Ο Ηγούμενος της Ι. Μ. Αγάθωνος π. Δαμασκηνός μας διηγήθηκε ότι, όταν ο πατέρας του ήταν μικρό παιδί, τον πήρε ο παπάς του χωριού τους και πήγαν σε μια στάνη να κάνουν αγιασμό. Όταν έφθασαν κοντά, πετάχθηκε ένα μεγάλο τσοπανόσκυλο, άρχισε να γαυγίζη και πήγαινε καταπάνω τους. Ο μικρός φοβήθηκε πολύ, έτρεξε πίσω από τον παπα –Σπύρο και χώθηκε μέσα στα ράσα του για να προφυλαχθή.
Του λέει τότε ο παππούλης: «Μη φοβάσαι, Θεοφάνη μου, και δεν θα μας πειράξη το σκυλί». Και σήκωσε το χέρι του και σταύρωσε το σκυλί, κι από εκείνη τη στιγμή το ζώο έμεινε με ανοικτό το στόμα.
Όταν τελείωσαν τον αγιασμό και ξεκίνησαν για να φύγουν, λέει ο παπα – Σπύρος: «Πάμε, Θεοφάνη μου, να ελευθερώσουμε κι αυτό το καημένο το ζώο!». Και σήκωσε το χέρι του, σταύρωσε πάλι το σκυλί και εκείνο έκλεισε το στόμα του, γαύγισε λίγο νωχελικά και απομακρύνθηκε.
ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΔΙΗΓΗΣΙ
Από το βιβλίο: Η Ζωοφιλία των Αγίων και η Αγιοφιλία των ζώων. Επιμέλεια, Σίμωνος μοναχού.
Εκδόσεις «Ο Αγιος Στέφανος»
ΑΘΗΝΑΙ 2006
Τη Σεπτή ευλογία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου
Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη.
