Αρχείο κατηγορίας Λειτουργικά, εορτολογικά, Νεοελληνική απόδοση Ύμνων, Συναξάρια

Όταν ο Χριστός φανέρωσε ξεκάθαρα στους Ιουδαίους ότι είναι ο Υιός του Θεού, ότι πατέρας του είναι αυτός που αυτοί ισχυρίζονται ότι είναι ο Θεός τους, οι Εβραίοι δεν άντεξαν.

Εσπερινός. Εις το, Κύριε, εκέκραξα. Στιχηρά Ιδιόμελα τού Τυφλού. Ήχος β’ Ο Τυφλός γεννηθείς, εν τώ ιδίω λογισμώ έλεγεν: Άρα εγώ, δι’ αμαρτίας γονέων εγεννήθην

Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833), ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων, ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα, που παρηγορούσαν

Όταν πέρασε πρώτα ο Χριστός από την σκηνή του Αβραάμ, πριν στείλει τους Αγγέλους Του στα Σόδομα και την Γομόρρα, ο σκοπός της επίσκεψής Του στον Αβραάμ ήταν η αναγγελία του χαρμόσυνου μηνύματος ότι θ’ αποκτήσει υιό από την Σάρρα, … Συνέχεια →

Η πολυτελής ταφή είναι πολύ επιζήμια. Γι’ αυτό και οι φιλόθεοι άνθρωποι επιθυμούν σφοδρά τον ευτελή ενταφιασμό, ως ωφέλιμο. Κάποτε που ο άγιος Παχώμιος επισκεπτόταν τις μονές που με τη χάρη του Θεού είχε ιδρύσει, και έφτασε κοντά σε μία … Συνέχεια →

1ον. Ή Παναγία τον έκανε μία αγκαλιά «ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ την είδα, όταν πήγαινα στον Κουδουμά. Μιά εκκλησία, που είναι Πέτρου και Παύλου. Καθήσαμε εκεί, ήπιαμε νερό, φάγαμε ψωμί κι ελιές και μετά συνεχίσαμε να πάμε στου

Γέροντα, όταν έχουμε ένα αίτημα για κάποιο σοβαρό θέμα, μήπως πρέπει η προσευχή να συνοδεύεται με νηστεία; Αυτό δεν χρειάζεται συζήτηση• είναι κάτι το οποίαο επιβάλλεται. η νηστεία, η άσκηση, είναι προυποθέσεις. Αλλά για να γίνη σωστή

Του Οσίου Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου. Τω αυτώ μηνί (Μαϊω) ΙΒ., μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών Επιφανίου Επισκόπου Κύπρου. Φανείς Επιφάνιος εν Κύπρω μέγας, Κλέος παρ’ αυτή και θανών έχει μέγα. Τη δε δυωδεκάτη Επιφάνιον μόρος είλεν.

Τρία χρόνια πριν έλθω εκοιμήθη ο γέροντας Καλλίνικος ο Ησυχαστής. Αυτός με τα δάκρυά του καθάριζε την ψυχή και έπλενε το σώμα. Ήταν υποτακτικός του παπά – Δανιήλ. Είχε χτίσει το ναό του αγίου Γερασίμου και δύο κελιά, χαμηλά κάτω … Συνέχεια →

(Απόσπασμα από τον «Βίο του Αγίου Κυρίλλου-Κωνσταντίνου», Κεφάλαιο XVI). Η απολογία του Αγίου Κυρίλλου (Κωνσταντίνου του Φιλοσόφου) στη Βενετία εναντίον των «Τριγλωσσιτών» είναι ένα από τα πιο συγκλονιστικά κείμενα της βυζαντινής γραμματείας, καθώς υπερασπίζεται το δικαίωμα κάθε λαού να λατρεύει … Συνέχεια →