Εις τούς Αίνους, ιστώμεν Στίχους δ’ καί ψάλλομεν Στιχηρά Ιδιόμελα τών Αγίων.
Ήχος δ’
(Ανδρέου Πυρού.)
Ποιος δεν θα καλοτυχίσει τον πανευτυχή τρόπο ζωής σου, Ευστάθιε; Διότι με γενναιότητα υπέμεινες τις επιθέσεις του αρχέκακου εχθρού! Γιατί τη στέρηση της συζύγου και των παιδιών σου δεν την δέχτηκες με δυσαρέσκεια (δεν γόγγυξες), αλλά επαναλάμβανες τον γεμάτο ευγνωμοσύνη λόγο του Ιώβ: «Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα επιστρέψω προς τον μόνο Δημιουργό», και Σωτήρα των ψυχών μας.
Τίς μή μακαρίσει σου, τόν πανόλβιον τρόπον Ευστάθιε; ότι γενναίως υπήνεγκας, τού αρχεκάκου εχθρού τάς προσβολάς: τής γάρ συζύγου καί τών τέκνων, τήν στέρησιν ουκ εδυσφόρησας, αλλ’ εβόας τήν ευχάριστον φωνήν τού Ιώβ. “Γυμνός εξήλθον εκ κοιλίας μητρός μου, γυμνός καί απελεύσομαι πρός τόν μόνον Δημιουργόν”, καί Σωτήρα τών ψυχών ημών. (Δίς)
Ήχος πλ. β’
Επειδή υπήρξες, Ευστάθιε, κατοικητήριο (καταφύγιο) του Χριστού που γεννήθηκε χωρίς φθορά της Μαρίας, και επειδή βρίσκεσαι αδιάκοπα μέσα σε φως άυλο, κάνε και σε εμάς συγκαταβατική/ειρηνική την άκτιστη Αγία Τριάδα.
Αφθόρου τόκου Μαρίας, υπάρχων Μάρτυς καταγώγιον, αλήκτως τε πέλων εν φωτί αϋλω, καί ημίν ευνίζου Τριάδα τήν άκτιστον.
Ήχος πλ. δ’
Αφού εισήλθες στον απρόσιτο (θείο) γνόφο (νεφέλη της θείας παρουσίας), και έγινες οικείος με τον Ήλιο της δικαιοσύνης (τον Χριστό), αφού άγγιξες με θεϊκό τρόπο την εικόνα που σου φανερώθηκε νοητά από ψηλά, μέσω ενός ζώου (το ελάφι με τον σταυρό), υπήρξες έμψυχη εικόνα (του Θεού), πανευτυχισμένε Ευστάθιε. Γι’ αυτό, αφού έλαβες τη χάρη (την ενέργεια) του Αγίου Πνεύματος και το νερό (το Βάπτισμα), και αφού λούστηκες με το μαρτυρικό σου αίμα, αξιώθηκες να συγχορεύεις με τις ουράνιες ομάδες των Αγγέλων! Όντας κοντά στον Χριστό, συμφιλίωσε κι εμάς, με τον Σωτήρα και Θεό μας.
Τώ αδύτω γνόφω εισδύς, καί τώ τής δικαιοσύνης Ηλίω οικειωθείς, τή εξ ύψους νοητώς φανείση διά ζώου εικόνι, θείως προσψαύσας, έμπνους είκων υπήρξας, παμμάκαρ Ευστάθιε. Όθεν τήν εκ Πνεύματος καί ύδατος εσχηκώς ενέργειαν, τώ μαρτυρικώ τε λουσάμενος αίματι, ταίς ουρανίαις κατηξίωσαι συγχορεύειν, τών Αγγέλων ομηγύρεσιν! Εν ώ καί ημάς προσοικείωσον, τώ Σωτήρι Χριστώ καί Θεώ ημών.
Απόδοση Μοναχής Θεοδοσίας.
Παράβαλε και:
20 Σεπτεμβρίου, Μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου και των συν αυτώ: Συναξάριον, Υμνολογική εκλογή.
