Αρχείο κατηγορίας Αγιολογικά – Πατερικά

Τη Θ του αυτού μηνός (Ιουλίου), Μνήμη των Οσίων Πατέρων Διονυσίου του ρήτορος και Μητροφάνους, των εν τω Αγιωνύμω Όρει του Άθω ασκητικώς διαλαμψάντων και δη εν τη Μικρά Σκήτη της Αγίας Άννης κειμένων.

[Ρωμ. 10,1-10] «Ἀδελφοί, ἡ μὲν εὐδοκία τῆς ἐμῆς καρδίας καὶ ἡ δέησις πρὸς τὸν Θεὸν ὑπὲρ αὐτῶν εἰς σωτηρίαν(:Ενώ όμως αδελφοί, οι Ισραηλίτες απίστησαν και αποξενώθηκαν από τη σωτηρία του Μεσσία, η σφοδρή επιθυμία και ευαρέσκεια της καρδιάς μου και … Συνέχεια →

Η έξοδος της ψυχής του Γερμανού, επισκόπου Καπύης. Στο δεύτερο βιβλίο αυτού του έργου1 ήδη έχω αναφέρει πως ο ευσεβής άνδρας Βενέδικτος, όπως πληροφορήθηκα από αξιόπιστους μαθητές του, ευρισκόμενος μακριά από την πόλη Καπύη, αντίκρυσε μες στα μεσάνυκτα την ψυχή … Συνέχεια →

-Σωστά επιτρέπει η Εκκλησία να κάνουμε καλοσύνες για την ψυχή του αυτόχειρα. Δεν πρέπει όμως οι ιερείς να τον μνημονεύουν στη Θεία Λειτουργία, γιατί μνημόσυνο στη Λειτουργία σημαίνει ένωση με τον Θεό. Αν ο άνθρωπος

Λόγος εικοστός ένατος. Για το ότι δεν πρέπει να λέμε ότι είναι αδύνατο τώρα να φθάσει στο άκρο της αρετής αυτός που θέλει και να συναγωνισθεί με τους παλαιούς αγίους. Και ότι καθένας που διδάσκει τα αντίθετα από τις θείες … Συνέχεια →

[Γαλ.3,23- 4,5] «Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι(:Προτού όμως έλθει η νέα αυτή κατάσταση, στην οποία ισχύει πλέον η πίστη, ο νόμος μάς φρουρούσε

Ευλάβεια σέ όλα Καί εδώ να προσέχετε• στον καναπέ ήταν κάτι στρωμένο με σταυρούς• δέν κάνει να καθώμαστε ούτε να πατάμε πάνω στους σταυρούς. Οι Εβραίοι βάζουν κάτω άπό τα παπούτσια σταυρούς. Πολλές φορές όχι μόνον άπ’ έξω αλλά καί … Συνέχεια →

Γιατί έγιναν οι αισθήσεις και γιατί ο άνθρωπος είναι ένας μέγας κόσμος μέσα στον μικρό. Πρέπει να θυμάσαι, αναγνώστη, ότι ο Θεός αφού δημιούργησε πρώτα τον αόρατο κόσμο και δεύτερο τον ορατό «για να δείξη το μεγάλο γνώρισμα της σοφίας … Συνέχεια →

[Εβρ.9,1-7] [Υπομνηματισμός των εδαφίων Εβρ.9,1-14] «Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν· σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια. μετὰ … Συνέχεια →

Ο αββάς Στέφανος καθόταν στον Μαχωλά, τόπο ξερό και αιδάβατο, όπου έβαλε λίγα λαχανικά, για να τρώει, διότι δεν έτρωγε τίποτε άλλο, τα οποία όμως έρχονταν τα αγριογούρουνα και τα έτρωγαν. Κάποια μέρα καθόταν λυπημένος ο γέροντας και είδε μία … Συνέχεια →