Λόγος εικοστός όγδοος.
Μέρος πρώτον.
Για τη ζωοποιό νέκρωση, που γίνεται μέσα στους αγωνιστές και πριν από το θάνατο. Και ότι αυτοί που ζουν μέσα στη χάρη, επειδή γίνονται ανώτεροι από το νόμο, αποκτούν μέσα τους συνειδητά τη χάρη του θείου φωτός˙ διότι, όσοι δεν απέκτησαν ακόμη αυτό το φως στην παρούσα ζωή και δεν το βλέπουν, είναι ακόμη κάτω από τη σκιά του νόμου1 και θα κριθούν απ’ αυτόν.2 Και ποιός πρέπει να είναι ο ηγούμενος και ο ιερέας, που έλαβε από τον ουρανό την εξουσία να δένει και να λύνει.3 Και ότι σ’ εκείνον που ιερουργεί αληθινά και καταυγάζεται από το θείο φως είναι όλοι ολοφάνεροι, και αυτοί που βαδίζουν με Πνεύμα Θεού4 και εκείνοι που δεν απέβαλαν ακόμη τον γήινο άνθρωπο.5 Συνέχεια









