Βορειοδυτικά της αρχαίας Ολυμπίας, στο οροπέδιο του Μπαστηρά, εκεί κοντά που είχε κάποτε την κατοικία του ο Κένταυρος Φόλος, εγκαταστάθηκαν από πολλά χρόνια ένα μπουλούκι τούρκικες φαμελιές. Είχαν πλούσια χωράφια και καλλιεργούσαν. Και ό,τι τους έλειπε έκαναν ρεμούλες σ’ όλα τα γύρω χωριά. Γύριζαν πάντα αρματωμένοι και είχαν γίνει το φόβητρο της περιοχής. Λαλαίους Συνέχεια
Ευλάβεια σέ όλα
Καί εδώ να προσέχετε• στον καναπέ ήταν κάτι στρωμένο με σταυρούς• δέν κάνει να καθώμαστε ούτε να πατάμε πάνω στους σταυρούς. Οι Εβραίοι βάζουν κάτω άπό τα παπούτσια σταυρούς. Πολλές φορές όχι μόνον άπ’ έξω αλλά καί μέσα άπό τά τακούνια καί τίς σόλες. Νά πληρώνης καί νά πατάς σταυρούς! Αυτοί άπό παλιά είχαν κάνει κουδουνίστρες πού είχαν άπό την μιά Συνέχεια
Η κατά Λατίνων διδασκαλία του μοναχού Νικολάου, μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι εξέφρασε με αγαστή ικανότητα την ορθόδοξη παράδοση. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, να μην ασχοληθεί με την κυριότερη δογματική διαφορά και μία από τις βασικές αιτίες του χωρισμού των εκκλησιών ανατολής και δύσεως, το ζήτημα της περί του αγίου πνεύματος εκπορεύσεως. Ταγμένος στην ορθόδοξη Συνέχεια
Ο Haim G. Ginott, ήταν ένας κορυφαίος εκπαιδευτικός, παιδοψυχολόγος, ψυχοθεραπευτής και σύμβουλος γονιών από το Ισραήλ. Μετανάστευσε στην Αμερική το 1952, όπου και ανέπτυξε πρωτοπόρες τεχνικές για διάλογο με τα παιδιά οι οποίες διδάσκονται μέχρι και σήμερα. Το δε βιβλίο του Between Parent and Child έγινε αμέσως best seller και παραμένει δημοφιλές μέχρι σήμερα, καθώς μέσω Συνέχεια
Γιατί έγιναν οι αισθήσεις και γιατί ο άνθρωπος είναι ένας μέγας κόσμος μέσα στον μικρό.
Πρέπει να θυμάσαι, αναγνώστη, ότι ο Θεός αφού δημιούργησε πρώτα τον αόρατο κόσμο και δεύτερο τον ορατό «για να δείξη το μεγάλο γνώρισμα της σοφίας και πλούτο τον σχετικό με τις φύσεις», όπως είπε η θεολογική φωνή του Γρηγορίου (Λόγος εις το Πάσχα), ύστερα από όλα δημιούργησε και τον άνθρωπο από ψυχή αόρατη και από σώμα ορατό. Γι’ αυτό και τον καθιστά σαν κόσμο όχι Συνέχεια
Ο Άγιος Υάκινθος ο Κουβικουλάριος, Agios Iakinthos
Του Οσίου Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου.
Τω αυτώ μηνί (Ιουλίω) Γ΄, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Υακίνθου του κουβικουλαρίου.
* Εμή τροφή θέλημα ποιείν Κυρίου,
Τροφή δέ φησιν Υάκινθος ερρέτω.
+ Ουλομένω τριτάτη Υάκινθος κάτθανε λιμώ. Συνέχεια
«… ελθόντων ημών εις Μακεδονίαν, ουδεμίαν έσχηκεν άνεσιν η σάρξ ημών, άλλ’ εν παντί θλιβόμενοι˙ έξωθεν μάχαι, έσωθεν φόβοι˙ άλλ’ ο παρακαλών τους ταπεινούς, παρεκάλεσεν ημάς ο Θεός».
(Β. Κορ. ζ’ 5-6).
Στις αρχές του 20ου αιώνα, η Μητρόπολη Δράμας ήταν μια από τις μεγαλύτερες σε έκταση αρχιερατικές περιφέρειες της Μακεδονίας. Τα εκτεταμένα όρια της ιστορικής μητρόπολης ξεκινούσαν στα δυτικά από τον ποταμό Στρυμόνα στον νομό Σερρών και έφταναν στα ανατολικά μέχρι τον ποταμό Νέστο, η ροή του οποίου καθορίζει τα σύνορα ανάμεσα στα γεωγραφικά διαμερίσματα της Μακεδονίας και Συνέχεια
[Εβρ.9,1-7]
[Υπομνηματισμός των εδαφίων Εβρ.9,1-14]
«Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν· σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια. μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων, χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ Συνέχεια
Ο αββάς Στέφανος καθόταν στον Μαχωλά, τόπο ξερό και αιδάβατο, όπου έβαλε λίγα λαχανικά, για να τρώει, διότι δεν έτρωγε τίποτε άλλο, τα οποία όμως έρχονταν τα αγριογούρουνα και τα έτρωγαν. Κάποια μέρα καθόταν λυπημένος ο γέροντας και είδε μία λεοπάρδαλη να έρχεται και της λέει: Συνέχεια
Ότι, όπως καταλαβαίνεται, η ζωή της ψυχής που μένει στο σώμα από την κίνηση των μελών του, έτσι και η ζωή της ψυχής μετά τον θάνατο του σώματος πρέπει να διαπιστωθεί με τους αγίους από τη θαυματουργική τους δύναμη.
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. Για το θέμα αυτό, εάν συναντήσω στην αγάπη σου έτοιμη καρδιά,1 δεν θα κουρασθώ με πολλή επιχειρηματολογία. Μήπως τάχα οι άγιοι Απόστολοι και οι μάρτυρες Χριστού θα Συνέχεια
