Από το γεροντικό
Ρώτησε κάποιος έναν γέροντα: «Από πού μου έρχεται ο πειρασμός της πορνείας;» Ο γέροντας αποκρίθηκε: «Από το ότι τρώς και κοιμάσαι πολύ».
Είπε επίσης: «Η φύση μας ξεσηκώνει τις επιθυμίες, η εντατικότερη όμως άσκηση τις σβήνει».
Του αββά Μάρκου
Ο νέος πρέπει να υποτάσσει τη νεότητά του στον λόγο του Θεού, όπως ο λόγος αυτός απαιτεί. Λέει δηλαδή: «Να προσφέρετε τα σώματά σας θυσία ζωντανή, αγία, ευάρεστη στον Θεό˙ αυτή είναι για εσάς η πνευματική λατρεία».1 Πρέπει επίσης, με την εγκράτεια στην τροφή και στο νερό και με ολονύκτιες αγρυπνίες, να παγώσει και να ξεράνει κάθε υγρότητα σαρκικής επιθυμίας, ώστε να πει και αυτός με την ψυχή του: «Έγινα σαν το ασκί στην πάχνη, δεν ξέχασα όμως τις εντολές σου».2 Ακόμη, αφού καταλάβει καλά ότι είναι του Χριστού, πρέπει να σταυρώσει τη σάρκα του μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες της3 και να απονεκρώσει ό,τι γήινο είναι μέσα του:4 όχι μόνο την πράξη της πορνείας, αλλά και την ακαθαρσία που προκαλούν οι δαίμονες στη σάρκα. Δεν σταματά όμως τον αγώνα μόνο σε τούτο αυτός που περιμένει το στεφάνι της αληθινής και αμόλυντης και ολοκληρωτικής παρθενίας, αλλά, ακολουθώντας τη διδασκαλία του αποστόλου, αγωνίζεται να νεκρώσει ακόμη και την εκδήλωση και την κίνηση αυτού του πάθους.
Ακόμη και τότε όμως δεν μένει ικανοποιημένος αυτός που με σφοδρό έρωτα περιμένει την αγγελική και αμόλυντη παρθενία να κατοικήσει στο σώμα του. Αντίθετα, προσεύχεται να εξαφανιστεί ακόμη και η ενθύμηση της απλής επιθυμίας με μόνο τον λογισμό, η οποία έρχεται στον νου αιφνιδιαστικά, χωρίς να κινηθεί ή να ενεργήσει το σωματικό πάθος. Αυτό όμως μπορεί να κατορθωθεί μόνο με τη θεϊκή δύναμη και βοήθεια και με την ενίσχυση του αγίου Πνεύματος, αν βέβαια υπάρχουν κάποιοι που αξιώνονται να λάβουν αυτή τη χάρη.
Έτσι λοιπόν εκείνος που περιμένει το στεφάνι της αληθινής και αμόλυντης παρθενίας, και για το στεφάνι αυτό πληγώνεται από θεϊκό έρωτα, σταυρώνει με τους ασκητικούς κόπους τη σάρκα και απονεκρώνει ό,τι γήινο είναι μέσα του5 με την εντατική και επίμονη εγκράτεια. Φθείρει τον έξω άνθρωπο και τον λεπταίνει, σαν να τον τρώει με τη λίμα, και τον κάνει σκελετωμένο, έτσι ώστε ο εσωτερικός άνθρωπος, με την πίστη, τους αγώνες και την ενέργεια της χάρης, να ανακαινίζεται μέρα με τη μέρα6 και να προοδεύει το καλύτερο: να αυξάνεται με την αγάπη, να μεγαλώνει με την ελπίδα, να ευφραίνεται με πνευματική αγαλλίαση, να κυριαρχείται από την ειρήνη του Χριστού,7 να κατευθύνεται από την καλοσύνη, να φρουρείται από την αγαθότητα, να περιτειχίζεται από τον φόβο του Θεού, να φωτίζεται από τη σύνεση και τη γνώση, να λαμπρύνεται από τη σοφία, να οδηγείται από την ταπεινοφροσύνη.
Με αυτές τις αρετές και τις παρόμοιες ο νους ανακαινίζεται από το Πνεύμα και αναγνωρίζει επάνω του τη σφραγίδα της θείας εικόνας και εννοεί το νοητό και απερίγραπτο κάλλος της ομοίωσης με τον Κύριο και κατακτά τον πλούτο της σοφίας του έμφυτου σ’ εμάς νόμου, την οποία κανείς από μόνος του διδάσκεται και μαθαίνει.
Του αγίου Μαξίμου
Είναι ανυπόφορος ο δαίμονας της πορνείας και επιτίθεται σφοδρά σε εκείνους που αγωνίζονται εναντίον αυτού του πάθους, και μάλιστα αν αμελούν το θέμα της τροφής και συναναστρέφοτναι με γυναίκες. Γιατί ξεγελά τον νου με την ευχάριστη αίσθηση της ηδονής, χωρίς να γίνεται αντιληπτός, και μετά, την ώρα της ησυχίας, επιτίθεται μέσω της μνήμης˙ φλογίζει το σώμα, παρουσιάζει διάφορες μορφές στον νου και τον καλεί να συγκατατεθεί στην αμαρτία. Αν δεν θέλεις να χρονίζουν μέσα σου αυτές οι μορφές, χρησιμοποίησε τη νηστεία, την αγρυπνία και την καλή ησυχία με εκτενή προσευχή.
Όταν οι δαίμονες απομακρύνουν τον νου σου από τη σωφροσύνη και σε περικυκλώνουν με τους λογισμούς της πορνείας, να λες με δάκρυα στον Κύριο: «Μόλις με έβγαλαν έξω και με περικύκλωσαν! Εσύ, η αγαλλίασή μου, λύτρωσέ με από αυτούς που με κύκλωσαν».8
Υποσημειώσεις.
1. Ρωμ. 12,1.
2. Ψαλμ. 118,83.
3. Γαλ. 5, 24.
4. Κολ. 3,5.
5. Κολ. 3,5.
6. Β. Κορ. 4, 16.
7. Πρβ. Κολ. 3, 15.
8. Ψαλμ. 16, 11˙ 31,7.
Από το βιβλίο: Ευεργετινός: “Ήτοι Συναγωγή των θεοφθόγγων ρημάτων και διδασκαλιών των θεοφόρων και αγίων πατέρων, από πάσης γραφής θεοπνεύστου συναθροισθείσα.”
Τόμος 2-ος. μετάφραση (Νεοελληνική απόδοση): Δ. Χρισταφακόπουλος
Εκδόσεις, Το Περιβόλι της Παναγίας, 2001
Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη.
