Αρχείο κατηγορίας Κυριακοδρόμιο (προσέγγιση στο Ευαγγέλιο και τον Απόστολο της Κυριακής και των Μεγάλων Εορτών)

Ο Χριστὸς ἀποστέλλει τοὺς μαθητές του, τοὺς ἀποστόλους, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς Χριστιανούς, γιὰ νὰ εἶναι φῶς μέσα στὸν κόσμο. Ἡ παρουσία τῶν Χριστιανῶν δὲν πρέπει νὰ περνάει

«Γέροντα, πότε έγινε η κουρά σας;», ρώτησε ο Θοδωρής ο Θηβαίος. «Έγινε έξι μήνες αφού ήρθα. Κανονικά έπρεπε μετά από ένα χρόνο. Έτσι θέλησε ο γέροντας.

Ο Χριστός έφυγε από τη χώρα των Γεργεσηνών, όπου θεράπευσε δύο δαιμονισμένους αλλά δεν έγινε δεκτός από τους κατοίκους, και ήλθε στη βάση του, την Καπερναούμ. Εκεί έφεραν μπροστά του έναν παραλυτικό για να τον θεραπεύσει. Βλέποντας την πίστη τους … Συνέχεια →

Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και Θεός, αδελφοί μου, ο γλυκύτατος αυθέντης και Δεσπότης, ο ποιητής των Αγγέλων και πάσης νοητής και αισθητής κτίσεως, παρακινούμενος ο Κύριος από την πολλήν του

Παροιμίαι – Κεφάλαιο ΙΓ’ (13) Στίχ. 1-25. Παροιμίες για την αγωγή των παιδιών, την υπακοή των παιδιών προς τους γονείς, την αεργία, τον πλούτο κ.ά. 1 Το έξυπνο και φρόνιμο παιδί υπακούει στον πατέρα του, ενώ το ανόητο και ανυπάκουο … Συνέχεια →

Ο Χριστός ήλθε στα μέρη των Γεργεσηνών. Καθ’ οδόν συνάντησε δύο δαιμονισμένους σε φοβερή κατάσταση, λόγω της κατοχής τους από πλήθος πονηρών πνευμάτων. Οι δαίμονες ζήτησαν από τον Χριστό να τους επιτρέψει να μπουν σε μια αγέλη χοίρων και ο … Συνέχεια →

1. Πρόσεξε, μοναχέ. Τόν νοῦ σου στούς πονηρούς καί ὕπουλους λογισμούς, πού σοῦ ὑποβάλλουν οἱ δαίμονες. Καί νῆφε. Οἱ πονηροί δαίμονες, ὅταν βλέπουν ἄνθρωπο, νά εἶναι χαρούμενος, νά κάνει μέ δάκρυα τήν προσευχή του καί νά ἀποκτάει ἀρετές, τοῦ φέρνουν

Χαίρετε, ἅγιοι Ἀπόστολοι, βασιλεῖς τοῦ Χριστοῦ· διότι σ’ ἐσᾶς ἐμπιστεύθηκε τὴν ἐπουράνια καὶ τὴν ἐπίγεια βασιλεία. Σᾶς ἔδωσε τὴν ἐξουσία νὰ κυβερνᾶτε καὶ νὰ φροντίζετε καὶ τοὺς δυὸ θρόνους, θέλοντας ἀπὸ τὴ μιὰ νὰ ἀποκατασταθεῖ ἡ κληρονομιὰ τῆς ἐπίγειας βασιλείας, … Συνέχεια →

«Ημείς μωροί δια Χριστόν», (αναγκαίον γαρ εντεύθεν πάλιν τον λόγον αναλαβείν), «υμείς δε φρόνιμοι εν Χριστώ˙ ημείς ασθενείς, υμείς δε ισχυροί˙ υμείς ένδοξοι, ημείς δε άτιμοι». Πολλής βαρύτητος τον λόγον εμπλήσας,

Αρκεῖ σοι ἡ χάρις μου. Ἡ γάρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται Ὅσο κι ἄν φαίνεται ἀντιφατικό αὐτό, ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ φανερώνεται μέσα στήν ἀδυναμία τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτό γράφει ὁ Ἀπ.Παῦλος στούς Κορινθίους. Λίγο πρίν ἀπό τήν περικοπή πού … Συνέχεια →