[Λουκά 10,16-21]
«῾Ο ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. ῾Υπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου (:Διότι όποιος ακούει εσάς και υπακούει σε σας, ακούει Συνέχεια
Ὁ Γέρων Ἰωσὴφ εἶδε ὅλο τὸ βάθος τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου καὶ μὲ πολὺ κόπο καὶ προσευχὴ καθάρισε τὸν ἑαυτόν του καὶ ὅλη ἡ ζωὴ του εἶναι ἕνα παράδειγμα μιμήσεως, γιὰ κάθε ἄνθρωπο ποὺ ἀγωνίζεται γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Συνέχεια
Ιδιαιτέρως, όμως φρόντιζε, για την αγάπη του Χριστού, να μην καταριέσαι και να μην αφορίζης απλά και χωρίς λόγο˙ διότι αυτό είναι χαρακτηριστικό βαρβάρων και απαίδευτων ανθρώπων˙ αλλά και εμποδίζεται και από τους θείους κανόνες και είναι ανάρμοστο από κάθε άποψι στο αρχιερατικό αξίωμα˙ διότι ο αρχιερέας Συνέχεια
Πρόσφατα επίσης ο ευσεβούς ζωής επίσκοπος Φλώριδος1 διηγήθηκε κάποιο εξαιρετικά αξιομνημόνευτο θαύμα ως εξής: «Ο αγιώτατος άνδρας Ερκουλάνος,2 που με ανέθρεψε, υπήρξε επίσκοπος της πόλεως Περουσίας,3 έχοντας αναχθεί Συνέχεια
«… δοξάζω τον Θεόν πάντων ένεκεν, ότι ηξιώθην χάριν πίστεως και καθήκοντος ιερωτάτου ατιμασθήναι και διωχθήναι…»
Στις 31 Αυγούστου 1907 ο Χρυσόστομος έφθασε στη Θεσσαλονίκη, συνοδευόμενος από αντιπροσωπεία προκρίτων της επαρχίας Δράμας και τον έμπιστο καβάση του Προκόπιο. Η άφιξή του στην πόλη του αγίου Δημητρίου ήταν αποθεωτική. Εκατοντάδες άνθρωποι είχαν κατακλύσει από νωρίς Συνέχεια
Στην Κυθραία, κωμόπολη της Κύπρου που τώρα είναι στα κατεχόμενα, λίγα χρόνια πριν από την εισβολή, συνέβη το εξής: Στις 6 Νοεμβρίου, ήμερα της μνήμης του άγιου Συνέχεια
Πῶς, λοιπόν, ἀφοῦ ἁπαλλαγοῦμεν ἀπὸ τὸν καταστρεπτικὸν ὄγκον τῆς ὑπερηφανείας, θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν σωτήριον ταπεινοφροσύνη;
Ἐὰν ἀσκούμεθα εἰς αὐτὴν μὲ ὅλα τὰ μέσα καὶ δὲν παραμελοῦμεν τίποτε μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι παρὰ ταῦτα δὲν θὰ βλαβοῦμεν. Διότι ἡ ψυχὴ Συνέχεια
[Γαλ.6,11-18]
«῎Ιδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί(:δείτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας έγραψα με το ίδιο μου το χέρι)»[Γαλ.6,11].
Σκέψου πόση οδύνη κατέχει τη μακάρια εκείνη ψυχή· διότι, όπως ακριβώς εκείνοι οι οποίοι περιπίπτουν σε πένθος και αφού απώλεσαν Συνέχεια
Τὸ νὰ κρατηθεῖς μακριὰ ἀπὸ τὸν κόσμο εἶναι, βέβαια, ἀδύνατο. Ἀρνήσου, ὅμως, ὅσο εἶναι δυνατό, νὰ μπεῖς στὸν κυκεώνα τῆς κοσμικῆς ζωῆς. Καὶ ὅταν, παρὰ τὴ θέλησή σου, σὲ κάποια περίπτωση ἀναγκαστεῖς νὰ μπεῖς, φέρσου σὰν νὰ μὴ βρίσκεσαι ἐκεῖ: Βλέπε δίχως νὰ βλέπεις καὶ ἄκου Συνέχεια
Μαρτυρία Θ.Μ.*
Ένα απόγευμα, ένα πνευματικό του τέκνο [του αγίου Γεωργίου Καρσλίδη] πλησίον του μοναστηριού έκοβε ξύλα κι αισθάνθηκε μία δυνατή ευωδία, σαν υπέροχο θυμίαμα, που τον γέμισε χαρά και ειρήνη ανέκφραστη. Συνέχεια
