Αρχείο κατηγορίας Αγιολογικά – Πατερικά

Παροιμίαι – Κεφάλαιο ΙΒ’ (12) Στίχ. 1-28. Οι αντιθέσεις ανάμεσα στους ενάρετους και στους ασεβείς ανθρώπους στη ζωή τους, στα λόγια τους, στην εργασία τους κ.ά. 1 Εκείνος που θέλει με χαρά να του κάνουν υποδείξεις και ελέγχους, αγαπά την … Συνέχεια →

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΓ΄. Πως πρέπει να πολεμά κάποιος εναντίον της παραλόγου θελήσεως των αισθήσεων και σχετικά με τις πράξεις που πρέπει να πραγματοποιήση η θέλησις, προκειμένου να αποκτήση τις συνήθειες των αρετών. Κάθε φορά, που παραλόγη επιθυμία των αισθήσεων από το … Συνέχεια →

1. ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ όσους σκέπτονται ορθά δεν θα έχη, νομίζω, αντίρρησι ότι η καταλαλιά γεννάται από το μίσος και την μνησικακία. Γι’ αυτό και την ετοποθετήσαμε στην σειρά της μετά τους

Από το γεροντικό Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Παλλάδιο: «Πάτερ, πες μου, τί να κάνω; Έχω τρία χρόνια που νηστεύω ¨ζευγάρια¨, δυο μέρες δηλαδή μένω νηστικός και την τρίτη τρώω, και δεν μπορώ να απαλλαγώ από τον δαίμονα της πορνείας».

17. Ενώ λοιπόν εκείνος προέλεγε αυτά εγώ είπα˙ Ποιό θα είναι το κέρδος σου από αυτή την επινόηση; Και ο Σίμωνας είπε˙ Πρώτα – πρώτα, αφού συλλάβουν αυτόν εκείνοι που αναζητούν εμένα, θα σταματήσουν την εναντίον μου έρευνα. Εάν μάλιστα

“Ἔγινες Θεομήτωρ, ἕνωσες τὸ νοῦ μὲ τὸ Θεό, ἕνωσες τὸ Θεὸ μὲ τὴ σάρκα, ἔκανες τὸ Θεὸ υἱὸ ἀνθρώπου καὶ τὸν ἄνθρωπο υἱὸ Θεοῦ, συμφιλίωσες τὸν κόσμο μὲ τὸν ποιητὴ τοῦ κόσμου.

1. Νήψη νοῦ ἔχομε ὅταν ἡ σκέψη μας εἶναι φωτεινή. Τήν νήψη τήν φέρνει ἡ ἀπάθεια‧ δηλαδή: ἡ ἀγνότητα‧ ἡ νηστεία‧ ἡ ἐγκράτεια‧ ἡ χωρίς μετεωρισμούς καί ὀνειροπολήματα ἡσυχία‧ ἡ χωρίς ἐξόδους παραμονή στό κελλί‧ ἡ προσευχή τοῦ Ιησοῦ‧ ἡ … Συνέχεια →

Δευτερονόμιον. Ονομασία. Το τελευταίο βιβλίο της Πεντατεύχου είναι γνωστό με το όνομα «Δευτερονόμιον». Η ονομασία δόθηκε από τους Ελληνιστές με βάση τον 18ο στίχο του κεφαλαίου ιζ’. Το νόημα του στίχου, κατά

Α’. Διότι τα εξωτερικά αισθητήρια ενεργούν μόνο όταν τα αισθητά πράγματα είναι παρόντα˙ ενώ η φαντασία όμως, ακόμα και όταν λείπουν τα αισθητά και ο άνθρωπος βρίσκεται μόνος του, κλεισμένος μέσα στο σπίτι του ή κατοική μακριά στην έρημο, τότε … Συνέχεια →

1. ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ἕνας ἀπὸ τοὺς κλάδους τῆς πολυλογίας, ὅπως τὸ εἴπαμε καὶ προηγουμένως, εἶναι καὶ ὁ παρών, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἀποτελεῖ καὶ τὸ πρῶτο τέκνο της. Ἐννοῶ τὴν ἀκηδία. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τῆς ἐδώσαμε τὴν θέσι ποὺ τῆς ἁρμόζει … Συνέχεια →