Αρχείο κατηγορίας Λειτουργικά, εορτολογικά, Νεοελληνική απόδοση Ύμνων, Συναξάρια

Τί μπορεῖ νά εἶναι πιό ὑπέροχο καί πιό εὐχάριστο ἀπό τήν ἀγάπη πρός τόν πλησίον; Τό νά ἀγαπᾶ κανεὶς εἶναι μακαριότητα, τό νά μισεῖ εἶναι βασανιστήριο.

Του Οσίου Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου. Τω αυτώ μηνί (Δεκεμβρίω) Ις΄, μνήμη της αοιδίμου βασιλίσσης και θαυματουργού Θεοφανούς, συζύγου γενομένης Λέοντος του σοφωτάτου βασιλέως.

Η περίσσεια αγάπη του γέροντος δεν εκφραζόταν μόνο προσευχητικά, όπως συνέβαινε με άλλες σύγχρονές του αγιορείτικες μορφές. Εάν κανείς γνώριζε τον γέροντα Παΐσιο θα έλεγε ότι γι’ αυτόν εγράφη το: «Μοναχός εστί ο πάντων χωρισθείς και πάσι συνηρμοσμένος».

Κομίζοντας βαρύτιμες ιστορικές μνήμες, που εκτείνονται μέχρι την αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία, αλλά και φέροντας μια σπάνια αρχιτεκτονική αισθητική, ο ναός του Αγίου Ελευθερίου δίπλα στην Μητρόπολη, συνιστά ένα σπουδαίο ορθόδοξο στολίδι στην πολιτισμική φυσιογνωμία της Αθήνας. Ο

Από το Γεροντικό. Έλεγαν οι πατέρες ότι κάποτε που οι αδελφοί έτρωγαν σε ¨αγάπη¨, δηλαδή σε εορταστικό γεύμα, ένας αδελφός γέλασε στο τραπέζι. Βλέποντάς τον ο αββάς Ιωάννης,

Στο ρητό του Ευαγγελίου: «Η βασιλεία των ουρανών είναι όμοια με ένα βασιλιά». Και ποιός είναι ο μυστικός γάμος του Θεού. «Η βασιλεία των ουρανών», λέει, «είναι όμοια με ένα βασιλιά, που έκανε τους γάμους του γιού του και κάλεσε … Συνέχεια →

Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ Εβδόμη ἀρετή εἶναι ἡ ταπείνωση ή ταπεινοφροσύνη.

Ὁ ἅγιος Σπυρίδωνας εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον τιμημένους ἁγίους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ τὸν ἐπικαλοῦνται οἱ χριστιανοὶ στὶς περιστάσεις ὅπως τὸν ἅγιο Νικόλαο, τὸν ἅγιο Γεώργιο καὶ τὸν ἅγιο Δημήτριο. Τὸ τίμιο λείψανό του τὸ ἔχει ἡ Κέρκυρα, ὅπως … Συνέχεια →

Ἀναίδεια ἐπαινετή, εὔκολα δὲ συναντᾶται. Μόνο σὲ ἐξαιρετικὲς περιπτώσεις μεγάλης προσοχῆς καὶ αὐτοθυσίας. Σ’ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις εἶναι δυνατὸ νὰ γίνει παραδεκτὴ καὶ εἰδικὰ ἀπὸ τὴ μεγαλοψυχία αὐτοῦ ποὺ προκαλεῖται.

«Ήμουν στην ηλικία των 15 ετών όταν μου συνέβη το περιστατικό που θα διηγηθώ», αφηγείται η Αικατερίνη Κριβέρη. «Ήταν ένα Σαββατοκύριακο του δωδεκαήμερου μεταξύ Χριστουγέννων και Φώτων. Είχα λουσθή, ώστε να είμαι έτοιμη για την Εκκλησία την άλλη μέρα.