– Γέροντα, έχετε πει ότι όσο αποφεύγεις την ανθρώπινη παρηγοριά, τόσο λαμβάνεις την θεία. Γι’ αυτό καταλαβαίνεις περισσότερο την προσευχή, αν είσαι νηστικός;
– Ναί, αλλά και ένας νηστικός καταλαβαίνει και τον νηστικό. Ένας χορτάτος δεν τον καταλαβαίνει. Άκουσα ότι κάπου πετούν τά φαγητά καί λίγο πιο κάτω υπάρχουν Ρωσοπρόσφυγες πού δεν Συνέχεια
Κάποτε ο όσιος Βασίλειος [ο διά Χριστόν σαλός, ο προστάτης της Μόσχας] περπατούσε μέσα από μία πλατεία, όταν μερικά νέα κορίτσια που πουλούσαν τα εργόχειρά τους άρχισαν να Συνέχεια
Αυτή ήταν εκείνη η πολυθρύλητη πτώσι του προπάτορά μας, του παλαιού Αδάμ˙ διότι αφού εγκατέλειψε την τροφή και ηδονή των νοητών, έπεσε, αλλοίμονο! Στη σωματική ηδονή των αισθητών, σύμφωνα με τη γνώμη όλων σχεδόν των θείων Πατέρων, από τον οποίο και εμείς κληρονομήσαμε διαδοχικά εκείνη την προγονική ορμή προς τα αισθητά. Γι’ αυτό και ο προαναφερόμενος Συνέχεια
Η ομιλία Περί Ελεαζάρου και των επτά παίδων, εκφωνήθηκε στην Αντιόχεια την παραμονή της εορτής των Μακκαβαίων και έχει απολογητικό και συγχρόνως εγκωμιαστικό χαρακτήρα. Στην αρχή της ομιλίας του ο Ιερός Χρυσόστομος μιλάει με Συνέχεια
Το 1904 αποτελεί έτος σταθμό για τη Μακεδονία και την ελληνοβουλγαρική σύγκρουση, η οποία λαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις, λόγω της γενικής αμνηστίας που είχαν παραχωρήσει οι Μεγάλες Δυνάμεις προκειμένου να εκτονωθεί η κατάσταση, όσο και λίγω της ανοχής που επεδείκνυαν οι οθωμανικές αρχές και οι ξένοι παρατηρητές στις βουλγαρικές θηριωδίες. Καθοριστική, ωστόσο, Συνέχεια
[Α΄Κορ.1,10-17]
«Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες, καὶ μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα, ἦτε δὲ κατηρτισμένοι ἐν τῷ αὐτῷ νοΐ καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ(:σας παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να ομολογείτε όλοι την ίδια πίστη και να μην υπάρχουν μεταξύ σας διαιρέσεις, αλλά να είστε αρμονικά ενωμένοι με Συνέχεια
Ένας όσιος γέροντας του αγίου όρους Σινά ανέβαινε με τον μαθητή του στην αγία κορυφή, για να προσκυνήσει. Όταν έφτασαν στον ναό του προφήτη Ηλία αισθάνθηκε σαν δύο βολές τόξου μία ευωδία που νόμιζε ο μαθητής ότι προερχόταν από τον προσμονάριο που θυμιάτιζε, αλλά ο γέροντας του λέει: «Αυτή η ευωδία, τέκνο, δεν είναι επίγειος». Συνέχεια
Ὅποιος θέλει νὰ προσεύχεται μὲ καθαρὸ νοῦ, πρέπει νὰ μὴ μαθαίνει τὰ νέα τῶν ἐφημερίδων, νὰ μὴ διαβάζει βιβλία ἄσχετα πρὸς τὴν πνευματική μας ζωή, καὶ κυρίως ὅσα διεγείρουν τὰ πάθη, καὶ νὰ μὴ μαθαίνει ἀπὸ περιέργεια ὅσα σχετίζονται μὲ τὴ ζωὴ τῶν ἄλλων. Ὅλα αὐτὰ φέρνουν στὸ νοῦ ἀλλότριες σκέψεις, καὶ ὅταν ὁ ἄνθρωπος προσπαθεῖ νὰ τὶς διευκρινίσει, αὐτὲς ἀκόμη περισσότερο Συνέχεια
Η ψυχή του Πρόβου, επισκόπου της πολιτείας Ρεάτε.
Πάνω στο ίδιο θέμα να μην αποσιωπήσω αυτό, που συνήθιζε να μου διηγείται ο δούλος του Παντοδυνάμου Θεού Πρόβος,1 ο οποίος τώρα βρίσκεται στην πόλη μας, στο μοναστήρι που καλείται του Ρενάτου,2 για τον Πρόβο3 τον θείο του, επίσκοπο της πολιτείας Ρεάτε:4 Έλεγε πως, όταν πλησίαζε το τέλος της ζωής του, επλήγη από πολύ βαριά ασθένεια. Ο πατέρας του, ονόματι Μάξιμος, Συνέχεια
Κάποτε ο παπά –Φώτης πήγε να λειτουργήσει σ’ ένα ξωκκλήσι τον Άγ. Ιωάννη το Θεολόγο στο χωριό Νεοχώρι (Μπορός). Κατά τη θεία λειτουργία παρευρίσκετο και μια κυρία η οποία βαστούσε στα χέρια της μια κόκκινη λαμπάδα. Την είχε από την Ανάσταση. Μόλις την είδα ο παπά –Φώτης την άρπαξε κυριολεκτικά από τα χέρια της και την έκανε κομμάτια στο γόνατό του. Κατά τη στιγμή που Συνέχεια
