν τάγμασι, σεαυτήν πανσόφως, αριθμησαμένη• και προσενήνοχας σαυτήν, τω ουρανίω νυμφίω πάνσεμνε, αθλήσασα στερρότατα, και την οφρύν του αλάστορος, ανδρικώς συμπατήσασα, αθλητών το αγλάϊσμα.
Δόξα… Ήχος α’
Με πνευματικές ωδές και ύμνους, ας τιμήσουμε σήμερα οι πιστοί την πολυύμνητη μάρτυρα Καικιλία. Διότι αυτή, αφού περιφρόνησε έξυπνα και με, δρόμο χωρίς επιστροφή, το γένος της και τον φθαρτό μνηστήρα, ακολούθησε τον Χριστό. Γι’ αυτό και δεχόμενη άξια το μαρτύριο γι’ Αυτόν, εισήλθε μαζί με τις φρόνιμες παρθένες στον ουράνιο Νυμφώνα Του, και πρεσβεύει αδιάλειπτα για τις ψυχές μας.
Εν ωδαίς πνευματικαίς και ύμνοις, σήμερον τιμήσωμεν πιστοί, Κικιλίαν την αοίδιμον μάρτυρα. Αύτη γαρ του γένους αυτής και φθαρτού μνηστήρος υπεριδούσα, νουνεχώς και οδώ ανεπιστρόφω, τον Χριστόν ηκολούθησεν. Όθεν και το μαρτύριον δι’ αυτόν, καλώς υποδεξαμένη, συν ταις φρονίμοις συνεισήλθεν παρθένοις εις τον ουράνιον Αυτού νυμφώνα, και πρεσβεύει απαύστως υπέρ των ψυχών υμών.
Εις την λιτήν ιδιόμελα
Ήχος γ’
Σκίρτα από ευφροσύνη και αγαλλίασε, Ρώμη, η βασίλισσα των πόλεων, η λαμπρή και περίδοξη. Διότι βλάστησαν μέσα σου τα ευωδέστατα κρίνα της Εκκλησίας του Χριστού, οι αήττητοι μάρτυρες: η Καικιλία, ο Βαλεριανός και ο Τιβούρτιος. Έχοντας τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, καταφρόνησαν τις απειλές των τυράννων και θεώρησαν τους πόνους των βασάνων σαν όνειρο. Και μεταβαίνοντας προς τον Χριστό, φωτίζουν τον ουρανό σαν αστέρια και ευωδιάζουν τη γη με τα λείψανά τους· ενώ σε εκείνους που προσέρχονται σε αυτούς με πίστη, χαρίζουν υγεία, ειρήνη και το μέγα έλεος.
Σκίρτα εν ευφροσύνη και αγάλλου, Ρώμη πόλεων η βασίλισσα, η λαμπρά και περίδοξος. Ότι εν σοι ανεβλάστησαν, κρίνα της Εκκλησίας του Χριστού τα ευωδέστατα, μάρτυρες οι αήττητοι, Κικιλία, Βαλλεριανός και Τιβούρτιος. Εν τη χάριτι όντες του Αγίου Πνεύματος, των τυράννων τας απειλάς κατεφρόνησαν, και των βασάνων τους πόνους ως όναρ ελογίσαντο. Και μεταστάντες προς Χριστόν, τον ουρανόν ως αστέρες καταυγάζουσι, και την γην τοις λειψάνοις αυτών ευωδιάζουσι• τοις δε πιστώς αυτοίς προσιούσιν, υγείαν βραβεύουσιν, ειρήνην και το μεγα έλεος.
Ήχος δ’
Σήμερα ας γιορτάσουμε λαμπρά, σήμερα ας πανηγυρίσουμε με ωδές και ύμνους την σεβάσμια μνήμη των αθλοφόρων του Χριστού. Διότι αυτοί, αφού ασπάστηκαν την απόλυτη αγνότητα στον κόσμο, αξιώθηκαν να έχουν τους αγγέλους οδηγούς τους σε κάθε βήμα. Και ενταφιάζοντας κάθε μέρα τα λείψανα των αγίων μαρτύρων· και αφού συνελήφθησαν από τους τυράννους, δεν αρνήθηκαν με κανέναν τρόπο τον Βασιλέα και Ποιητή της κτίσεως, και αποκεφαλίστηκαν από τον έπαρχο Μάξιμο ο Βαλεριανός και ο Τιβούρτιος. Ο δε Μάξιμος, βλέποντας τις ψυχές τους να συνοδεύονται από αγγέλους και πιστεύοντας στον Χριστό, έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου. Με τις ικεσίες τους, Χριστέ ο Θεός, δώρισε την ειρήνη στον κόσμο σου, και στις ψυχές μας το μέγα έλεος.
Σήμερον φαιδρώς εορτάσωμεν, σήμερον εν ωδαίς και ύμνοις πανηγυρίσωμεν την αεισέβαστον μνήμην των αθλοφόρων Χριστού. Ούτοι γαρ εν κόσμω, αγνείαν παντελή ασπασάμενοι, και αγγέλους καθ’ εκάστην οδηγούς έχειν ηξιώθησαν. Των δε αγίων καθ’ εκάστην λείψανα μαρτύρων ενθάπτειν• και υπό τυράννων συλληφθέντες, μηδαμώς τον Βασιλέα και Ποιητήν της κτίσεως αρνησάμενοι, υπό Καπηλαρίου Μαξίμου, Βαλλεριανός τε και Τιβούρτιος τας κεφαλάς απετμήθησαν. Ο δε Μάξιμος τας ψυχάς αυτών υπό αγγέλων δορυφορουμένας θεασάμενος, και εις Χριστόν πιστεύσας, τον του μαρτυρίου στέφανον εκομίσατο. Αυτών ταις ικεσίαις Χριστέ ο Θεός, την ειρήνην τω κόσμω σου δώρησαι, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος.
Ήχος βαρύς
Τη νύμφη του Χριστού και μάρτυρα, πιστοί, ας ευφημήσουμε σήμερα την Καικιλία. Διότι αυτή, καταγόμενη από περίφανη γενιά και πιστεύοντας στον Χριστό, έπεισε τον γήινο μνηστήρα της να αγνεύσει παντελώς για χάρι του Χριστού. Και αφού συνελήφθη, ρίχτηκε στο λουτρό (βαλανείο). Και παραμένοντας σε αυτό τσες τε μισή μέρες, και ενώ αυτό είχε καεί υπερβολικά, βγήκε αβλαβής, όπως παλιά οι Τρεις Παίδες στη Βαβυλώνα. Και έχοντας αποκεφαλιστεί από τους ανόμους, στέκεται μπροστά στον Κύριο, πρεσβεύοντας αδιάλειπτα για όλους μας.
Την του Χριστού νύμφην σήμερον και μάρτυρα, πιστοί, Κικιλίαν ευφημήσωμεν. Αύτη γαρ εκ γένους περιφανούς καταγομένη, και εις Χριστόν πιστεύσασα, τον γεηρόν μνηστήρα εαυτής, δια Χριστόν έπεισεν παντελώς αγνεύειν. Συλληφθείσα δε, εν βαλανείω εβλήθη. Και εν τρισί και ήμισει ημέραις εν αυτώ διαμείνασα, και καθ’ υπερβολήν τούτου καέντος, ως πάλαι οι εν Βαβυλώνι Τρεις Παίδες, αβλαβώς εξελήλυθεν. Την τε κεφαλήν αυτής υπό ανόμων τμηθείσα, τω Κυρίω παρίσταται, πρεσβεύουσα απαύστως υπέρ πάντων ημών.
Δόξα… Ήχος πλ. δ’
Τους στρατιώτες της Αγίας Τριάδος και καθαιρέτες των δαιμόνων, πιστοί, ας τους υμνήσουμε με ορθόδοξο τρόπο, λέγοντας: Χαίρετε εσείς που ασπαστήκατε τον βίο των αγγέλων και αξιωθήκατε να συνομιλείτε μαζί τους καθημερινά· χαίρετε εσείς που δοξάσατε τον Θεό στον κόσμο και αναδείχτηκατε ιατροί των σωμάτων και των ψυχών μας· χαίρετε, Καικιλία καλλιπάρθενε, μαζί με τον αήττητο Βαλεριανό και τον γενναίο Τιβούρτιο, αοίδιμοι μάρτυρες. Καθώς λοιπόν έχετε παρρησία προς τον Χριστό, ζητήστε να λυτρωθούμε από κάθε πλάνη και αίρεση, και να σωθούν από τον θάνατο οι ψυχές μας.
Τους της Τριάδος οπλίτας, πιστοί, και δαιμόνων καθαιρέτας, εν ορθοδόξω τη πίστει, υμνήσωμεν λέγοντες• Χαίρετε, οι των αγγέλων τον βίον ασπασάμενοι, και μετ’ αυτών καθ’ εκάστην συνομιλείν ηξιώθητε• Χαίρετε, οι εν κόσμω τον Θεόν δοξάσαντες, και ιατροί των σωμάτων και των ψυχών ημών χρηματίζοντες• Χαίρετε, Κικιλία καλλιπάρθενε, συν Βαλλεριανώ τω αηττήτω και Τιβουρτίω τω γενναίω, αοίδιμοι μάρτυρες. Παρρησίαν ουν κεκτημένοι προς Χριστόν, του ρυσθήναι ημάς από πάσης πλάνης και αιρέσεως αιτήσασθε, και σωθήναι εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.
Απόδοση Ελένης Χρήστου.
