ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΟΡΕΙΑ – orp.gr

Μαρτύριο του αγίου Κλήμη, Πάπα της Ρώμης.

Εισαγωγή.

Το κείμενο αυτό αποτελεί αυτοτελή διασκευή του «βίου του αγίου Κλήμη», ο οποίος περιλαμβάνεται, όπως είδαμε, στα τελευταία κεφάλαια (148 – 179) Συνέχεια →

Σαν άνθρωπος, ο Χριστός εβαπτίσθη, αλλά ως Θεός έλυσε τις αμαρτίες. Όχι διότι εχρειάζετο ο ίδιος κάθαρσιν, αλλά για να αγιάση τα ύδατα.

Σαν άνθρωπος επειράσθη, αλλά ως Θεός ενίκησε. Και μας παρακινεί να έχωμε θάρρος, επειδή έχει νικήσει τον κόσμον. Συνέχεια →

Για την ησυχία˙ και ποιά εργασία πρέπει να έχει εκείνος που με ανδρεία παραμένει σ’ αυτή.

Επειδή έχω την προθυμία να πω λίγα λόγια για την τελειότερη από τις αρετές, σας παρακαλώ, ανοίξτε τα αυτιά σας, όσοι με την πρόοδο και την Συνέχεια →

Στοὺς Ἀδελφοὺς Καραμάζωφ περιλαμβάνεται μία λαϊκὴ ἱστορία, σχετικὰ μὲ μία ἡλικιωμένη γυναίκα ποὺ δὲν ἔζησε σωστὰ καὶ μετὰ θάνατον βρέθηκε σὲ μία λίμνη ἀπὸ φωτιά. Ὁ φύλακας Ἄγγελός της προσπαθοῦσε νὰ κάνει ὅ,τι μποροῦσε, γιὰ νὰ Συνέχεια →

(Γράφτηκε ἀπό τήν ἐγγονή της Βασιλική Τσίρου-Μαρκαντωνάτου
καί τόν συγγενή της Λάμπρο Σκόντζο, Θεολόγο καθηγητή).

Ο Θεός εὐδοκεῖ, ὥστε σέ κάθε περιοχή στήν πατρίδα μας νά ὑπάρχη καί ἕνας ἅγιος ἄνθρωπος γιά νά δείχνη μέ τό παράδειγμά του στούς ἄλλους γύρω του, τήν ἀληθινή πίστη. Συνέχεια →

Τράπεζα ο πατήρ Ευμένιος!

«Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ, ΠΡΟΣ το τέλος της ζωής του, ήταν μία Τράπεζα. Όποιος πήγαινε, έβαζε χρήματα κάτω από τα μαξιλάρια, από τα στρώματα, στα σεντόνια, και όποιος ήθελε έπαιρνε. Έδινε, έδινε, δεχόταν και τα έδινε. Δεν τον ενδιέφερε εάν τον κατέκριναν, που ελάμβανε χρήματα, δεν τον ενδιέφερε να τον Συνέχεια →

“Όσοι δεν φρενάρουν την καρδιά τους από τις υλικές επιθυμίες, τις μη απαραίτητες, -ούτε καν λόγος γίνεται για σαρκικές επιθυμίες- και δεν συμμαζέψουν τον νου τους μέσα στην καρδιά, για να τα δώσουν όλα μαζί με την ψυχή στον Θεό, διπλή δυστυχία τους περιμένει. Συνέχεια →

Η αγαπητική διάθεση δεν φανερώνεται μόνο με το δόσιμο χρημάτων, αλλά πολύ περισσότερο με τη μετάδοση του λόγου του Θεού και την προσφορά σωματικής υπηρεσίας. Συνέχεια →

«Αγάπη είναι μια αγαθή διάθεση της ψυχής, που κάνει τον άνθρωπο να μην προτιμάει τίποτ’ άλλο περισσότερο από το να γνωρίσει το Θεό. Είναι αδύνατον όμως ν’ αποκτήσει σταθερά μέσα του αυτή την αγάπη, όποιος έχει εμπαθή προσκόλληση σε κάτι από τα γήινα. Συνέχεια →

Από τον βίο του αγίου Ευθυμίου.

Στην πόλη των Βηταγαβααίων1 ζούσε κάποιος που λεγόταν Ρωμανός και είχε αδελφό έναν ευλαβέστατο ιερέα στη μονή του αγίου Ευθυμίου, το Αχθάβιο. Ο Ρωμανός όμως ζούσε με μαλθακότητα και χαλαρότητα, εντελώς αντίθετα από τον αδελφό του. Συνέχεια →