Αρχείο κατηγορίας Θαυμαστά γεγονότα

Είναι δυνατόν λοιπόν ο νους να θεωρήση σε αυτό το μυστήριο της ενανθρωπήσεως μία απόλυτη αγαθότητα, μία απόλυτη σοφία, μία απόλυτη δικαιοσύνη και μία απόλυτη δύναμι του Θεού, όπως λέει ο θεοφόρος Μάξιμος (Εις το κεφ. μ’ του

«Ηγέρθη ο Κύριος όντως» (Λουκ. 24,34). Τούτο είναι το μέγα και γλυκό και φαιδρότατον άγγελμα και ο χαιρετισμός, όστις ήχησε κατά την σημερινήν ημέραν κατά τινά βαθείαν

Οκτακόσια μέτρα πριν φθάσουμε στο Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στα αλώνια, βρίσκεται το Εκκλησάκι των Ταξιαρχών. Την παραμονή της εορτής των Ταξιαρχών, το 1943, την εποχή που «όλα τα ‘σκιαζε η φοβέρα

Ο Χριστός θεραπεύει κάποιον εκ γενετής τυφλό. Οι Φαρισαίοι όμως εγείρουν θέμα: Η θεραπεία έχει γίνει ημέρα Σάββατο, πράγμα κατ’ αυτούς ανεπίτρεπτο, λόγω της ισχύουσας αργίας του Σαββάτου. Ως εντριβείς γνώστες του μωσαϊκού

69. Όταν κατ’ ευδοκίαν Θεού επαινήσαι υπό των ανθρώπων, πρόσεξε μη αναμείξης τι το κενόδοξον, εις την οικονομίαν αυτήν του Κυρίου, δια να μη σε ατιμάσουν οι ίδιοι άνθρωποι, όταν τα πράγματα μεταβληθούν εκ παραχωρήσεως του Θεού.

Για την απάθεια και την ενάρετη ζωή. Και πώς πρέπει να κόβουμε το δικό μας θέλημα και να ανερχόμαστε σε ύψος τελειότητας. Και για τη σύνδεση του Θεού με την ψυχή και της ψυχής με το σώμα και την παράδοξη … Συνέχεια →

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Όταν ήμουν 12 χρονών [μαρτυρία του Γεράσιμου Δρακόπουλου], ένα βράδυ που καθόμουν έξω από το χρυσοχοείον του πατέρα μου που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του Ληξουρίου, συγκεντρώθηκαν -όπως κάθε

«Ζητείτε πρώτον την Βασιλείαν του Θεού» – Γέροντα, ο Αββάς Μακάριος λέει ότι ο Θεός μας δίνει τα ουράνια αγαθά, και αυτό το πιστεύουμε. Πρέπει να πιστεύουμε ότι θα μας δώση και τα επίγεια, που δεν είναι τόσο σημαντικά;

Ο Θεός δημιουργώντας τα όντα ¨εγένετο έξω εαυτού¨. Σε αυτόν λοιπόν, τους λόγους της κτίσεως να εντρυφάς, αγαπητέ, αν αγαπάς να χαροποιής τον νου σου και να ευχαριστής την καρδιά σου με την

Οσάκις ο Θεός εμφανιζόταν στους Ισραηλίτες στην παλιά (πρό Χριστού) εποχή, χρησιμοποιούσε συνήθως ασυνήθιστη μεγαλοπρέπεια. Παρουσιαζόταν «εν στύλω νεφέλης». Προπορευόταν την ημέρα ως νεφέλη για να τους σκιάζει στην καυτή