Αρχείο κατηγορίας Ιστορικά

Μαρ 3, 2025 Εισαγωγή. Γνώρισα τον Αναστάσιο Γιαννουλάτο ως λαϊκό θεολόγο, όταν ήρθα στην Αθήνα, για να φοιτήσω στην Νομική Σχολή τον Νοέμβριο του 1956. Ήταν μέλος

Αναφέρθηκαν ήδη τα ονόματα των Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, που προέρχονταν οι ίδιοι από πολύπαιδες οικογένειες του 18ου αιώνα, αλλά δημιούργησαν και αυτοί δικές τους

Όπως ελέχθη, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της Ελλάδας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο εκφράστηκε πολλές φορές η ιδέα να αναδειχθεί ο τότε μητροπολίτης Αθηνών Μελέτιος Μεταξάκης οικουμενικός πατριάρχης.1 Επρόκειτο για μια κορυφαία εκκλησιαστική προσωπικότητα με πολλές αρετές και

Οι στρατιώται ωδήγησαν τον Άγιον εις τον τόπον της τελειώσεως, ο οποίος γνωρίζων από ποίαν θλίψιν και ταλαιπωρίαν εξέρχεται και εις ποίαν αγαλλίασιν επορεύετο, έψαλλεν ευφραινόμενος λέγων ταύτα· «Πλεονάκις επολέμησάν με εκ νεότητός μου. Και γαρ ουκ ηδυνήθησάν μοι», και … Συνέχεια →

Ότι πιο ωραίο επίθετο έχω ακούσει, ή μάλλον διαβάσει για το ανθρώπινο γένος και δη το ελληνορθόδοξο χριστιανικό:”παρθενικός άνθρωπος”! Έτσι αποκαλεί ο Κώστας Μισαηλίδης, δημοσιογράφος, λογοτέχνης, πολεμικός ανταποκριτής κατά την περίοδο 1919-1922 τον Πλαστήρα, στις ανταποκρίσεις του από το Μέτωπο, … Συνέχεια →

[Γαλ. 4,22-27] «Γέγραπται γὰρ ὅτι ᾿Αβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν, ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας(:.Σας κάνω την ερώτηση αυτή, διότι έχει γραφτεί στον νόμο ότι ο Αβραάμ απέκτησε δύο υιούς, ένα υιό από την δούλη Άγαρ και … Συνέχεια →

Στην Ήπειρο, στα κακοτράχαλα βουνά του Σουλίου, οι ονομαστές οικογένειες των αρχηγών τους, όπως των Τζαβελαίων, των Μποτσαραίων ήταν πολύπαιδες οικογένειες. Λιτοδίαιτοι, ολιγαρκείς και πολύ σκληραγωγημένοι οι Σουλιώτες με αυστηρά ήθη και έθιμα, που τιμούσαν και τον ανδρικό και το … Συνέχεια →

(Παντελεήμονος Γκίνη, «Γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927-2006)» | Διακόνημα) Σειρά τριών, πάντοτε επίκαιρων, απομαγνητοφωνημένων ομιλιών του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου Περί αιρέσεων. Ὁμιλία 2α – Ο ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ Κυριακή 27-5-1979   Εἴχαμε ἀναφερθῆ τήν περασμένη φορά εἰς τό θέμα γενικά τῆς αἱρέσεως. Ἀλλά … Συνέχεια →

“Κάποτε πού εἶχα φιλοξενηθεῖ στήν Ἀθήνα σ’ ἕναν φίλο μου, μὲ παρακάλεσε νὰ δεχθῶ ἕναν οἰκογενειάρχη πρὶν φωτίσει, γιατί ἄλλη ὥρα δὲν εὐκαιροῦσε. Ἦρθὲ λοιπὸν χαρούμενος καὶ συνέχεια δοξολογοῦσε τὸ Θεό.

Το 1945, ξέσπασε μεγάλη πυρκαϊά στα δάση της Ιεράς Μονής των Ιβήρων. Ο άνεμος έπνεε δυνατός και η φωτιά μέσα σε λίγες ώρες έφθασε στην κορυφογραμμή που συνορεύουν τα μοναστήρια Ιβήρων, Φιλοθέου και Ξηροποτάμου