Εκεί που η Γη Συναντά τον Ουρανό! Τα Αναγνώσματα των Μεγάλων Θεομητορικών Εσπερινών.

ΕΝ ΤΩ ΜΕΓΑΛΩ ΕΣΠΕΡΙΝΩ

Γενέσεως το ανάγνωσμα
Γένεσις ΚΗ. 10 – 17.

Εξήλθεν Ιακώβ από του φρέατος του όρκου και επορεύθη εις Χαρράν. Και απήντησε τόπω, και εκοιμήθη εκεί’ έδυ γάρ ο ήλιος. Και έλαβεν από των λίθων του τόπου, και έθηκε προς κεφαλής αυτού, και εκοιμήθη εν τω τόπω εκείνω, και ενυπνιάσθη. Και ιδού κλίμαξ εστηριγμένη εν τη γή, ής η κεφαλή αφικνείτο εις τον Ουρανόν, και οι Άγγελοι του Θεού ανέβαινον και κατέβαινον επ’ αυτής. Ο δέ Κύριος επεστήρικτο επ’ αυτής, και είπεν. «Εγώ ειμι ο Θεός Αβραάμ του πατρός σου, και ο Θεός Ισαάκ, μή φοβού” η γή, εφ’ ής σύ καθεύδεις επ’ αυτής, σοί δώσω αυτήν, και τω σπέρματί σου. Και έσται το σπέρμα σου ωσεί άμμος της γής και πλατυνθήσεται επί θάλασσαν, και λίβα, και βορράν, και επί ανατολάς, και ενευλογηθήσονται εν σοί πάσαι αι φυλαί της γής, και εν τω σπέρματί σου. Και ιδού εγώ ειμί μετά σού, διαφυλάσσων σε εν τη οδώ πάση, ού εάν πορευθής. Και επιστρέψω σε εις την γήν ταύτην, ότι ου μή σε εγκαταλίπω, έως του ποιήσαι με πάντα όσα ελάλησά σοι.»

Και εξηγέρθη Ιακώβ εκ του ύπνου αυτού και είπεν. Ότι εστί Κύριος εν τω τόπω τούτω, εγώ δέ ουκ ήδειν. Και εφοβήθη, και είπεν. Ως φοβερός ο τόπος ούτος! Ουκ έστι τούτο, αλλ’ ή οίκος Θεού, και αύτη η πύλη του ουρανού.

Απόδοση.

Ο Ιακώβ έφυγε από το Πηγάδι του Όρκου και κατευθύνθηκε προς τη Χαρράν. Έφτασε, λοιπόν, σε έναν τόπο και έμεινε να κοιμηθεί εκεί, γιατί βασίλευε ο ήλιος. Πήρε και έβαλε για προσκέφαλο μια από τις πέτρες του τόπου και κοιμήθηκε στο μέρος εκείνο. Στον ύπνο του είδε μια σκάλα στηριγμένη στη γη, που η πάνω άκρη της έφτανε ως τον ουρανό. Οι άγγελοι του Θεού ανέβαιναν και κατέβαιναν πάνω σ’ αυτήν. Ο Κύριος, που ακουμπούσε πάνω στη σκάλα, είπε: «Εγώ είμαι ο Θεός του Αβραάμ, του προπάτορά σου, και ο Θεός του Ισαάκ. Μη φοβάσαι. Τη γη, που πάνω της κοιμάσαι, θα τη δώσω σ’ εσένα και στους απογόνους σου. Πλήθος θα είναι οι απόγονοί σου, όπως οι κόκκοι της σκόνης στη γη• θα απλωθούν στα δυτικά, στα νότια, στα βόρεια και στ’ ανατολικά, και μέσα από σένα και τους απογόνους σου θα ’ρθει η ευλογία σε όλες τις φυλές της γης. Εγώ είμαι μαζί σου για να σε προστατεύω όποιον δρόμο και να πάρεις, και θα σε φέρω πίσω στη χώρα αυτή. Γιατί δεν θα σ’ εγκαταλείψω ώσπου να πραγματοποιήσω όλα όσα σου υποσχέθηκα».

Ο Ιακώβ ξύπνησε και είπε: «Ο Κύριος βρίσκεται σ’ αυτόν τον τόπο, κι εγώ δεν το ήξερα». Ένιωσε φόβο και είπε: «Πόσο δέος προκαλεί αυτός ο τόπος! Δεν μπορεί παρά να είναι ο ‘‘οίκος’’ του Θεού και αυτή να είναι η ‘‘πύλη’’ του ουρανού».

Προφητείας Ιεζεκιήλ το ανάγνωσμα
Ιεζεκιήλ ΜΓ. 27 – ΜΔ. 4

Έσται από της ημέρας της ογδόης και επέκεινα, ποιήσουσιν οι Ιερείς επί το θυσιαστήριον τα ολοκαυτώματα υμών, και τα του σωτηρίου υμών, και προσδέξομαι υμάς, λέγει Κύριος. Και επέστρεψέ με κατά την οδόν της πύλης των Αγίων της εξωτέρας, της βλεπούσης κατά ανατολάς, και αύτη ήν κεκλεισμένη. Και είπε Κύριος προς με. Η πύλη αύτη κεκλεισμένη έσται, ουκ ανοιχθήσεται, και ουδείς ου μή διέλθη δι’ αυτής, ότι Κύριος ο Θεός, Ισραήλ εισελεύσεται δι’ αυτής, και έσται κεκλεισμένη. Διότι ο Ηγούμενος ούτος κάθηται επ’ αυτήν του φαγείν άρτον ενώπιον Κυρίου. Κατά την οδόν του Αιλάμ της πύλης εισελεύσε ται, και κατά την οδόν αυτού εξελεύσεται. Και εισήγαγέ με κατά την οδόν της πύλης των Αγίων της προς βορράν, κατέναντι του οίκου, και είδον και ιδού πλήρης δόξης ο οίκος Κυρίου.

Απόδοση.

«Από την όγδοη μέρα και μετά, θα προσφέρουν οι ιερείς πάνω στο θυσιαστήριο τα ολοκαυτώματά σας και τις θυσίες κοινωνίας και εγώ θα σας αποδέχομαι», λέει ο Κύριος.

Ο άγγελος με οδήγησε πάλι προς την ανατολική εξωτερική πύλη του ναού, η οποία ήταν κλειστή. Εκεί ο Κύριος μου είπε: «Η πύλη αυτή θα παραμείνει κλειστή• δεν θα ανοίξει, ούτε ποτέ θα περάσει κανείς απ’ αυτήν, γιατί ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, θα μπει απ’ αυτήν και πάλι θα παραμείνει κλειστή. Επειδή μόνον ο ηγεμόνας, μόνον αυτός θα καθίσει εκεί, να φάει από τις θυσίες που προσφέρθηκαν στον Κύριο• θα μπει περνώντας από τον προθάλαμο της πύλης και θα βγει από τον ίδιο δρόμο».

Έπειτα ο άγγελος με οδήγησε μέσα από τη βόρεια πύλη μπροστά στον ναό• κοίταξα και είδα ότι ο ναός του Κυρίου ήταν γεμάτος από τη δόξα του.

Παροιμιών το ανάγνωσμα
Παροιμίαι Θ. 1 – 11.

Η σοφία ωκοδόμησεν εαυτή οίκον και υπήρεισε στύλους επτά. Έσφαξε τα εαυτής θύματα, και εκέρασεν εις κρατήρα τον εαυτής οίνον, και ητοιμάσατο την εαυτής τράπεζαν. Απέστειλε τους εαυτής δούλους, συγκαλούσα μετά υψηλού κηρύγματος, ως επί κρατήρα, λέγουσα.
«Ός εστιν άφρων, εκκλινάτω προς με.)
Και τοις ενδεέσι φρενών είπεν.
«Έλθετε, φάγετε τον εμόν άρτον,
και πίετε οίνον όν κεκέρακα υμίν.
Απολίπετε αφροσύνην,
και ζήσεσθε”
και ζητήσατε φρόνησιν,
ίνα βιώσητε,
και κατορθώσητε σύνεσιν εν γνώσει.
Ο παιδεύων κακούς,
λήψεται εαυτώ ατιμίαν.
Ελέγχων δέ τον ασεβή,
μωμήσεται εαυτόν’
(οι γάρ έλεγχοι τω ασεβεί,
μώλωπες αυτώ).
Μή έλεγχε κακούς,
ίνα μή μισήσωσί σε.
Έλεγχε σοφόν
και αγαπήσει σε.
Δίδου σοφώ αφορμήν,
και σοφώτερος έσται.
Γνώριζε δικαίω,
και προσθήσει του δέχεσθαι.
Αρχή σοφίας, φόβος Κυρίου, και βουλή Αγίων, σύνεσις’ το γάρ γνώναι Νόμον, διανοίας εστίν αγαθής. Τούτω γάρ τω τρόπω πολύν ζήσεις χρόνον, και προστεθήσεταί σοι έτη ζωής.

Απόδοση.

Έχτισε η σοφία σπίτι γι’ αυτήν και το στήριξε σε στύλους εφτά• έσφαξε τα ζώα της, ετοίμασε μες στο κανάτι το κρασί της κι έστρωσε το τραπέζι της• έστειλε και τους δούλους της να προσκαλέσουν τους ανθρώπους για κρασί, λέγοντας με δυνατή φωνή:
«Όποιος είναι ανόητος σ’ εμένα ας έρθει»•
και στους άμυαλους είπε:
«Ελάτε, φάτε το ψωμί μου και πιείτε το κρασί που σας ετοίμασα•
εγκαταλείψτε την αφροσύνη,
ώστε να ζήσετε για πάντα σαν βασιλιάδες,
τη φρόνηση αναζητήστε,
και θ’ αποκτήσετε τη σύνεση που φέρνει η γνώση».
Όποιος κακούς να εκπαιδεύσει προσπαθεί,
θα εισπράξει περιφρόνηση•
κι όποιος διορθώνει τον ασεβή,
θα εισπράξει κατηγορίες.
Μη δείχνεις στους κακούς το λάθος τους
για να μη σε μισήσουν•
κάνε υποδείξεις στον σοφό,
και θα σε αγαπήσει.
Δίνε στον σοφό αφορμή
και πιότερο σοφός θα γίνει•
τον δίκαιο δίδασκε
και πιο πολλά θα μάθει.
Θεμελιώδης αρχή της σοφίας είναι ο φόβος του Κυρίου, και η συμβουλή των εναρέτων είναι η σύνεση, ενώ η γνώση του νόμου προϋποθέτει αγαθή διάθεση• μ’ αυτόν τον τρόπο για πολύν καιρό θα ζήσεις, τα χρόνια της ζωής σου θ’ αυξηθούν.

Από το βιβλίο, Προφητολόγιον: Τα Λειτουργικά Αναγνώσματα από την Παλαιά Διαθήκη. Σελ. 446 – 451. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ

Επιμέλεια κειμένων Νικολέτα – Γεωργία Παπαρδάκη.

Δημοσιεύθηκε στην Αγιολογικά - Πατερικά, Θαυμαστά γεγονότα, Ιερές Ακολουθίες, Κυριακοδρόμιο (προσέγγιση στο Ευαγγέλιο και τον Απόστολο της Κυριακής και των Μεγάλων Εορτών), Λειτουργικά, εορτολογικά, Νεοελληνική απόδοση Ύμνων, Συναξάρια, Λογοτεχνικά. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.