Αρχείο κατηγορίας Λειτουργικά, εορτολογικά, Νεοελληνική απόδοση Ύμνων, Συναξάρια

Η μικρασιατική εκστρατεία υπήρξε μια από τις πιο ένδοξες και ταυτόχρονα πιο τραγικές σελίδες στην ιστορία του νεότερου Ελληνισμού. Ένδοξη και λαμπρή διότι ανέδειξε για μια φορά ακόμα τον ηρωισμό και τη γενναιότητα των Ελλήνων, οι οποίοι, μετά από αιώνες … Συνέχεια →

Όταν ο Χριστός χόρτασε με πέντε άρτους πέντε χιλιάδες άνδρες (και ίσως τριπλάσιο αριθμό γυναικών και παιδιών), δεν έδειξε καμμιά τσιγκουνιά, αλλά έδωσε και περίσσευμα τροφής απλόχερα. Όμως μετά τον χορτασμό τους δεν επέτρεψε και καμμιά σπατάλη. Οι δώδεκα μαθητές … Συνέχεια →

Του αββά Κασσιανού Οι πατέρες μας δεν έχουν παραδώσει για όλους έναν κανόνα νηστείας, ούτε έναν τρόπο διατροφής, ούτε βέβαια την έλλειψη μέτρου, επειδή δεν έχουν όλοι την ίδια δύναμη, λόγω ηλικίας ή ασθένειας ή ευπάθειας του οργανισμού. Ωστόσο σε … Συνέχεια →

Η σπατάλη. Ο π. Γαβριήλ στενοχωριόταν αν κάποιος δεν χρησιμοποιούσε τα αγαθά που μας δίνει ο Κύριος για καλό ή τα σπαταλούσε άδικα.

Τη Β’ του αυτού μηνός (Αυγούστου), μνήμη του Αγίου και Δικαίου Βασιλείου του σαλλού. Ζης και μετά θάνατον άνω οικήσας, Άϋλον εξασκήσας ω μάκαρ βίον.

Αντιόχου του Πανδέκτου Νηστεία είναι όχι μόνο να τρώει κανείς αραιά, αλλά να τρώει και λίγο. Και άσκηση είναι όχι να τρώει κανείς μια φορά στις δύο ή στις τρεις

Ὁμιλία 3η – Ο ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ     (Κυριακή 3 Ιουνίου 1979.) Εἰσαγωγικά  Συνεχίζοντες, ἀγαπητοί μου, τό θέμα περί τῆς αἱρέσεως τοῦ Προτεσταντισμοῦ, θά θέλαμε νά τονίσωμε ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ Λούθηρος, ὁ ὁποῖος εἶναι καί ὁ

Ὁ νοὺς ἀποκτά τη χάρη μὲ τὰ ἅγια μυστήρια καὶ τίς ἅγιες ἀρετές. Ἔτσι ἡ προσευχὴ μὲ τὴν ἁγία της δύναμη χαριτώνει τὸ νοὺ καὶ ὁ νοὺς ποὺ ἔλαβε τὴν ποιότητα τῆς προσευχὴς γεννᾷ καὶ κατευθύνει κάθε λογισμό του στοὺς … Συνέχεια →

Τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου κατὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο εἶναι ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ: «Ὄυκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστέ καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν;» (Α’ Κορ. 3:16). Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἀναγεννηθήκαμε πνευματικῶς μὲ τὴν ἱεροπραξία τοῦ … Συνέχεια →

«Ποῦ εἶναι τὸ ὅριο γιὰ τὸν κοσμικὸ ἄνθρωπο ἀνάμεσα στὴν ἐπιτρεπόμενη ἀνάπαυση καὶ τὶς ἀπολαύσεις τῆς “σάρκας” καὶ τὴν ἀπαραίτητη ἐγκράτεια»; Ὅλα τὰ ἐρωτήματα τῆς πνευματικῆς ζωῆς, κατὰ τὴν ἐφαρμογή τους στὴ ζωή, γίνονται ἄκρως περίπλοκα, γιατί ἐμεῖς εἴμαστε φοβερὰ … Συνέχεια →