Ὁ τίτλος μπορεῖ κάπως νὰ παραξένεψε ἢ νὰ ἄφησε πολλὰ ἐρωτηματικά. Ἔχουμε συνηθίσει νὰ μιλοῦμε γιὰ τὴν μετάνοια καὶ ἔχουμε διαβάσει πολλά. Ἐπίσης, ἔχουμε ἀκούσει καὶ διαβάσει πολλὰ γιὰ τὴν ἀγάπη. Δύο πολὺ σπουδαῖες ἔννοιες, δύο πολὺ σπουδαῖες πραγματικότητες τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς. Συνέχεια
Ο όσιος Ευγένιος Ιωαννούλιος ή Γιαννούλης ο Αιτωλός, γεννήθηκε το 1595 ή 1596 στο Μέγα Δένδρο Αποκούρου της Αιτωλίας, από πτωχούς γονείς. Συνέχεια
Η μικρασιατική εκστρατεία υπήρξε μια από τις πιο ένδοξες και ταυτόχρονα πιο τραγικές σελίδες στην ιστορία του νεότερου Ελληνισμού. Ένδοξη και λαμπρή διότι ανέδειξε για μια φορά ακόμα τον ηρωισμό και τη γενναιότητα των Ελλήνων, οι οποίοι, μετά από αιώνες σκληρής δουλείας, προήλασαν στις Συνέχεια
Όταν ο Χριστός χόρτασε με πέντε άρτους πέντε χιλιάδες άνδρες (και ίσως τριπλάσιο αριθμό γυναικών και παιδιών), δεν έδειξε καμμιά τσιγκουνιά, αλλά έδωσε και περίσσευμα τροφής απλόχερα. Όμως μετά τον χορτασμό τους δεν επέτρεψε και καμμιά σπατάλη. Οι δώδεκα μαθητές του έτρεξαν αμέσως να Συνέχεια
Του αββά Κασσιανού
Οι πατέρες μας δεν έχουν παραδώσει για όλους έναν κανόνα νηστείας, ούτε έναν τρόπο διατροφής, ούτε βέβαια την έλλειψη μέτρου, επειδή δεν έχουν όλοι την ίδια δύναμη, λόγω ηλικίας ή ασθένειας ή ευπάθειας του οργανισμού. Ωστόσο σε όλους έχουν παραδώσει έναν στόχο, το να αποφεύγουν τον Συνέχεια
Η σπατάλη.
Ο π. Γαβριήλ στενοχωριόταν αν κάποιος δεν χρησιμοποιούσε τα αγαθά που μας δίνει ο Κύριος για καλό ή τα σπαταλούσε άδικα. Συνέχεια
Τη Β’ του αυτού μηνός (Αυγούστου), μνήμη του Αγίου και Δικαίου Βασιλείου του σαλλού.
Ζης και μετά θάνατον άνω οικήσας,
Άϋλον εξασκήσας ω μάκαρ βίον. Συνέχεια
Αντιόχου του Πανδέκτου
Νηστεία είναι όχι μόνο να τρώει κανείς αραιά, αλλά να τρώει και λίγο. Και άσκηση είναι όχι να τρώει κανείς μια φορά στις δύο ή στις τρεις Συνέχεια
Ὁμιλία 3η – Ο ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ
(Κυριακή 3 Ιουνίου 1979.)
Εἰσαγωγικά
Συνεχίζοντες, ἀγαπητοί μου, τό θέμα περί τῆς αἱρέσεως τοῦ Προτεσταντισμοῦ, θά θέλαμε νά τονίσωμε ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ Λούθηρος, ὁ ὁποῖος εἶναι καί ὁ Συνέχεια
Μαρ 3, 2025
Εισαγωγή.
Γνώρισα τον Αναστάσιο Γιαννουλάτο ως λαϊκό θεολόγο, όταν ήρθα στην Αθήνα, για να φοιτήσω στην Νομική Σχολή τον Νοέμβριο του 1956. Ήταν μέλος Συνέχεια
