Πώς πρέπει να συμπληρωθεί ο ουράνιος κόσμος, και τί λογής είναι, και με ποιό τρόπο θα συμπληρωθεί.
… Αλλά είναι απαραίτητο να ερευνήσουμε πρώτα ποιον ονομάζει ο λόγος κόσμο που πρέπει να συμπληρωθεί, και που, αν δεν συμπληρωθεί, δεν θα έρθει το τέλος˙ αλλά και αυτό το ίδιο το τέλος, που λέγεται, τί είναι. Κατά τη Συνέχεια
Από τον βίο του αγίου Αμφιλοχίου.
Ο μέγας Αμφιλόχιος είχε κιόλας σαράντα περίπου χρόνια στην άσκηση, όταν πέθανε ο τότε επίσκοπος του Ικονίου Ιωάννης, και η πρόνοια του Θεού, η οποία από παλιά γνώριζε τα της καρδιάς του, κάλεσε αυτόν στη θέση εκείνου που έφυγε από τη ζωή. Και πρέπει να πούμε με ποιον τρόπο: Συνέχεια
Πριν από μερικά χρόνια, κάποιοι Έλληνες αποφάσισαν να δωρήσουν στην Ιερά Μητρόπολη Συμφερουπόλεως στην Κριμαία μία νέα Λάρνακα για τα χαριτόβρυτα Λείψανα του Αγίου Λουκά του ιατρού και θαυματουργού. Επισκέφθηκαν λοιπόν, Συνέχεια
Η Αγία Μάρτυς Κικιλία (ή καλύτερα γνωστή ή και ορθότερα αποδιδόμενη ως Καικιλία), καταγόταν από την Ρώμη, από οικογένεια ευγενών, οι οποίοι όμως ήσαν ειδωλολάτρες, και έζησε πιθανότατα στις αρχές του τρίτου αιώνος. Συνέχεια
Κατόπιν της γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, οι άγιοι προπάτορες, Ιωακείμ και Άννα, οι γονείς της Θεοτόκου, κατά την υπόσχεσή τους, πρόσφεραν στον ναό την Παναγία σε ηλικία μόλις τριών χρόνων.
Την παρέδωσαν πρόθυμα στον αρχιερέα. Από μικρή καταλάβαινε όλα όσα της συνέβαιναν. Φανέρωσε ότι δεν οδηγήθηκε στον ναό από άλλους, αλλά πήγε η ίδια, μόνη και ελεύθερη. Αγάπησε από μικρή Συνέχεια
«…στήσεις την Σκηνήν του Μαρτυρίου και θήσεις την Κιβωτόν του Μαρτυρίου και σκεπάσεις αυτήν τω καταπετάσματι… Και λήψη το έλαιον του χρίσματος και χρίσεις την Σκηνήν και πάντα τα εν αυτή και αγιάσεις αυτήν και πάντα τα σκεύη αυτής και έσται αγία… Και εκάλυψεν η νεφέλη την Σκηνήν του Μαρτυρίου και δόξης Συνέχεια
Τή Κ’ τού αυτού μηνός (Νοεμβρίου), Μνήμη τού Οσίου Πατρός ημών Γρηγορίου τού Δεκαπολίτου.
Χάραξ κύκλω σου, καί μετά ζωής τέλος,
Η ζώσα, Γρηγόριε, τού Θεού χάρις. Συνέχεια
… Στον αγώνα που διεξάγει ο ιεράρχης για την παραμονή του στην ενεργό διακονία, δεν ξεχνά τους αγαπημένους του Δραμινούς, το πολύπαθο ποίμνιό του, που άφησε πίσω «εν μέσω διωγμού και θυέλλης». Τη μέρα που λαμβάνει από τον Πατριάρχη την τελική απόφαση να απέλθει στην πατρίδα του, αποστέλλει στους Δημογέροντες, Εφόρους, Επιτρόπους και Προκρίτους της Δράμας Συνέχεια
[Eφ. 2, 14-22]
«Νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν ἐγγὺς ἐγενήθητε ἐν τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, τὴν ἔχθραν, ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας Συνέχεια
